Sprova, Tregime, Poezi...

Një pyetje nga Ilir Dardani

2012-02-13T23:52:00.005+01:00

"Gjergj Kastrioti, i vlerësuar si ''një ndër më të mëdhenjtë e të mëdhenjëve'', është Heroi Kombëtar i Shqiptarëve. Asnjë shqiptar tjetër nuk arriti t’i afrohet veprës madhore Kastriotane, megjithatë nuk është heroi i të gjithë shqiptarëve. Kleri mysliman dhe besimtarët seriozë - viktima të ideologjisë antishqiptare - kanë probleme të pafundme me KryeHeroin Tonë. Kthimi i Gjergjit në vëndlindje dhe refuzimi i islamit si fe dhe si pushtim ka ngritur male pakënaqësie tek hoxhallarët dhe besimtarët e sotëm saqë arrijnë ta krahasojnë edhe me kryearmiqtë tanë.

Ndërkohë, një ndër shqiptarët që ka sakrifkuar më shumë në shekujt e fundit është Adem Jashari, i cili nderohet dhe do të nderohet nga të gjithë shqiptarët pa përjashtim, sepse fjalë të parë dhe të fundit kishte Atdheun dhe Lirinë e tij, si Gjergj Kastrioti. A mund të urrehet një njeri që Lufton Pushtimin dhe Mbron Lirinë?

Në lidhje me këtë temë kam marrë mendimin e disa intelektualëve dhe bashkëpunëtorëve të Zemra Shqiptare, të cilët i falenderoj nga Zemra Shqiptare.A është Gjergj Kastrioti Hero i të gjithë Shqiptarëve? I. Dardani, kryeredaktor i Zemrës Shqiptare

A është Gjergj Kastrioti Hero i të gjithë Shqiptarëve?

Lis Bukuroca, Analist dhe Poet. I kërkoj falje Lisit por dua të përmend një fakt: Lis Bukuroca jo për fajin e tij quhej Naser Aliu. Vërtetë që është njeriu dhe vepra e tij para emrit, por Lisi Vigan i Bukurocës së Pranverës Arbërore nuk mund të dorëzohej përballë të kaluarës së dhimbshme, njëkohësisht edhe të turpshme. Shqiptari ynë për Gjergjin tonë shton:

Çka të shkruhet për Skënderbeun? Ai nuk ishte si Leka i Madh, që marshonte në tre kontinent për të zaptuar toka të reja, e as nuk ishte si Julius Gaius Caesar, që po shtrinte dhe zmadhonte Perandorinë Romake.

Gjergj Kastrioti është shëmbëlltyra par exellence e popujve të vegjël. Jeta dhe vepra e tij dëshmon se popujt e vegjël, sado të vegjël të jenë, të bashkuar mund t’ i arrijnë qëllimet e tyre, rrjedhimisht t’ i bëjnë ballë edhe superfuqive, edhe atë me sukses. Ai nuk ishte pushtues, por liberator dhe bënte luftë të drejtë. Ai nuk u fali krenari vetëm atyre që jetonin në kohën e tij, por edhe neve sot dhe të tjerëve nesër.

Skënderbeun nuk e bëri të madh vetëm malli për liri dhe lufta kundër tjetërsimit, por e bëri të madh gjenialiteti tij në udhëheqjen ushtarake. Edhe atë, në një pjesë të Europës, ku popujt binin njëri pas tjetrit. Ai është tribun. Ai mbronte lirinë e popullit të vet: gjuhën, kulturën dhe zakonet e vendit. Ai është personalitet, që rrallë herë përsëriten në historinë e njerëzimit. Ai mundet pa ne, por ne nuk mundemi pa Gjergj Kastriotin.

Ai është shtylla e kombit shqiptar, boshti kurrizor i tij, krenaria dhe forca motivuese para çdo rreziku. Sot shqiptarët nuk njohin emrat e ministrave në Qeveritë e tyre, por edhe fëmijët, në çdo familje, dinë diçka për veprën e madhe të Skënderbeut. Prania e tij në shpirtin shqiptar nuk mund të shlyhet, ashtu si nuk mund të shlyhet qielli mbi kokat tona. Lekës së Madh dhe Qesarit, nuk u ndërtohen përmendore nëpër botë, Skënderbeut, po: Ata ishin pushtues, Skënderbeu ishte Çlirimtar dhe mbronte popullin e vet dhe kulturën europiane, ku sot dëshirojmë me aq mall e dashuri të integrohemi.

Skënderbeu do të mbetet gjithmonë si njësi matëse dhe krahasuese për patriotizmin e drejt, për rezistencën burrërore: për integritetin e vendit, për dinjitetin e kombit dhe për sovranitetin e shtetit. Ai inkorporon vlerat sublime dhe absolute të dashurisë ndaj kombit dhe atdheut.

Zemra Shqiptare

Citate të zgjedhura 4

2012-02-02T22:34:00.003+01:00

»Rrallë herë kupton njeriu se ç‘ është lumturia, mirëpo shumë herë kupton, çka ishte lumturia!« Françoise Sagan

»Kurrë nuk përsëritet historia, ajo gjithmonë është e re dhe e freskët , mirëpo pa pra rilindet legjenda.« Jacob Grimm

"Çdo burrë ka qëllime serioze, nëse përpiqemi t‘ ia mësojmë ato.« Jane Fonda

»Kur diku lidhet një marrëveshje në mes dy fuqive, që duket e padëmshme, atëherë njeriu menjëherë duhet pyetur veten: Kush do të vritet këtu?« Otto von Bismarck

» Gruaja të falë gjitha gabimet – mirëpo gjithmonë na rikujtojnë se na ka falur!« Karlheinz Böhm

»Premtimet që bëhen në gjendje të dehur dhe hiperbolat në gjendje dashurie, nuk duhet marrë gjithmonë seriozisht. As shkarjet e para, as lajthitjet e dyta, në gjyq nuk trajtohen si prova, por vetëm si pohime të shprehura në gjendje dalldie: Dehja mund të ndikojë në zvogëlimin e dënimit, shkurorëzimi, në zhdehjen e hiperbolave.« Lis Bukuroca

»Dashuria e parë nuk harrohet kurrë!« As e dyta, as e treta...Dashuritë e mëdha janë shpërblime dhe përshtypje hyjnore!« Lis Bukuroca

Ç’ është KARMA? – Kuptimi i jetës 6 - sa për reflektim

2012-01-31T23:33:00.010+01:00

Çdo shkak ka një pasojë – çdo pasojë ka një shkak. Çdo veprim krijon një energji të caktuar, i cila kthehet me të njëjtin intensitet tek pikënisja / tek prodhuesi. Pasoja kthehet në cilësi dhe sasi të njëjtë. E njëjta prodhon të njëjtën: Aksion-Reaksion. Diku në kozmos gjendet një memorizues personal, ku memorizohen veprat. Një ditë kthehen të gjitha, në mos në këtë jetë, në tjetrën...

Motivi i Shkakut mund të qëndrojë në shumë shtresa. Çdo gjë bëhet në përputhje me ligjin. Çdonjëri është krijuesi, bartës dhe përcaktues i fatit të tij. Çdo mendim, çdo ndjenjë, çdo veprim është një shkak, që ka edhe një pasojë. Nuk ka mëkat, nuk ka faj dhe nuk ka rastësi, por vetëm shkak dhe pasojë, që qëndrojnë shumë shekuj dhe shumë jetëra larg njëra tjetrës. "Fati" dhe "Rastësia" janë vetëm nocione, që tregojnë për mosnjohjen e ligjit.

„Karma " është fjalë sanskrite dhe do të thotë"rrotë" (rreth). Karma na detyron neve të lindemi e rilindemi. Për një arsye: Të çlirohem nga padrejtësitë që i kemi shkaktuar dhe t’ i përmirësojmë gabimet. Çdo reinkarnim, është një mundësi e re e mësimit, sepse çdo herë do të konfrontohemi me problemet e pa zgjidhura, me veprat e këqija. Kapërcimi i tyre, nuk është anashkalimi, por konfrontimi me to dhe zgjidhja. Shpesh ato zgjidhen me pranimin e tyre. Aq sa më shumë u ikin njerëzit zgjidhjeve të problemeve, aq më shumë rikrijojnë karmë, dmth. rilindje. Karma i nënshtrohet ligjeve të kauzalitetit. Kjo domethënë se veprat e mira, sjellin vepra të mira, të këqijat, sjellin të këqija. Njeriu lindet e rilindet deri sa të përkryhet, pastaj kalon në Nirvanë, gjendje të pagjendje, në mosekzistencë, sepse sipas Budës, çdo ekzistencë është vuajtje. Kjo është e vërteta e parë fisnike tek Budizmi dhe e vërteta e dytë është: shkaku i vuajtjes është dëshira e madhe, lakmia..."Kjo është lindja ime e fundit, këtu e tujte, nuk dot ketë mëlindje tjera për mua", thotë Buda.

përgaditi për lexuesit, nga gjermanishtja Lis Bukuroca

Lëçitja- Gazeta Shekulli

2012-01-28T11:44:00.004+01:00

Lëçitja bëhet dhe do të zbatohet pikë për pikë duke respektuar ligjin. Nuk do të ketë asnjë lëshim. Për shmangien nga rruga e drejtë, neni 475 parasheh se si duhet lëçitur prokuroja, hanëmja, Ina Rama dhe kryetari i shteti shqiptar, shkëlqesia e tij, sulltani, Bamir Topi. Lëçitja nuk bëhet vetëm pse kanë thyer rregullat e pleqnisë, por edhe pse zonja ka një mbiemër që ngjall neveri dhe është irritues në katund. I dyti mban një mbiemër, që duhet ndaluar me ligj. Ai mbiemër paraqet rrezik për paqen publike dhe e tmerron katundin. Lëçitja bëhet edhe për të faktuar se ligji funksion dhe se askush nuk do të kursehet, pa marrë parasysh se a janë ata jeniçerë, spahi, agallarë, pashallarë apo kadi. Neni 475 është konsumuar tërësisht dhe do të zbatohet me përpikëri dhe me seriozitetin më të madh të insanit.

Dënimet që jep Kanuja simbas mbrapshtinash:

1) e hekmja e armës prej të zot t’shpisë a bajraktarit me vojvodë e djelmni

2) gjoba me gja’ e pare

3) pashtraku

4) lëçitja prej kushrijve, katundit, fisit a bajrakut

5) djegia e shpisë dhe e premja e pemëve

6) e nxjerrmja prej bajraku me gjindët e shpisë, lanja e tokës djerr’ tri vjet

7) vrasa katundisht prej fisit a bajrakut

Mirëpo, shqyrtimi kryesor nuk do të bëhet tani për shkak të besës së madhe dhe do të shtyhet deri në zgjedhjen e sulltanit dhe kadiut të ri. Kadiu i ri do të shqyrtojë të gjitha pikat nga neni 475 në mënyrë më serioze dhe do të sjellë dënimin më të merituar. Për këtë keni garanci të plotë. Pika 1 dhe 4 janë në zbatim e sipër, si masa parandaluese. Pika 5 do të nisë të zbatohet në pjesën e dytë, sepse ata kanë ngrënë shumë molla, molla që i ka ndaluar Zoti personalisht. Kjo nuk mund të tolerohet, kjo nuk mund të anashkalohet dhe nuk mund të injorohet ashtu lehtë. Nga mollët ata kanë përfituar njohuri të reja, njohuri që do të dëmtojnë lirinë e tyre. Kjo nuk mund do mbetet e pa ndëshkuar, sepse Zoti mund të dënojë krejt katundin për mollët që kanë ngrënë këta dy heretikë. Së shpejti, mirëpo, do të shqyrtohet shumë seriozisht edhe pika 6. Me pikën 2 dhe 7 do të merret kadiu me përgjegjësinë më të plotë që ia imponon detyra e tij madhore.

Ndërkohë, do të përballet me lëçitjen Kreshtë Spahiu. Për fat të keq, edhe ky ka braktisur rrugën e drejtë dhe po punon në bashkimin e katundeve shqiptare. Ky fakt do të pezmatonte vëllezërit tanë grek dhe serb; kjo nuk do të lejohet as edhe në ëndërr. Të njëjta ligje, do të zbatohen edhe kundër “faqeziut” të pa identitet. Pleqnija do të mblidhet së shpejti.

Përveç kësaj, do të merret në shqyrtim edhe neni 600 për çnderim, kur ndera i merret burrit dhe kjo është përkufizuar mirë dhe qartë nën pikën 1 dhe ajo është konsumuar e tejkonsumuar: “Me i thanë kush se rren faqe burrave të mbledhun në kuvend…” Ata e kanë bërë këtë, nuk e mohojnë, prandaj as këtu nuk do të ketë dyshime se kadiu i ri do ta pranojë si vepër të kryer.

Nëse nenet 475 dhe 600 nuk janë të mjaftueshëm, atëherë në ndihmë do të merret edhe paragrafi 25 nga dekreti “Ad Extirpanda“ i Papës Inonçenti nga viti 1252 dhe aty thuhet qartë: “… errores suos expresse fateri, et accusare alios haereticos quos sciunt …“, pra “ t‘ i pranojnë shprehimisht gabimet e tyre dhe të akuzojnë heretik tjerë që njohin ata”. Sipas këtij paragrafi, ata nuk do të kenë të drejtë të mos pranojnë fajin. Ky paragraf është shumë interesant dhe shumë i rëndësishëm për t’i diktuar dhe ndjekur edhe heretikët e tjerë apo ndriçuar mbrapshtinat e tjera. Mos keni asnjë dyshim, çështja do të jetë tej për tej transparente, do të jetë maksimalisht e faktuar dhe do të përfundoj me nder të madh. Mirëpo, nëse edhe ky paragraf nuk kënaq drejtësinë, atëherë shumë seriozisht do të shqyrtohen edhe veprimtaria e tyre armiqësore në favor të agjenturave të jashtme, si: UDB, KGB dhe FBI. Ka shumë prova se ata janë agjentë të huaj dhe bashkëpunojnë me reaksionin e jashtëm; me revizionistët dhe me borgjezinë dekadente perëndimore. Për këto ekzistojnë edhe dokumente dhe incizime. Çdo gjë është e faktuar dhe do t’i dorëzohen kadiut të ri. Nuk ka asnjë dyshim se do të dënohen për blasfemi, sakrilegj dhe magji. Këta do të jenë heretikë e fundit në fisin tonë të mirë dhe të butë…

E viva el comandante Fidel !!!

Gazeta Shekulli

Citate të zgjedhura 3

2012-01-24T07:48:00.005+01:00

»Ti mund të ndalësh një elefant, kur ai dëshiron të ikën, mirëpo jo edhe flokun më të vogël në kokën tënde, kur dëshiron të bjerë.«

Gerhard Hauptmann (1862-1946, dramaturg dhe shkrimtar, Çmimin Nobel për letërsi në vitin 1912

»Rrena është si topi i borës, aq sa më shumë rrotullohet, aq më shumë rritet.« Martin Luther, teolog gjerman, reformator, 1483-1546

»Nuk mund të luftohet, kur pantallonat janë më të mbushura se sa zemra!« Carl von Ossietzky, shkrimtar gjerman, nobelist 1889 - 1938

»Guximtar është ai që ka frikë, por megjithatë ecën para pa lejuar t’ i imponojnë shantazhin.« Paulo Coleho, shkrimtar brazilian 1947 lindur, libri tij “Alkimist” është përkthyer në 50 gjuhë

»Gjithmonë janë të dobëtit ata që kërkojnë drejtësi dhe barazi, por të fortit nuk brengosen për këtë» Aristoteli 384-322 para Krishtit

»Ne jemi moralist të përbetuar, kur është fjala për të tjerët.« Orson Welles, shkrimtar, regjisor dhe aktor amerikan 1915 - 1985

»Liria është si deti: dallgët e vetmuara nuk mund të bëjnë shumë, por forca e përplasjeve të tyre së bashku, është e papërballueshme. Vaceslav Havel 1936 – 2011, shkrimtar dhe politikan çek

shqipëroi Lis Bukuroca

Eva dhe Adami - Gazeta Shekulli

2012-01-18T21:32:00.011+01:00

Zoti krijoi ujërat dhe urdhëroi: »Le të mbushen me peshq.« Ato u mbushën sa ora. Ndau tokën nga uji dhe urdhëroi:» Le të mbushet toka me kafshë dhe qielli me shpezë.« Edhe toka u mbush me kafshë dhe bisha. Qielli u vërshua nga shpezët e të gjitha llojeve, madje në Eden ecnin edhe shpezë, që nuk dinin të fluturonin. Majmunët kërcyen nga dega në degë nga hareja; elefantët, luanët, leopardët, kaprojtë, tigrat, lepujt, qengjat i shtrinë shputat e tyre nën hijet e pemëve dhe dremisnin duke shikuar njëri tjetrin me kërshëri. Dhelprat luanin me pulat. Ujku me qengjat. Tigri me drenushat dhe macja me miun... Pak para se të binte muzgu, kafshët dhe shpezët kaploi uria. Ato vështruan Zotin me dhembshuri dhe të molisura. Ai bëri disa hapa drejt detit dhe tha me vete: »Kanë uri, duhet siguruar mbijetesa. Po, si?! Pas pak u kthye nga peshqit, që kërcenin mbi sipërfaqe të ujit dhe urdhëroi prerazi: “Hani njëri tjetrin! I madhi të voglin.«

Peshqit e vegjël u zhytën nën ujë nga frika, të mëdhenjtë u krodhën pas tyre. Doli pak gjak në sipërfaqe, por pas pak, peshqit u qetësuan. Zoti pa se kështu sigurohej mirë mbijetesa dhe, iu drejtua kafshëve: »Ju hani bar e gjethe.»E ju«, u kthye pak në anën tjetër» hani këto, që po kullosin. Kush kë të mundet.« Kafshët e egra u shpërndanë në të gjitha drejtimet: Luanët pas drenushave, ujku pas qengjave, dhelpra pas pulave, macja pas miut dhe disa ia nisën kullosave. Derisa po përtypeshin këto, i mbërthyen bishat në fyt dhe shumë prej tyre, u plandosën përtokë. Disa tjera ikën të tmerruara. Kur ujku kafshoi lepurin në kofsh, ai foli vet me vete: » O Zot, pse më krijove për të qenë ushqim...?!« Akoma pa përfunduar mirë mendimin zhgënjyes, ujku i nguli dhëmbët në qafë dhe lepuri rrotulloi sytë. Ai braktisi atë dhe nxitoi për të vrarë dhe kafshë tjera. Në Parajsë u shkaktua një rrëmujë e madhe. Edhe bishat tjera u ngritën përsëri për të vrarë.

»Pushoni!«, bërtiti Zoti me një zë të rreptë. Ato u ndalën duke ngritur turinjtë e përgjakur dhe vështruan në drejtimin nga vinte zëri.

»Juve ju ndalohet kërdia! Mund të mbysni vetëm një kafshë për të shuar urinë.« Bishat u shtrinë përsëri dhe kafshët tjera ia nisën kullotjes, duke shikuar pa pra anash. Gjak, shumë gjak dhe shumë cofëtina mbetën të shtrira në Parajsë. Më vonë zbritën poshtë sorrat dhe çakejtë. Kur u larguan ata, zbritën mizat. Rreshti i buburrecave, krimbave, kandrrave të ndryshme dhe në fund mbetën vetëm kockat, që nuk i hante askush.

Zoti vështroi majmunin dhe tha me vete: »Duhet krijuar një qenie më të bukur se ky, më të mençur. Një krijesë që mund edhe të gjykojë, të flasë vet me vete dhe me të tjerët, të vetëmësohet, të vetëzhvillohet dhe ta ruajë tokën: Një qenie të pavarur, që nuk ka nevojë për kujdestarinë time.

Mori deltinë nga Marsi, pak ujë nga Deti Jonë (Mare Nostrum), e ngjeshi bukur mirë, pastaj i dha formën dhe bërtiti: »Ngjallu Adam!» Ai shkundi pluhurin nga trupi dhe qëndroi si i shtangur. Pak më vonë, u fut nën një shkurre i frikësuar dhe vështronte i hutuar rreth vetes. Mori disa gjethe, pastaj disa buburreca dhe i pështyu përsëri. Pas pak, iu afruan majmunët dhe u shtrinë pranë tij. Qëndroi gjatë ashtu i mërzitur. U përpoq të flasë me majmunët, por ata vetëm vështronin me sy të picërruar dhe kruheshin. Gati po qante vet me vete. Zoti përfundoi disa punë dhe një copë herë më vonë, u kthye për t’ i bërë edhe ca llafe me Adamin.

»Ç’ dreqin ke tani? Ti je më i miri nga të gjitha kafshët! Pse kaq i mërzitur?«

»S’ po m’ rrihet vet«, tha ai. » Po mërzitna shumë. Xhatë janë t’ bukra, natyra, edhe majmunat, po nuk po m’ marrin vesh, me kan me fol? Po foli vet me veti, po keshna vet me veti, po kaj vet me veti! Çdo xha ka edhe ni shoçe, viç une jo...Ky majmuni ktu po lun me shoçen e vet, me ka me lujt une?«, pyeti ai me lot në sy duke parë ata gjersa po popullonin tokën.

» Si të shumohet Adami?«, mendoi Zoti, »me ndarje nuk bën, i duhet një shoqe, si edhe kafshëve tjera.» E shikoi atë bukur gjatë, pastaj bëri një shëtitje bukur të madhe nëpër Eden dhe zgjati dorën drejt Venerës. Atje mori deltinë, me tjetrën ujë nga Deti Jonë dhe e ngjeshi atë ngadalë dhe me shumë kujdes. Herë shikonte Adamin, herë mbrunte. Krijoi një masë elastike dhe të qëndrueshme dhe i hodhi një shikim Adamit. Gatoi një brumë mjaft delikat, të lëmuar dhe vështroi përsëri Adamin. Pastaj ia rregulloi flokët, ai shkuli disa qime tek vetullat, ia skuqi buzët, ia latoi qafën, ia fryu gjoksin, ia ngushtoi belin, ia zgjati këmbët dhe bërtiti: »Ngjallu Evë!« Eva hodhi flokët e gjata në një anë dhe u buzëqesh. Me bisht të syrit pa Adamin dhe uli kokën. Adami u trullos. Gati i ra të fikët.

»O Zot, e bane ma të heshme se mu!, pëshpëriti ai.

»Kur të krijova ty Adam, po korrigjoja majmunin«, tha Ai. »Gjersa krijoja shoqen tënde, po ndreqja gabimet që bëra tek ti, por kjo hijeshi, do të kalojë tek pasardhësit tu. Mos smiro kurrë Adam!« Ai heshti dhe hodhi shikimin anash.

Zoti vendosi të kryejë aktin e shenjtë të bashkëshortësisë dhe tha:

»Adam, a donë ta marrësh për grua këtë zonjushë, që gjendet në hijen e mollës?

Ai shikoi rreth vetes sikur kërkonte diçka dhe tha duke tundur kokën:»Po!«

»Eva, a pajtohesh edhe ti ta marrësh për bashkëshort Adamin, që gjendet përballë teje, në hijen e fikut?« Eva mblodhi buzët, u mendua ca dhe tha: »Po!«

»Sot e tutje jeni një çift bashkëshortor. Popullojeni Tokën. Evë, ti je bartëse e jetës. Ky, këtu pranë, me shumë lesh në trup, është burri yt. Ky do të ketë forcë gati sa bisha apo më shumë, por do të jetë më i mençur se ato. Kockat e kafshëve që kanë mbetur këtu, mund t’ i përdorë si armë.«

Adami ktheu kokën dhe shikoi brinjat e kafshëve me të cilat tani po luanin majmunët.

»Mos harroni këto dy gjëra«, vazhdoi Zoti: » Kjo frutë të bën të vetëdijshme, të kënaq, të mbush me kërshëri, por edhe të vdekshëm. Kujdes nga ajo tjetra pranë, ka bishtin prapa. Kjo pemë një ditë do të krijojë një popull, të lirë, që ditën do të ndërtojë, natën do të rrënojë. Adam, detyrë jotja është ta mbrosh dhe të kujdesesh për lumturinë e Evës.«

Adami nuk kuptoi akoma se ku gjendje dhe nuk foli fare. Për popullin e lirë, që do të lindej, nuk u lodh shumë. Madje, as nuk kuptoi pse duhej të kujdesej për Evën dhe në çfarë mënyre. Pohoi vetëm me kokë, por nuk tha asnjë fjalë.

»Ti je Zot i kësaj toke Adam! Unë do të largohem tani për ta vazhduar punën...«

»A nuk ma ban edhe për mu ni shoçe, që kujdeset për mu?« pyeti Adami me nxitim.

Zoti u ndalë, e vështroi atë dhe mallkoi: » Mos u kënaqsh kurrë me atë që ke!«

Eva dhe Adamin duke parë kafshët, ecnin edhe ata në të katra. Iu afruan njëri tjetrit, i morën erë dhe u nisën për të bërë një shëtitje nëpër Eden. Në ecje e sipër, Evës i hyri një gjemb dhe bërtiti e tmerruar. Adami e vështroi i habitur dhe bëri sikur nuk dëgjoi gjë, por iu kujtua urdhri i Zotit. I hoqi atë me dhëmbë, lëpiu gjakun dhe i vuri një gjeth fiku mbi plagë. Eva nuk mund të ecte më si duhet dhe u shtrinë para hyrjes së një shpelle. Pak para se t’ i zinte gjumi, Adami pyeti: »Eva, Eva, e ku flena kur t’ bahet ftoft«?

»Ktu përmas, te kjo shpella, a nuk e pa a?«, pyeti ajo duke i kthyer shpinën. Aty kaluan natën dhe në mëngjes, ishin mbledhur kruspull nga freskia. Sapo u shfaq dielli në horizont, cicërima e zogjve i zgjoi. Pas tyre, u dëgjua edhe një gjel.

»Eva, Eva, ç’ ka po hajna për kafjall?«, pyeti ai.

»Për kafjall!?«, përsëriti ajo e hutuar. »Molla!«, shtoi duke parë Adamin me habi.

»Po Zoti tha mos i hani mollat!«

»Po Adam, po, po ti nuk paske ngu mirë. Ai tha se ti je Zot i ksaj toke, apo do me jetue si budallë? Mu kan ashtu, nuk e kish mjell aty mollën, o njeri.!«, tha Eva me plot bindje.

»Po me dek?«, pyeti Adami.

»Me dek! Po majmuni pse des? Pse ka hangër banane a?«, pyeti Eva.

Ajo iu afrua pemës, por nuk i arrinte dot frutat. U përpoq disa herë të ngjitet, por rrëshqiti përsëri poshtë. Pas shumë mundimeve, pa një degë që ishte varur gati deri mbi bar dhe mori dy molla me vete.

Adami i shtrirë kafshoi mollën, por i mbeti në fyt dhe zgurdulloi sytë: » Eva, ti koke cullak! Kuku Eva, po edhe unë mëri!«, bërtiti duke shikuar veten poshtë.

»Nuk besoj!«

»Kaçe mollën!«

»Jo, nuk e kaçi! «

»E pse ma prune mue?!«

»Ti je Zot i tokës, jo une!«

»Kaçe mëri, të marrtë dhevi, se t’ i shkula flokt!«, bërtiti Adami dhe e zuri Evën për krahu. Eva e trishtuar mori mollën në dorë.

»Hahaa« u qesh ajo, »ti koke pak ndryshe...«

Ata biseduan aty gjatë, qesheshin duke vështruar njëri tjetrin dhe u shtrinë pranë shkurreve për të fjetur. Kur dielli arriti mbi kokën e tyre, Adami u zgjua.

»Çu mëri, çu, oj kaçirubë«, i piskati Evës. »Koka ba dreka. Çu se jam untu«, bërtiti përsëri. Ajo eci pakëz nëpër kopsht, frutat tjera nuk ishin të pjekura dhe u ndalë përsëri tek molla. U përpoq përsëri të ngjitej në pemë, por prapë rrëshqiti poshtë. Adami e vështronte nga larg ndërmjet pemëve dhe priste i shtrirë. Eva u mendua ca dhe tha me vete: »Ma mirë po drejtona, se tu hec si majmuni, nuk po mirrkan mollat», dhe cak u drejtua. Adami hapi sytë dhe e përcolli me shikim i habitur. Eva eci krenare me plot molla në duar dhe u ndalë para tij.

»Mos hec mëri ashtu se asht marre, mund m’ u ërxu.»

»Nuk po muj, po m’ dhem dora», tha ajo.

»Prapë molla!«, bërtiti Adami krejt i dëshpëruar. Eva nuk foli gjë. Ata hëngrën disa dhe Adami hodhi me një drejt një majmuni, që ishte varur në një degë. Ai iku duke u hedhur në pemën tjetër pranë. Pas dreke dolën nëpër kopsht të shëtisnin dhe panë shumë pemë në lulim e sipër, shumë me fruta, por akoma të vogla dhe të pa arrira.

Adamit nuk i pëlqeu se Eva dukej më e madhe dhe u drejtua edhe ai. Pasi u lodhën, ai u shtri ndërmjet shkurreve dhe fjeti një copë herë. Eva hulumtonte kopshtin. Pak para se të perëndonte dielli, ai u zgjua dhe kishte prapë uri.

»Evë? Evë, oj Evë, toka t’ lishoftë, po ku mete?« Ajo vrapoi dhe u ndalë para tij.

»Çka po hajna sonte?«

»O njeri, zbulova ni gja«, tha Eva e ngazëllyer: »Me dridh pemën, mollat po bishin n’tokë!«

»Jo be! Çysh mëri? E pse po bikan n’ tokë?«

»Nuk e di. Veç ni Zoti e di, Adam!«

» Pa e dridh, a po bishin?«

»Jo«, tha Eva. » Po deshke me dridh...»

»Sa keç! Çysh me jetue mëri viç me molla?«, e ndërpreu Adami. » M’ u kan mpi dhamtë!«

“O Njeri, po shko mare zine ni lepër!»

»Ni lepër, a nuk e pa sa shpejt po ngajke? E tone, çysh me hangër me gjithë atë lesh?» pyeti Adami. Derisa ai po hante gërdhajën, u shfaq Zoti para tyre.

»Pse po ha mollë Adam?« pyeti duke parë gjethet e fikut tek Adami dhe Eva.

Adami u mblodh kruspull nga frika.

»Eva m’ i dha! Une kundërshtova, piskata, bërtita, e luta, po nuk nimojke kurxha. Ajo m’ tha ose haje mollën, ose po dana pi tye!« Zoti vështroi Evën.

»Çy, çy, pse mare po ma nxhet? Pasha Zotin une t’ thash viç ni herë!«

»Mirë ke bërë Eva! Çiltëria jote, mençuria, do të fisnikëroj pasardhësit tu«, ndërhyri Zoti. »Me ngrënien e mollës, keni kuptuar të mirën dhe të keqen. Mbusheni tokën me popuj. Tanimë nuk do të keni më nevojë për mua! Ky ishte qëllimi im«

»A pe shef çysh t’ bana njeri«, i pëshpëriti Eva Adamit në vesh. N’ jetë nuk duhet viç forcë, por duhet me pasë edhe dije dhe guxim...«

»Mshele mëri, po une t’ lypa i pari dishka me hangër!«

»Mirë «, ngriti zërin Zoti, »kjo tregon se jeni të lirë dhe vetëmësoheni. Të krijova sipas imazhit tim, por për të bëmat tua, llogarinë do ta marrësh vetëm prej Meje. Ruaje tokën për pasardhësit tu. Tash unë do të largohem për të vazhduar me punën time dhe ju pres lart«, tha Ai dh u nis drejt qiellit.

» Eva, eja ta mushmi parajsën me popull!«

» Jo, sot, jo, po m’ dhem kryt.«

»Eja mëri se Zoti tha mushne tokën me xhin« dhe tërhoqi Evën me forcë. Pas këmbënguljes së tij, ajo u dorëzua. Disa ditë më vonë, Eva nuk dëshironte më vetëm molla, por edhe kumbulla e kajsi të papjekura. Fiq, portokaj, banane, hurma, arra, dardha... Adami kalonte tërë ditën duke kërkuar pemë të reja.

Më vonë, Eva lindi Kainin. Adami ndërtoi një kolibe me degë dhe kashtë dhe u vendosën aty. Pastaj lindi Abeli. Një ditë prej ditësh, u ulën pasdarke dhe po bisedonin.

» O njeri, me kan mare i martojmë djemt?«

»Nuk e di!«

«Ti duhesh me dit Adam!«, nguli këmbë Eva. » Ti je Zot i ksaj toke!« Aty u grindën dhe gjuajtën me molla njëri tjetrin... Për herë të parë nuk fjetën së bashku...

Pas disa viteve, bijtë e tyre u rritën dhe Kaini u bë bujk, kurse Abeli bari. Por, nga smira, Kaini vrau Abelin.

Eva qau aq shumë, sa Zoti ndjeu dëshprimi e saj dhe u shfaq përsëri.

»Kain, ku është vëllai yt?«, pyeti.

Ai heshti dhe uli shikimin duke dënesur. Eva mbante djalin e vdekur në prehër dhe e vajtonte. Me të dëgjuar zërin e Zotit, Adami u ngrit me lot në sy dhe herë shihte njërin djalë, herë tjetrin.

»Kain, i mallkuar qofsh, të mallkuar do të jenë edhe pasardhësit tu! Pasardhësit tu, si tek peshqit dhe kafshët, do të hanë njëri tjetrin, brez pas brezi: i madhi të voglin, i forti të dobëtin, i shëndoshi të sëmurin, i pasuri të varfrin, hajduti të sinqertin, mashtruesi të drejtin, i keqi të mirin, finoku të urtin... Stërnipi jot do të njihet në të bëmat e tija, Kain. Për dallim nga bishat, ai do të bëjë edhe kërdi dhe nuk do të vrasë nga uria si kafshët, por nga makutëria, Kain. Nga makutëria!

Më është përvjedhur një gabim, Eva. Ndihmoje njeriun të bëhet i mirë, të bëhet njeri. Ky mund të bëhet bisha më e rrezikshme. Kujdes!«, tha Zoti. Eva tundi kokën gjersa fshinte lotët. Pastaj urdhëroi Kainin të shkojë në Nod dhe ai atje u martua, krijoi familje dhe ndërtoi qytetin Henoh. Kur Adami mbushi 130 vjet, Eva lindi Setin. Ai jetoi edhe 800 vite tjera dhe ajo lindi shumë vajza dhe shumë djem, djem që më shpesh i ngjasonin Abelit, por herë pas here edhe Kainit...

Gazeta Shekulli, 22 komente

Citate të zgjedhura 2

2012-01-12T01:00:00.009+01:00

»Njeriu është i mplakur, kur qirinjtë kushtojnë më shumë se sa torta e ditëlindjes« Bob Hope

»Dikush për suksesin e vet falënderon mosndjekjen e këshillave!« Bertrand Russell

»Kush beson se bëhet i krishterë vetëm pse shkon në kishë, ai gabon. Njeriu nuk bëhet makinë kur shkon në një garazh!» Albert Schweizer

»Mos quaj veten të varfër vetëm pse ëndrrat tua nuk janë realizuar; vërtetë i varfër është vetëm ai, që nuk ka ëndërruar kurrë!» Marie von Ebner-Eschenbach

»Ne besojmë se po bëjmë përvojë, por përvoja na bën ne.«Eugene Ionesco

»Kur njeriu kërkon prej të tjerëve detyra, por nuk u jep të drejta, atëherë duhet paguar mirë ata.« Johann Wolfgang von Goethe

»Është më lehtë të jesh dashnor, se sa bashkëshort, sepse është më vështirë të ndjehesh mirë çdo ditë se sa herë pas here dhe të bësh një kompliment të bukur!» Honore de Balzac

»Në moshën 20 vjeçare çdo njeri ka fytyrën që i ka dhënë Zoti, në moshën 40 vjeçare fytyrën, që i ka dhënë jeta dhe në moshën 60 vjeçare ka fytyrën që meriton!» Albert Schweizer

shqipëroi Lis Bukuroca

Himni shqiptar duhet ndryshuar - Gazeta Shekulli

2012-01-10T13:14:00.010+01:00

Më shtatë dhjetor të vitit të që lamë pas, Austria vendosi të ndërroj himnin. Përveç bijve në himn, do të hyjnë edhe bijat. Qëllimi i këtij ndryshimi është barazia gjinore në Austri. Krist-demokratët (ÖVP – PPA, Partia Popullore e Austrisë) ishte kundër ndryshmit, por në kuvend u aprovua versioni i ri. Në poezinë e Paula Preradovic, në vargun ku thuhej: Vendi (atdheu) i bijve më të mëdhenj...“ u ndryshua në : “...i bijave, bijve më të mëdhenj.” Për këtë ndryshim qe diskutuar gjatë dhe tani u arrit ndryshimi. Nga një janari i këtij viti është në përdorim versioni i ri i cili nuk përjashton gratë nga mëmëdheu.

Strofa e dytë e himnit shqiptar duhet ndryshuar patjetër. Dhe aty ku thuhet kush është burrë nuk frikohet, duhet të jetë, kush është grua, burrë nuk frikohet dhe ajo strofë do të tingëllonte kështu:

Origjinali

Prej lufte vec ay largohet

Që është lindur tradhëtor

Kush është burrë nuk frikohet

po vdes,po vdes si një dëshmor!

Propozimi për ndryshim

Prej lufte veç ata largohen

Që janë lindur tradhëtorë

Grua e burrë nuk frikohen

po vdesin, vdesin si dëshmorë!

Dhe natyrisht duhet intervenuar edhe tek strofa e gjashtë. Ajo strofë do të duhej rishkruar në këtë mënyrë:

Origjinali

Trim burrë quhet dhe nderohet

Atdheut kush i-u bë therror:

Për jet ay do të kujtohet

Mi dhet, mi dhet si një shenjtor

Propozimi për ndryshim

Gra dhe burra do nderohen

Mëmëdheut kush i-u bë therror:

Për jet ata do të kujtohen

Mi dhet, mi dhet si një shenjtor

Substantivi atdhe të zëvendësohet me Mëmëdhe. Me atdhe punët nuk na kanë ecur aq mirë dhe shpesh e kemi braktisur. Ndoshta ndaj Mëmëdheut sillemi me më shumë dashuri, dhembshuri, me më pak tradhti dhe nuk lejojmë të na e tradhtojnë mëmën ashtu si atin.

Po të jetonte Asdreni sot, nuk do ta kishte shkruar atë poezi, ku u jep rëndësi vetëm akteve të burrave, por edhe sakrificës së gruas shqiptare. Fëmija lindet nga nëna, edukohet nga ajo dhe trimat, që shenjtërohen në himn nuk janë vetëm rezultat i burrave, por edhe i grave, madje, përkushtimi dhe sakrifikimi për edukimin e tyre, mban vulën e nënës.

A mund të bëhet kjo tani tek ne? Ne kemi një Kryeministër i cili gjatë fjalimeve të tija dominohet nga testosteroni. Ja çka deklaroi ai për lindjet e para në vitin 2012 :“ Fjalët që më erdhën ndërmend kur dëgjova për lindjet e para që sollën në jetë djem, thashë me vete lindën Ismail Qemali e Isa Boletini. I lindën Shqipërisë edhe njëherë burrat më të mëdhenj të saj.”

Për ata fëmijë nuk dihet se çfarë orientimi do të kenë, çfarë preferenca seksuale, mirëpo mendimi i Kryeministrit flet për bindjet e tija fikse, se kur lindet djalë, atëherë linden Ismail Qemala e Isa Boletina. Linden burra, që luftojnë dhe janë të gatshëm të vdesin.

Mendimi i shqiptuar, në lexim të parë duket naiv, jo djallëzor, por nëse e rilexojmë, atëherë kuptojmë arsyen se pse ky pas konsultimeve të ngjeshura, paska zgjedhur pikërisht këtë gjykim sugjestionues.

Me Ismail Qemalin i drejtohet Shqipërisë, me Isa Boletinin i drejtohet Kosovës. Pse e bën ai këtë? Ai din se për të mbetur në pushtet dhe për të fituar simpatinë greke, italiane dhe serbe, ka bërë tradhti disa herë. Përmendjen e Ismail Qemalit i urdhëron nëndija ta bëjë, për të treguar se është atdhetar, se është penduar. Flet ndërgjegjja e ndotur! Nëndija detyron ta përmend edhe Isa Boletinin në mënyrë që të tregojë se është penduar se ndihmoi makinerinë ushtarake të Millosheviçit gjersa Kosova gjendej e shtypur si kurrë më parë dhe me këtë akt, ky po dëmtonte dhe pengonte ndihmën e Perëndimit. Edhe me Isa Boletinin, flet ndërgjegjja e ndotur dhe tërthorazi pranon gabimin.

I duhen vërtetë Shqipërisë burra në shekullin njëzetenjë, që shpallin pavarësi, që mbajnë kobure apo i duhen shkencëtarë të mëdhenj: shkrimtarë, filozof, poet, kompozitorë, pilot, astronaut, industrialist?

Jo, sipas bindjeve fikse të marra në shekullin njëzet, si dhuratë e shekullit pesëmbëdhjetë, shqiptarëve nuk u duhen shkencëtarë në Europë, por njerëz me kobure, edhe atë nën nënkresë...Sepse natën e parë të vitit të ri, nuk lindi ndonjë Kadare apo ndonjë shkencëtar i nivelit të Ferid Murat, por u rilindën Ismail Qemali dhe Isa Boletini.

Himni shqiptar duhet ndryshuar nga politikanët e rinj, që janë në gjendje ta vlerësojnë drejt dhe siç e meriton gruaja shqiptare. Ajo gjatë historisë ka bartur peshën Atdheut mbi supet e veta, edhe atë gati-gati pa mirënjohje. Është koha, në këtë shekull të nderohet edhe ajo në himnin shqiptar. Gjuha shqipe nuk njeh vetëm atdhe, por edhe MËMËDHE! Gjuha shqipe nuk diskriminon gruan shqiptare, por patriarkalizmi i trashë shekullor.

Kryeministri ka sharë gruan me “putanë bulevardi”, ka sharë gratë e kundërshtarëve politik, ka sharë nënat e tyre dhe mendimi i cituar më lart, tregon se ai është mizogjin (urrejtës dhe përbuzës i grave) i papërmirësueshëm. Ndryshimi i himnit nuk mund të kërkohet prej tij, sepse kjo do të ishte e barabartë me zhburrnim, prandaj kjo detyrë e madhe, u mbetet brezit të ri, që nuk ka paragjykime ndaj nënave dhe motrave të veta. Ndryshimi i himnit do të tregonte se jemi një komb i formuar, bashkëkohor. Jo i ndarë në gjini dhe në dy shoqëri, që nuk njohin njëra tjetrën, por në një: Me të drejta të plota dhe detyra të barabarta, siç e dëshiron Mëmëdheu.

Versioni i ri pa diskriminim e gruas shqiptare:

Aleksandër Stavri Drenova (ASDREN 1872 - 1947)

Himni i Flamurit

Rreth flamurit të përbashkuar

me një dëshirë dhe një qëllim

Të gjithë atje duke u betuar

Të lidhim besën për shpëtim

Prej lufte veç ata largohen

Që janë lindur tradhëtorë

Grua e burrë nuk frikohen

po vdesin, vdesin si dëshmorë!

Në dorë armët t'i mbajmë

Mbrojmë Mëmëdhenë në çdo kënd,

Të drejtat tona ne s'i ndajmë;

Këtu armiqtë s’ kanë vënd

Se zoti vetë e tha me gojë

Që kombet shuhen përmbi dhe

Po Shqipëria do të rojë:

për të, për të luftojmë ne!

O flamur, flamur shënj' e shënjtë

Tek ti betohemi këtu,

Për Shqipërinë' Mëmëdhenë e shtrenjtë

Për nder edhe lavdimn' e tu.

Gra dhe burra nderohen

Mëmëdheut kush i-u bë therror:

Për jet ata do të kujtohen

Mi dhet, mi dhet si një shenjtor

Barazia që shkruhet në kushtetutë, u lexohet grave në fytyrë, edhe në rrugë...

Shekulli 90 komente

Intervistë, gazeta Shekulli

2012-01-08T15:27:00.005+01:00

Në Forumin e “Shekulli”-t mbi hartën e re elektorale sot kemi ftuar bashkëpunëtorin e “Shekulli”-t nga Kosova, Naser Aliu. Më poshtë, përgjigjet e tij mbi pyetjet që këto dy ditë ia drejtuam edhe Mero Bazes, Eduard Zaloshnjës, Lutfi Dervishit dhe Bledar Priftit

2012 do jetë viti i zgjedhjes së presidentit të ri, por edhe pragu i nisjes së vitit të rëndësishëm elektoral 2013. Të dyja ngjarjet nuk janë pa lidhje njëra me tjetrën, sepse presidenti aktual ka deklaruar tashmë projektin e tij politik dhe paralelisht kemi edhe një lëvizje që duket në ekspansion të gjerë si aleanca kuqezi, e cila gjithashtu mund të shndërrohet në parti politike. Duke pasur parasysh këto dy zhvillime, por edhe të tjera që mund të kondicionohen nga një reformë e pritshme zgjedhore, por edhe nga rrethanat politike shumë specifike të këtij mandati të dytë qeverisës së Partisë Demokratike dhe aleatëve, mendoni se harta elektorale e Shqipërisë do të vazhdojë të jetë e njëjta?

Naser Aliu: Jo. Harta elektorale do të ndryshojë në drejtim pozitiv, por edhe në atë negativ. Koalicionet do të jenë më të vështira në një anë, në anën tjetër Partia Demokratike do të dobësohet. Dobësimi i saj do të sjellë tollovi brenda partisë dhe mund të ndodhë “puç” i brendshëm në Partinë Demokratike. Aty ka shumë njerëz të zhgënjyer. Aty ka demokrat të vërtetë, por janë përjashtuar nga neostalinistët e Berishës. Politika kilienteliste e PD-së, ekonomia fisnore, tribale do të pësojë një goditje. Por Berisha nuk do të largohet vullnetarisht.

- Bamir Topi dhe Aleanca Kuqezi, mendoni se do të jenë një parti apo dy parti të reja?

Naser Aliu: Sikur të shfaqeshin së bashku, do të ndërtohej një alternativë e vërtetë. Se a mund të bëhet kjo, varet nga programet dhe synimet e tyre. Sidoqoftë, edhe nëse themelojnë parti më vete, për Shqipërinë do të jetë më mirë, sepse krijohen dy parti mes një zemërimi dhe zhgënjimi kolektiv. Këto do të korrigjojnë shumë dhe mund të ndërtojnë shtetin ligjor. Këto dy së bashku apo të ndara, duhet ta luftojnë korrupsionin, kriminalitetin dhe të nxirren para gjyqit shumë çështje të pezulluara. Shqipërisë i duhen politikan që flasin dhe mendojnë shqip. Politika pakurrizore duhet të marrë fund. Shqiptarët duhet të votojnë njerëz që luftojnë për interesat e vendit, po jo për ata që copëtojnë vendin dhe shndërrojnë në kontenier bërlogu të Italisë.

- Një parti e mundshme e Topit, do të merrte vota të majta apo të djathta?

Naser Aliu: Do të merrte nga të gjithë, por më shumë do të merrte nga e djathta.

- Ka një përshtypje të përhapur në publik se militantët e dy partive kryesore nuk ndikohen nga mirëqeverisja apo nga keqqeverisja dhe as nga fushatat elektorale respektive, por votojnë verbërisht liderin ose kundërvotojnë liderin e palës tjetër… Ndërkohë që pjesa tjetër e elektoratit, ajo që quhet gri, po bëhet përherë e më mosbesuese te dy forcat kryesore politike… E ndani dhe ju këtë perceptim?

Naser Aliu: Militantët votojnë symbyllur. Ata kanë motive tjera, yshten ndryshe, mirëpo demokracia e shëndoshë ndërtohet nga njerëzit që nuk tolerojnë krijimin e kulteve të reja. Në Ballkan, jo vetëm nga mungesë e kulturës demokratike, por edhe për shkak të kaluarës, janë të predestinuar të ndërtojnë dhe kultivojnë despotizmin. Kjo tek ne është më e theksuar se tek fqinjët tanë, prandaj është urgjente kufizimi i mandatit. Sjelljet e Berishës na imponojnë edhe një ligj tjetër: Në moshën që pensionohet një nëpunës shteti, duhet caktuar si kufi deri kur mund të merret me politikë aktive një politikan. Ne jemi qenie njerëzore dhe sa më shumë mplakemi, aq më shumë humbim ndjenjën e realitetit dhe çoroditemi. Berishës i janë shtuar tani edhe pësimet e metabolizmit të trupit të tij në prishje e sipër…

- PD-së i duhet më LSI-ja?

Naser Aliu: PD-ja do ta përdorë LSI-në, aq sa i nevojitet.

- PS duhet të bashkëpunojë me LSI-në?

Naser Aliu: Vetëm nëse një gjykatë e pavarur vlerëson se Meta nuk ka kryer vepër penale, atëherë duhet bashkëpunuar për ta rrëzuar qeverinë neostaliniste të tranzicionit, që udhëheq Berisha. Por, nëse harta elektorale ofron mundësi tjera, atëherë jo.

Gazeta Shekulli

Si mund të arrihet tek Kulla e Berishajve? Gazeta Shekulli

2012-01-03T21:55:00.019+01:00

Thjesht nisuni nga rruga “Hamza Kastrioti” dhe pas nja 700 metrave lakoni djathtas. Aty do të shihni semaforin e parë. Nëse është i kuq dhe nuk ka makina tjera, vazhdoni; se a respektoni këmbësorët, është në pushtetin Tuaj zoti Hans. Pasi ta keni lënë pas vete semaforin, atëherë lakoni përsëri djathtas dhe do të gjendeni në një udhëkryq të madh. Vazhdoni me kokëfortësi drejt, pa shikuar shumë, vazhdoni i ngrysur dhe serioz dhe pas disa minutave do të gjendeni në sheshin “Mojsi Golemi.” Ngisni tutje me ballin plot rrudha, kështu u transmetoni policëve shqiptarë se jeni i djathtë dhe mund të keni më pak kokëçarje. Tek semafori i dytë, respektoni edhe të kuqen, përndryshe rrezikoni një përplasje të keqe, nga makinat që mund të vijnë nga e djathta dhe urrejnë ata që futen nga e majta. E djathta është në pushtet zoti Hans dhe nuk është e detyruar t’ i respektojë Ligjet e Komunikacionit, e as Kodin Penal.

Mos vështroni gjatë përmendoren me kalë të Hamza Kastriotit, por vazhdoni me kryeneçësi të madhe drejt. Majtas mos lakoni kurrë, sepse të gjitha rrugët e djathta të shpijnë drejtë e në kryeqendër të pushtetit: Tek “Kulla e Berishajve. “ Duke qenë i bindur se keni kuptuar përshkrimin, pas dy kilometrave, atëherë, ju lutem, lakoni përsëri djathtas dhe mu tek busti i Esat Pashë Toptanit, gjendet një çezme. Aty lani sytë mirë sepse pas katër kilometrave, do të gjendeni para përmendoreve madhështore: “Tre Heronjtë e Shekullit XX”: Ceno Cërnoglaviçi (në kllapa shkruan, Kryeziu) Nikolla Pashiqi dhe Ahmet bej Zogollit. Ky i fundit është pinjoll i pashait, nip i Esat Pashës, që shpalli nënën e mjerë Sadije, analfabete: “Mbretëreshë të Shqiptarëve.”

Nëse keni dëshirë, parkoni makinën në mes të rrugës dhe fotografohuni pranë tre heronjve shqiptarë. Nuk do të keni pengesa nga populli. Ai do ta çmojë këtë akt. Në fotografi do ta shihni ngjyrën e fytyrës që ka pllakosur lëkurën Tuaj apo gojën e çaraveshur. Ju do t’ i bëni shumë pyetje vetes, por ka vetëm një përgjigje dhe atë mund ta merrni pranë grilave të pushtetit, ku u eliminuan disa puçistë, që i qenë sulur Kullës me LA (lapsa atomik) dhe me ÇDZ (çadra të zeza nukleare.)

Pse pashallarët heronj? Arsyeja është e thjeshtë zoti Hans, duhet krijuar një ekuilibër kombëtar: Erdoani, vëllai i Hashimit dhe Saliut, ka kërkuar që edhe pashallarët të shpallen heronj të shqiptarëve. Madje, edhe sulltanët. Ai dëshiron të futemi më shpejt në Europë. Sali Pasha dhe Hashim Pasha, kanë nënshkruar këtë obligim...

Po e vërtetë, kanë rrëzuar përmendoren e Enverit dhe ngritur të Ahmet Zogut...Po, ashtu është në modë tani në Shqipëri: Enveri ishte tradhtar, Zogu patriot...Pra tani kemi heronj të Partisë Demokratike dhe heronj të historisë shqiptare...

Nejse, pranë “Tre Heronj të Shekullit XX”, do ta gjeni rrugën “Leka i Parë”, mbret i ndjerë tanimë, që në një hotel të Parisit, shpalli veten mbret i shqiptarëve. Këtë hotel, zoti Hans, Qeveria shqiptare ka vendosur ta shkulë nga Franca dhe ta ngulë diku në Shqipëri. Bisedimet po vazhdojnë mes Carla Brunit dhe Jozefina Berishës. Është monument historik shqiptar dhe nuk mund të mbetet më në Paris, zoti Hans. Është ofendim për kombin tonë dhe “Oborrin Shqiptar.” Këtu nëse dëshironi mund të ndaleni ca, t’i bëni disa pyetje vetes... Po, e vërtetë, Saliu e pat përzënë mbretin, por tani është penduar: Jemi njerëz dhe gabojmë në jetë. Po, e di, e di, se ai tani pohoi se ka mësuar të numërojë vota dhe këtë ia tha edhe mbretit të vdekur. Nëse ngrihesh, i tha ai, atëherë, do t’ i rinumëroj votat si duhet dhe do të të shpall mbret...Ishte korrekt, apo jo?! Qëndrim madhështor i Berishës, apo jo?! Mirëpo, mbreti gaboi dhe nuk u ngrit...Sa keq! Në vend të tij, u ngrit vampir Nano. Ec e merreni vesh ju këtë botë!

Është e mundur Zoti Hans, është e mundur se ai tani Lekën tjetër po e përgatit. Kjo mirëpo akoma nuk dihet. Dihet vetëm se ai është numëruesi më i rafinuar në Europë.

Tani zoti Hans, ju jeni fare pranë Kullës, por meqë nuk bën të lakoni majtas, ju ngelen edhe pesë kilometra për të arritur aty. Tani vazhdoni përsëri djathtas dhe do të gjendeni në Bulevardin “ Rrahman Morina.” Pas dy kilometrave, lakoni djathtas në bulevardin “ Hirësia autoqefale, Anastas Janullatos.” Nëse keni dëshirë, fotografoni edhe përmendoren e tij në kalë të zi. Tani fikeni navigacionin, fikeni, është e mundur se ju sugjerohet të ktheheni majtas, por mos e bëni këtë në Shqipëri ju lutem. Mund të ju dërgojnë në parajsë.

Jo, jo, në Shqipëri nuk ndiqet politikani që vret njerëz dhe miza. Ai posedon imunitet ndaj këtyre gjallesave. Po, natyrisht se ka një prokurori, por jo për qeveritarët...Pastaj, prokurores i ka falur një titull të ri: “PuBul” dhe kështu e ka zhgraduar! Imuniteti Zoti Hans, imuniteti...po, ashtu, siç posedonte imunitet Stalini, Hoxha, Tito, James Bondi apo kaubojt...Pasi të parkoni makinën, hiqni nga xhepi lapsin. Çadër mos merrni me vete edhe nëse bie breshër. Nga bodrumet e Kryeministrisë, mund të ju përshëndesin dhe japin lamtumirën, dmth. fitoni vizën për transferim. Në këtë Kullë, gjendet stalinisti i vetëm në sistemin tonë diellor, që drejton një parti demokratike.

Pse tradhtarët me përmendore dhe rrugë? Edhe kjo shumë e thjeshtë zoti Hans. Ndjenjat humanitare shtyjnë Kryeministrin t’ i pajtojë patriotët me tradhtarët. Pastaj, është provuar se tradhtarët kishin bërë kurvëri, nga dashuria e tepërt ndaj atdheut dhe kjo duhet të shpërblehet... Ju ndoshta dini se politikanët zgjedhin shëmbëlltyra për t’ i arsyetuar veprat e veta, u nevojiten personalitete historike që kanë bërë vepra të njëjta apo gati të njëjta. Për shembull, duke rehabilituar Ahmet Zogun- që sipas statutit të vet Art. 65, nuk mund të konsiderohet mbret, kur qëndron më shumë se 3 muaj jashtë vendit - përligjet falja e detit Greqisë. Përligjet falja e tokës, përligjet falja e detit me Zogun zoti Hans.

Jo, tani për tani jo, e pengoi “tradhtari” i shekullit XXI, profesori Myslim Pasha. Ndërkaq, dezertimi zoti Hans, nuk quhet dezertim në Kullë, por largim. Edhe pse sipas artikullit 71 të statutit të vet “Ai është komandanti më i lartë i forcave tokësore, detare dhe ajrore të Shteti...” Kaq, zoti Hans. Një politikan shpall si shëmbëlltyrë Skënderbeun, tjetri Zogun. Pse? Sepse vota e Einsteinit, vlen po aq sa vlen edhe vota e një bariu që gjendet ”brinjave, çukave, gërxheve, kodrave dhe lumenjve të kulluar...”

Edhe një gjë mos harroni: Asnjë fjalë apo mendim pozitiv për Edi Ramën apo Kreshnik Spahiun. Apo më mirë, shani këta dy dhe do t’ ju përqafojë Kulla.

Edhe atë pyetje mos ia bëni. E di. Në Gjermani Krishtlindjet i urohen popullit nga qendra e pushtetit. Kancelarja dhe Kryetari i Gjermanisë nuk zhvesh pushtetin e fituar nga populli dhe nuk gjunjëzohet para një prifti apo hoxhe, që përfaqëson vetëm lutësit e rregullt, por jo popullin. Në Ballkan, për dy apo tri vota, politikani degradon veten dhe me tërë pushtetin veshur nga populli, shkon tek krye-eminenca, tek ambasadori i Zotit: Janullatos apo tek Naim Tërnava dhe i urojnë popullit që e ka “zgjedhur” Krishtlindjet apo Bajramin. E bëjnë këtë nga zyra e njeriut, që nuk e ka votuar askush. Kaq Zoti Hans. Kur të hyni në zyrën e Kryeministrit merrni me vete: një psikiatër, një psikolog dhe një mentolog. Njëri të vështrojë gjuhën e trupit, tjetri grimasat dhe i treti t’ i analizojë. Po, zoti Hans, po, gënjen dhe rrenë sapo ta hap gojën. Edhe kur thotë mirëdita, shikojeni orën, ju lutem, mund të jetë mesnatë.

Edhe një gjë harrova: fotografoni piramidën. Më vonë nuk do ta gjeni aty. Jo... Arsyeja është e thjeshtë edhe këtu. Saliu është traumatizuar nga piramidat që kishte ndërtuar më herët dhe tani urren çdo piramidë. Piramidat e veta e rrëzuan nga pushteti, zoti Hans. Madje, u ka ofruar ndihmë edhe vendeve arabe, e sheh, sillet e mbështillet se si t’ i rrënojë edhe piramidat e Egjiptit.

Jo, jo, mos bëni këtë gabim ju lutem. Jo për dhëmbët. Dhëmbët ngjyrë kafeje janë arma e tij. Po e di, e di se në Gjermani qortohet prindi nëse në “Kopshtin e Fëmijëve “ nuk i lanë njëri dhëmbët, po, por Saliut i kanë vdekur prindërit. Është jetim tani. Prandaj është e kotë! Pastaj, ai me ata dhëmbë dhe me kollare në qafë, trishton kundërshtarët, sepse kur sheh njeriu dhëmbët e tij, për një çast, mendon se ka para vete një neandertal, por kur i vëren kollaren, atëherë kthehet me shpejtësi drite në shekullin tonë: ky kolizion i mendimeve, ngjallë tmerr dhe dezorientim zoti Hans. Shkakton huti, zgurdullim, blackout, panik dhe ja pse ai ruan ata dhëmbë dhe nuk i ka larë qysh nga ndërrimi i rendit politik. Nuk i ka larë, sepse Enveri ishte diktator dhe deri sa ishte sekretar i Partisë së Punës, Saliu ishte i detyruar t’ i lajë rregullisht dhe këta dhëmbë, sot, këta dhëmbë, shërbejnë për të dëshmuar demokracinë dhe shkëputjen nga stalinizmi. Dhe, nuk i lanë për inat të Enverit. Kjo është një lloj proteste zoti Hans, është bërë disident... E di, e di, mos e përsëritni ju lutem. E di se pastaj njerëzit në Perëndim mendojnë se nuk kemi zbuluar akoma furçën, por nuk mund ta ndryshojmë. Këta dhëmbë kanë funksion politik të brendshëm...

Pse nuk e ka shkruar në biografinë e tij tek faqja “Këshilli i Ministrave” se ishte komunist, nuk e di. Mendoj se ka harruar. Eh, dosjet, dosjet zoti Hans, nuk mund t’ i hapë dosjet ai që ka ndihmuar në prodhimin e tyre. Kur të vijë në krye një qeveri demokratike, atëherë dosjet do të hapen. Tani jemi në tranzicion, domethënë kokën e kemi në Partinë e Punës, këmbët në demokraci...

Jo, jo, për kartolinën cullak të Edi Ramës, mos thoni gjë. Ata janë konservativ dhe nuk duan ta shohin gruan kështu të zhveshur, janë shumë të moralshëm. Ata edhe kur i bëjnë detyrat e shtëpisë, nuk zhvishen, thjesht nxjerrin gjysmën e lapsit jashtë, nga një plasë poshtë dhe fët e fët i kryejnë detyrat ashtu në këmbë duke u parë në sy me gruan. Ky vështrim reciprok, ndikon që foshnja të lindet me identitet kombëtar dhe të djathtë, zoti Hans...Edhe një: Kur të dilni nga Kulla e Berishajve, vizitoni ju lutem profesorin Pëllumb Xhufi dhe prej tij do të fitoni njohuri të reja...Rrugë të mbarë, zoti Hans!

Gazeta Shekulli, 45 komente

Pas Shekullit publikuar edhe tek: zemra shqiptare, revista drini, tribuna shqiptare, gazetashqiptare, gazetac, reporteri, albaspot, 24ore, fjala shkoder, zeri i kosovës, krushku, qendra, top.al, vetem lajme, shqiperia tv, gazeta shqiptare online, gazeta levizja për drejtesi me titull : Argumentoni të kundërtën, po mundët

Më ka bërë dashuria - Jacques Prévert - C'est l'amour qui m'a faite

2012-01-03T13:05:00.004+01:00

U linda krejtësisht cullak
Jetova ashtu si edhe u linda
U linda shumë e vogël
Por u rrita shumë shpejt
Dhe, kurrë nuk ndryshova
Dhe, jetova krejtësisht cullak
Gati gjithmonë
Në kohën që jetoja cullak
Ajo kohë ishte kohë e lekëve

Dashuria më bëri
Dashuria që më bëri festë
Dashuria që më bëri zanë
E për ku është nisur ai tani
I dashuri që pata
Që më bënte të lumtur
Që më bënte të ëndërroj
Që më bënte të kërcej
Të kërcej sipas ritmit të shkopit të tij
Ky ishte dirigjenti im i orkestrës
E unë trupa tij e baletit

Më ka bërë dashuria
Dashuria që më bëri festë
Dashuria që më bëri zanë
E unë ju shndërroj në shtazë
Sa herë të më teket mua
Dashuria juaj më bën të qeshem
Dashuria juaj s’ është e njëmendtë
Marshoni sipas ritmit të shkopit tim
Dhe hidhni lekët

Më ka bërë dashuria
Dashuria që më zhbëri
Dashuria që më braktisi
I dashuri që pata
Ku iku ai tani
Ku iku ai tani
Ku iku ai tani.

Nga frëngjishtja Lis Bukuroca

C'est l'amour qui m'a faite

Je suis née toute nue
Je vis comme je suis née
Je suis née toute petite
Si j'ai grandi trop vite
Jamais je n'ai changé
Et je vis toute nue
Pour la plupart du temps
Ce temps où je vis nue
Ce temps c'est de l'argent

C'est l'amour qui m'a faite
l'amour qui m'a fait fête
L'amour qui m'a fait fée
Où est il donc parti
L'amoureux que j'avais
Qui me faisait plaisir
Qui me faisait rêver
Qui me faisait danser
Danser a sa baguette
C'était mon chef d'orchestre
Moi son corps de ballet

C'est l'amour qui m'a faite
L'amour qui m'a fait fête
L'amour qui m'a fait fée
Et je vous change en bête
Chaque fois que ça me palit
Votre amour me fait rire
Votre amour n'est pas vrai
Marchez a ma baguette
Et passez la monnaie

C'est l'amour qui m'a faite
L'amour qui m'a défaite
Et m'a abandonnée
L'amoureux que j'avais
Où s'en est il allé
Où s'en est il allé
Où s'en est il allé.

Mrekulli, mëndafshi i merimangës së shpejti mund t’ i shëroj të verbëritë

2012-01-03T00:43:00.002+01:00

Mëndafshi i merimangës, që prodhon rrjet të rrumbullakët, mund të rëndohet katër herë më shumë se çeliku, por është elastik si goma. Nga kjo mund të përfitojnë personat e aksidentuara, të djegur nga zjarri si dhe të verbërit. Mëndafshi është një mall i çmuar, kjo është arsyeja pse kinezët prodhimin e saj e kishin mbajtur sekret. 3000 vite para Krishtit perandori kinez Fu Ksi kishte urdhëruar kultivimin e krimbave të mëndafshit për prodhim e rrobave.

Mëndafshi rigjeneron lëkurën dhe nervat. Nervat e të pamurit, që janë ndarë do të mund të rriten me ndihmën e proteinave të mëndafshit dhe kështu të verbëve t’ u kthehet të pamurit.

Ka edhe një problem mirëpo: për qëllime klinike, ky mëndafsh i merimangës, duhet prodhuar në sasi të mëdha në mënyrë sintetike. Qysh në kohën romake mëndafshi ishte shumë i kërkuar dhe dihet se Qesari mëndafshin e kishte matur me ar.

Sot mirëpo mëndafshi nuk përdoret vetëm për pëlhurë, por në Lajpcig dhe Hanover fijet e holla përdoren edhe për rigjenerimin e lëkurës dhe indeve nervore. Mundësitë e shërimit me mëndafshin e merimangës janë të mundshme sepse trupi nuk i refuzon.

Edhe prodhimi i nervave artificiale së shpejti do të jetë i mundur, sepse ky mëndafsh ndikon në ndarjen e qelizave. Me një aparat të krijuar apostafat për këtë nga merimanga, nga prapa, mund të tërhiqen deri në 400 metra fije të mëndafshit. Tani mbetet te kafshët të dëshmohet se si mund të rigjenerohet lëkura. Tek delet kjo kishte dhënë rezultate të mira. Edhe klinika e syve në Lajpcig njofton për rezultate të kënaqshme.

Nga kjo mund të përfitojnë shumë personat e aksidentuara me motor, sepse ata shpesh vuajnë nga defekte të rënda në nervat perifere të duarëve, këmbëve dhe në fytyrë.

Në Lajpcig kanë prodhuar fije të mëndafshit në mënyrë elektrike, të cilat ndihmojnë rritjen e nervave të lënduara. Rezultatet janë shumë të mira thotë profesori nga Klinika Universitare e syve Thomas Claudepierre.

Këto fije të prodhuara në mënyrë elektrike së shpejti mund t’ i ndihmojnë të verbërit. Për këtë nevojitet fija e ndarë një milion herë dhe ajo pjesë e miliont, përdoret për regjenerim kanë konstatuar edhe në Universitetin e Massachusetts në Boston.

Tani shkencëtarët do ta provojnë këtë tek kafshët, nëse rezultatet dalin ashtu siç pritet, atëherë do të evitohet verbimi i përhershëm.

Për informim Tuaj e lexoi dhe përgatiti nga gazeta “Die Welt”: Lis Bukuroca

Jeta artificiale

2011-12-26T00:55:00.003+01:00

Jeta mund të krijohet. Kjo është teoria themelore e biologjisë sintetike. Ky koncept në pesë vitet e fundit ka fituar shumë në domethënie. Metodat me të cilat krijohet një organizëm i ri, shpesh vijnë nga repertori i inxhinierisë gjenetike. Gjithnjë e më shpesh, përfaqësuesit e biologjisë sintetike varin shpresat e tyre në evolucion. Në vend se të ndërtojnë, ata i lënë fatit të vendosë se çfarë do të krijohet.

Bioteknologët dëshirojnë që bakteret e tyre të prodhojnë substanca të reja. Tash e më shumë se 30 vite, ata përdorin teknikën gjenetike. Ata transplantojnë informacione gjenetike, nga një specie tek tjetra. Kështu organizma të tërë ndryshohen dhe rindërtohen. Bioteknologët flasin për biologjinë sintetike. Specialistë krijojnë sipas dëshirës baktere apo qeliza të majës në kompjuter. Punën laboratorike e marrin kompjuterët dhe robotët si për shembull në Ndërmarrja Bioteknologjike LS 9 në San Francisko. Shumëçka që zakonisht prodhohet në mënyrë kimike nga nafta, prodhohet këtu nga mikroorganizmat. Vice presidenti dhe kreu i hulumtimit Stephen del Cardayre thotë: ”Këtu punojnë kirurgët mikrobiologjik. Ata presin dhe kompozojnë komponente ndërtimore gjenetike. Gjenomet e baktereve fitojnë një dizajn të ri, kështu organizmat e transformojnë sheqerin në produkte të ndryshme, që ne prodhojmë.” Metoda është gjithmonë e njëjtë.

Materiali gjenetik i krijuar në kompjuter provohet, korrigjohet, rimodelohet dhe testohet përsëri. Mirëpo kjo nuk është akoma jetë nga tryeza e dizajnatorit, thekson Stephen del Cardayre. Bio-inxhinierët ngjasojnë nxënësve të këqij, që nga shoku –natyra-kopjojnë, por në fakt nuk kuptojnë për çka është fjala.

Në një laborator të Institutit Biologjik në Universitetin e Berlinit profesori Rupert Mucel ka në një epruvetë një lëng sa dy gota të vogla rakie dhe aty janë dhjetë miliard baktere. Aparatura është një automat i thjeshtë i evolucionit. Aty duhet të krijohen antibiotik të rinj. Për të ndikuar tek bakteret, shkencëtarët ndryshojnë kushtet e rritjes: temperaturën, sasinë e kripës, apo dendësinë e lëndëve ushqimore apo të helmeve. Përveç kësaj, ata mund t’ i shtojnë edhe gjene të krijuara në mënyrë artificiale për të arritur deri te mikroorganizmat e reja.

Bakteret zgjedhin informacionin gjenetik dhe i ribashkojnë. Në vend se ta kopjojnë ata natyrën, bëjnë që natyra të punojë për ta, sipas parimit: Mutacion dhe seleksionim. Ndryshime gjenetike të rastit. Provë dhe gabim. Problemi për shkencëtarët është kombinimi. Shkencëtarët shkruajnë skenarin, regjinë ia lënë natyrës.

Njeriu ka diku 20.000 gjene. Kjo është shumë pak në krahasim me atë që ofron ajri, deti dhe toka. Shumica e gjeneve që gjenden jashtë kanë origjinën tek mikroorganizmat. Kjo mund t’ i sjellë informata të rëndësishme bioteknologjisë. Hulumtuesi i gjeneve Craig Venter thotë: „ Në çdo mililitër të ujit të detit jetojnë më shumë se 1 milion baktere dhe 10 milion viruse. Nëse ju notoni në det dhe pini pak ujë, atëherë keni gëlltitur 100 milion mikroorganizma, gjallesa të padukshme.

Ato gjene mund të ndahen në familje. Në grupe të ngjashme. Domethënë këto familje të proteinave kanë edhe funksione të njëjta. Dhe, qëllimi jonë tani është ta zgjedhim në familje reprezentative të proteinave për ta studiuar mirë. Ne mund të marrim gjene nga oqeani dhe t’ i fusim E.Coli dhe nëse E. Coli përsëri noton, atëherë kuptojmë se gjeni që iu shtua kjo, është një oksidaze...

Një profesor në televizorin publik gjerman pat thënë këtë: "Ne kemi në trup më shumë baktere se sa tru, diku 2 kilogram..." Para dy muajve qe lajmëruar se shekncëtarët amerkian krijuan në laborator një mikroorganizëm artifcial me 150 gjene...E çka do të krijojmë pas 500 viteve?

Përgatiti: Lis Bukuroca

Populli më i vogël në botë?

2011-12-23T22:38:00.006+01:00

Stephen Leonard nga Universiteti i Kembrixhit kishte dëshirë ta mësojë gjuhën „inuktun“, e cila flitet vetëm nga 770 veta në Grenlandën Veriore dhe gjuhë, që ekziston vetëm në të folur, por nuk është shkruar kurrë. Ai atje kaloi një vit me gjuetarët e popullit „inuguit“ (edhe inuit). Aty, përveç gjuhës, mësoi shumë mbi gjuetinë e arinjve dhe ndryshimin e klimës. Gjatë tre muajve të dimrit banorët nuk shohin dritën e diellit dhe temperaturat arrijnë deri në – 50 gradë.

Në fillim kishte nisur mësimin e gjuhës me përkthyes, pastaj edhe nga nxënësit. Shumë inuguit kanë qenë në shkollë dhe flasin edhe grenlandishten perëndimore si dhe danishten. Antropologu linguistik, që flet 12 gjuhë, nisi edhe shkrimin e saj, duke u konsultuar me banorët dhe konstatoi se kishte fjalë, që kishin deri në 50 shkronja. Përveç kësaj, gjuha e tyre kishte 20 fjalë të ndryshme për erën dhe kanë shumë tregime, që i rrëfejnë gjatë gjuetisë. Tregim mbi mbijetesën në kushte tepër të vështira, të lidhura me akullin në det. Nëse brenda 25 viteve do të zhduket akulli, atëherë do të zhduken edhe tregimet e tyre.

Banorët tregojnë se klima ecën sipas një cikli 30 vjeçar. Ata, këtë kanë dëgjuar nga stërgjyshërit dhe thonë se pas përafërsisht 30 viteve të ngrohta, pasojnë 30 të ftohta, mirëpo të rinjtë mendojnë se klima është duke ndryshuar me shpejtësi të madhe.

Gjuetarët thonë se ndryshimi i klimës ka nisur në vitet e 90-ta. Më parë ngrirja e detit niste në shtator dhe shkrihej në korrik. Ngrirja dhe shkrirja zgjaste dy javë. Deri sa ishte aty antropologu gjuhësor Stephen Leonard, kishte parë se krijimi i akullit kishte nisur në shtator dhe përfundimisht ishte krijuar në dhjetor dhe vetëm tani, gjuetarët kishin mundur të ecnin mbi akull. Kjo është arsyeja pse gjithnjë e më rrallë inuguitët dalin në gjueti. Ata i janë kthyer lojërave të kompjuterit apo alkoolit. Stephen Leonard tani në Kembrixh është duke u marrë me klasifikimin e të dhënave: Fjali, fjalorë, struktura gramatikore, por edhe video me këngë dhe valle të inuguitëve. Ai dëshiron të kthehet sa më shpjet në Grenlandën Veriore dhe t’ u dorëzojë atyre dokumentacionin në DVD dhe libra, ku ruhet një pjesë e kulturës së tyre.

Burimi: Deutschlandfunk

Film mbi jetën e tyre

Përgaditi: LBukuroca

Citate të zgjedhura

2011-12-22T05:24:00.009+01:00

»Unë shkruaj në frengjishte të keqe për francezët e keq!« Jacques Prevert
» Poet, unë? Nuk posedoj kartëvizitë në të cilën shkruan fjala poet!« Jacques Prevert
»Mos lejo të të dëshpërojnë: bëhu i pacipë, i egër dhe i mrekullueshëm!« Astrid Lindgren
‎»Njeriut i duhen dy vite për të mësuar të folurit dhe pesëdhjetë për ta mësuar të heshturit« Ernest Hemingway
‎»Ne mund t’ i kuptojmë të rinjtë, vetëm nëse nuk kemi harruar rininë tonë!« Vicky Baum
»Shpresa është një kafjall i mirë, por një darkë e keqe!« Francis Bacon
‎»Koha i shëron të gjitha plagët. Ndërkohë edhe Napoleoni është shndërruar në konjak!« Alfred Biolek
‎»Injorimi nuk është tolerancë.« Theodor Fontane
»Nuk më pëlqen shumë të jap intervista, sepse gjithmonë kam vështirësi dhe nuk më kujtohen rrenat që i kam thënë herën e fundit.« Roger Moore
‎»Shumica e të sëmurëve shkojnë te mjeku. Vetëm ata që janë me të ftohur shkojnë në teatër ose në koncert!« Heinz Drache
‎»Fat kemi, kur fatkeqësia godet të tjerët« Horaci
‎»Në përgjithësi shpresa është udhëheqëse e keqe, por një shoqëruese e mirë:« Lord Halifax
‎»Optimistët, pesimistët - fundi i fundit që të dy palët gabojnë, mirëpo optimistët jetojnë më të lumtur!« Kofi Annan
»Prometeu nuk e mori zjarrin nga qielli për t’ ju mundësuar pjekësve të suxhukut në skarë, bërjen e bizneseve të tyre !« Heinrich Böll
»Dera për në parajsë mbetet e mbyllur me vulë. Me fjalën: Rrezik!« Niklas Luhman
»Duhet ta pranojmë: Me Hamburgun kemi pasur sukses të mirë. Ne kishim mirëpo edhe 1.200 vjet kohë.« Zejtarët e Hamburgut
‎»Brengat nuk mbyten në alkohol. Ato dinë të notojnë!« Heinz Rühmann
‎»Atë që e dashuron, lëre të lirë, nëse kthehet, atëherë është e jotja për gjithmonë!« Konfuci
»Dashuria është një mrekulli, që gjithmonë është e mundur. E keqja është një fakt, që gjithmonë është e pranishme.« Friedrich Dürrenmatt
»I lumtur mund të jetë ai njeri, i cili nuk është fajtor për varfërinë e njerëzve tjerë!« Johann Heinrich Pestalozzi
‎»Gomari nuk bëhet haxhi, edhe nëse shkon në Mekë!« proverb turk
»Martohu me një arkeolog! Aq sam më shumë mplakesh, aq më interesante i dukesh.« Agatha Christie

Nga gjermanishtja Lis Bukuroca

100 libra më të mirë të shek. XX, Le Monde

2011-12-19T11:40:00.010+01:00

»Librat e shekullit« është një klasfikim i 100 librave të konsideruar si libra më të mirë të shek. XX. U themelua në pranverën e vitit 1999 si pjesë e një veprimtarie organizuar nga Fnac dhe gazeta Le Monde.
Ata qenë nisur nga një listë paraprake prej 200 titujve hartuar nga botuesit dhe gazetarët; 17.000 francezë, kanë votuar për t’i u përgjigjur pyetjes : » Cilat libra ju kanë ngelur në kujtesë?« Kjo është renditja dhe aty gjendet edhe Gjenerali i ushtrisë së vdekur, Kadaré...

1 - I huaji - Albert Camus - 1942
2 - Në kërkim të kohës së humbur - Marcel Proust - 1913-1927
3 - Procesi - Franz Kafka - 1925
4 - Princi i Vogël - Antoine de Saint-Exupéry - 1943
5 - Kushti njerëzor - André Malraux - 1933
6 - Udhëtim në fund të natës - Louis-Ferdinand Céline - 1932
7 - Rrushtë e zemërimit - John Steinbeck - 1939
8 - Për kë bien këmbanat - Ernest Hemingway - 1940
9 - Meaulnes i Madh - Alain-Fournier - 1913
10 - Shkuma e ditëve - Boris Vian - 1947
11 - Gjinia e dytë - Simone de Beauvoir - 1949
12 - Duke pritur Godot - Samuel Beckett - 1952
13 - Qenia dhe Hiçi - Jean-Paul Sartre - 1943
14 - Emri i trëndafilit - Umberto Eco - 1980
15 - Arkipelagu i Gulagut - Alexandre Soljenitsyne - 1973
16 - Fjalë - Jacques Prévert - 1946
17 - Alkoole - Guillaume Apollinaire - 1913
18 - Lotusi blu - Hergé - 1936
19 - Ditar - Anne Frank - 1947
20 - Tropikë të trishtë - Claude Lévi-Strauss - 1955
21 - Më e mira e botëve - Aldous Huxley - 1932
22 - 1984 - George Orwell - 1949
23 - Asteriks Galezi - René Goscinny dhe Albert Uderzo - 1959
24 - Këngëtarja tullace - Eugène Ionesco - 1952
25 - Tre ese mbi teorinë seksuale - Sigmund Freud - 1905
26 - Vepra në terr - Marguerite Yourcenar - 1968
27 - Lolita - Vladimir Nabokov - 1955
28 - Uliksi - James Joyce - 1922
29 - Shkretëtira e Tartarëve - Dino Buzzati - 1940
30 - Falsifikuesit - André Gide - 1925
31 - Kalorësi mbi çati - Jean Giono - 1951
32 - Bukuroshja e Zotërisë - Albert Cohen - 1968
33 - Njëqind vjet vetmi - Gabriel García Márquez - 1967
34 - Zhurma dhe tërbimi - William Faulkner - 1929
35 - Thérèse Desqueyroux - François Mauriac - 1927
36 - Zazie në metro - Raymond Queneau - 1959
37 - Ngatërresa e ndjenjave - Stefan Zweig - 1927
38 - Bashkë me erën - Margaret Mitchell - 1936
39 - Dashnori i lady Chatterley - D. H. Lawrence - 1928
40 - Mali magjik - Thomas Mann - 1924
41 - Mirëdita trishtim - Françoise Sagan - 1954
42 - Heshtja e detit - Vercors - 1942
43 - Jeta mënyrë përdorimi - Georges Perec - 1978
44 - Qeni i Baskervillëve - Arthur Conan Doyle - 1901-1902
45 - Nën diellin e Satanit - Georges Bernanos - 1926
46 - Gatsby i Madh - Francis Scott Fitzgerald - 1925
47 - Shakaja - Milan Kundera - 1967
48 - Përbuzja - Alberto Moravia - 1954
49 - Vdekja e Roger Ackroyd - Agatha Christie - 1926
50 - Nadja - André Breton - 1928
51 - Aurélien - Louis Aragon - 1964
52 - Këpucë e atlastë - Paul Claudel - 1929
53 - Gjashtë personazhe në kërkim autori - Luigi Pirandello - 1921
54 - Ngjitja e pandalshme e Arturo Ui - Bertolt Brecht - 1959
55 - Premti ose Ferret e Paqësorit - Michel Tournier - 1967
56 - Lufta e botëve - H. G. Wells - 1898
57 - Po sikur të ishte një njeri - Primo Levi - 1947
58 - Zoti i unazave - J. R. R. Tolkien - 1954-1955
59 - Dredhat e vreshtit - Colette - 1908
60 - Kryeqytet i dhimbjes - Paul Éluard - 1926
61 - Martin Eden - Jack London - 1909
62 - Corto Maltese - Balada e detit te kripur - Hugo Pratt - 1967
63 - Shkalla zero e shkrimit - Roland Barthes - 1953
64 - Nderi i humbur i Katharina Blum - Heinrich Böll - 1974
65 - Bregu i Syrtes - Julien Gracq - 1951
66 - Fjalët dhe Gjërat - Michel Foucault - 1966
67 - Mbi rrugë - Jack Kerouac - 1957
68 - Udhëtimi i mrekullueshëm i Nils Holgerson - Selma Lagerlöf - 1906-1907
69 - Një dhomë më vete - Virginia Woolf - 1929
70 - Kronika marsiane - Ray Bradbury - 1950
71 - Përhumbja e Lol V. Stein - Marguerite Duras - 1964
72 - Procesverbali - J. M. G. Le Clézio - 1963
73 - Tropizmë - Nathalie Sarraute - 1939
74 - Ditar, 1887–1910 - Jules Renard - 1925
75 - Lord Jim - Joseph Conrad - 1900
76 - Shkrime - Jacques Lacan - 1966
77 - Teatri dhe dubli i tij - Antonin Artaud - 1938
78 - Manhattan Transfer - John Dos Passos - 1925
79 - Trillime - Jorge Luis Borges - 1944
80 - Moragavine - Blaise Cendrars - 1926
81 - Gjenerali i ushtrisë së vdekur - Ismail Kadare - 1963
82 - Zgjedhja e Sophie - William Styron - 1979
83 - Romancero Gitano - Federico García Lorca - 1928
84 - Pietr-Letoni - Georges Simenon - 1931
85 - Zoja e Mirê e Luleve - Jean Genet - 1944
86 - Njeriu pa cilësi - Robert Musil - 1930-1932
87 - Zemërim dhe mister - René Char - 1948
88 - Kapësi në thekër - J. D. Salinger - 1951
89 - Ska orkide për miss Blandish - James Hadley Chase - 1939
90 - Blake dhe Mortimer - Edgar P. Jacobs - 1950
91 - Fletoret e Malte Laurids Brigge - Rainer Maria Rilke - 1910
92 - Modifikimi - Michel Butor - 1957
93 - Origjinat e totalitarizmit - Hannah Arendt - 1951
94 - Mjeshtri dhe Margarita - Mikhaïl Boulgakov - 1967
95 - Kryqëzimi në trëndafil - Henry Miller - 1949-1960
96 - Gjumi i madh - Raymond Chandler - 1939
97 - Ithtësira - Saint-John Perse - 1957
98 - Gaston - André Franquin - 1957
99 - Përposhtë vullkanit - Malcolm Lowry - 1947
100 - Fëmijët e mesnatës - Salman Rushdie - 1981

La mia morte

2011-12-16T10:43:00.014+01:00

La mia morte - racconto di Lis Bukuroca

(tradotto da Brunilda Ternova)

Al semaforo ho sentito una fitta al petto e poi un forte dolore. Le distanze delle frequenze respiratorie aumentarono diventando a tratti più profonde e a tratti più pacifiche. Il decentramento mentale a volte era più leggero e altre volte più pesante costringendomi a chiudere gli occhi. Gli ultimi cinque respiri – mentre inchinavo la testa sul volante - furono misteriosi. In quel momento decisi di chiudere i conti con il mondo intero. Al quarto respiro avevo perdonato i peccati a quelli che con intrighi e calunnie avevano impedito il mio cammino di vita. A tutti! La terza fu un po’ ritardata e la mia coscienza subì una vertiginosa e totale degradazione. Il cervello non stava funzionando in modo corretto e incominciai a vedere varie immagini a colori, arcobaleni, profeti, angeli e un scuro tunnel con una luce fosforescente alla fine. Tuttavia, sono riuscito a chiedere scusa anche alle mie vittime. Non avevo nel mio repertorio biografico nessuno, ma non si sa, forse qualcuno avevo inconsciamente e inavvertitamente ferito. Nel secondo respiro, che ritardò ancor più del terzo, avevo pregato tutti i profeti, visto che sfilavano davanti ai miei occhi uno dopo l’altro. Meglio pregare tutti, mi sono detto, forse uno o l’altro si potrebbe sentire discriminato e mi creerebbe problemi di là. Poi non so cosa accadde. La luce si spense e mi sembrò che lo sguardo abbracciasse il cielo in pieno, completamente, fissamente incorporandolo.
Negli ultimi istanti provai anche una sensazione di gioia poiché finalmente avrei incontrato faccia a faccia la grande verità. In vita mi sorprendeva sempre l’orrore e la paura della gente a proposito della morte, anche se credevano nell’eternità. Perché ci sono tante buone promesse? Perché se lì è meglio di qui c’è questa profonda tristezza? Questo non riuscivo a capirlo.
La morte è una cosa comune, non è niente di nuovo è un fenomeno naturale e poi il Dio è buono e soprattutto imparziale, dicevo tra me e me. Avevo più paura delle divinità auto-proclamate che del vero Dio, di quello giusto ... La morte, però, non è né innovazione e neppure una stranezza. Nel futuro le morti come le nostre e con la nostra longevità saranno la vera stranezza. La pensa in questo modo anche il professor Aubrey de Grey dell’Università di Cambridge.
Durante la vita, nel subconscio, nell’alter ego ribelle, di tanto in tanto regna una convinzione che forse io, proprio io, non morirò mai. Forse io sono una eccezione, pensai, oppure verrà scoperto qualche farmaco miracoloso. Il professore Gray pensa che la vecchiaia può essere rimandata e l’uomo non morirà prima dei mille anni. Il metodo? Per mezzo della biotecnologia, le basi molecolari permettono al corpo di auto guarirsi. Però io non sono riuscito ad aspettare e mi sono rassegnato. Fortunatamente, sono fuggito.L’Anima volò via, mentre il corpo venne trattenuto e io rimasi quasi lo stesso, anche come Anima. Non ero più un insieme fisico e biologico ma ero una realizzazione trascendentale immateriale, fatta non di cellule ma da una divina pre-morfologia. Ero di nuovo un essere e stranamente vestito. I vestiti erano uguali a quelli comprati appositamente per la mia morte, ma anche quelli erano fatti da un pre-antimateria divina.
Il pronto soccorso inviò in ospedale il mio corpo. La mia compagna sconvolta informò alcune persone che tenevano a me. Anzi, contrariamente al nostro accordo, forse per il dolore o forse dalla confusione che si era venuta a creare, aveva informato anche qualche persona che non avrei voluto vedere nemmeno in vita figuriamoci in veste di spirito.
Avevo preparato il mio testamento pochi anni prima della mia morte e lo avevo modificato due volte: nel primo avevo specificato che volevo essere sepolto in modo elegante, sbarbato, in cravatta e con scarpe ben lucidate. I soldi per la bella bara lavorata in legno di ciliegio – in vita amavo le ciliegie - li avevo lasciati nell’armadio già pronti insieme ai vestiti. Ho lavorato tutta la vita, mi sono detto, e voglio essere sepolto in una cassa decorosa, anzi speravo di incontrare dall’altra parte delle persone di cultura e volevo - come albanese che ero - apparire esemplare, splendidamente vestito, con raffinatezza e orgoglio. Poi anche davanti al Signore, nella Corte Suprema, volevo apparire elegante e dignitoso.
Nel primo testamento avevo chiesto di avere nella barra con me il telecomando e il cellulare. Così se fosse stato necessario potevo inviare un messaggio oppure cambiare i canali TV alla mia compagna ogni volta che volevo per ricordarle il nostro amore. Forse pensavo che la mia morte non era completa, ma piuttosto parziale e che, può darsi, riuscivo ad eseguire alcune attività dal regno di Ade. Oltre all’oggettistica, nelle mie volontà avevo stilato espressamente di essere sepolto nelle tombe dei non fumatori.Ovviamente nel caso ci fossero, altrimenti il più lontano possibile dai fumatori. La sigaretta, in vita tanto amata, ora mi odiava altrettanto e nella stessa misura.
Ma dopo un po’ cambiai le volontà del mio testamento. Decisi di essere cremato. Le batterie del telecomando e del cellulare potevano consumarsi e non aveva senso averle con me. Andai nel mio Paese di nascita e comprai un vaso realizzato in argilla, in creta rossa di alta qualità patriottica. Era come quei piccoli vasetti dove si inseriscono le verdure in salamoia. Volevo essere come loro in salamoia perché dopo la morte anche io mi sarei trasformato e mi sarei conservato come le verdure e non mi sarei guastato mai più. Il vaso in terracotta mi dava la speranza che un giorno forse sarei tornato, come quando le verdure sono preparate e la gente domanda: Sono pronte le verdure in salamoia? Forse era questa la ragione per la quale avevo scelto quel recipiente in terracotta. Ma, certamente, in realtà la vera ragione non la sapevo. Tuttavia, il termine della scadenza era: mai! Cioè in qualche modo ero vivo e presente nel vaso. Addirittura, avevo chiesto di essere sepolto anonimo. La ragione, non la so proprio. Non avevo bisogno d’altro, pensavo mentre modificavo le mie volontà. Presi una busta di grandi dimensioni e la chiusi mostrandola alla mia compagna.
- Deve essere aperta in presenza di un notaio - le dissi. Lei annuì scuotendo la testa confusa ma non mi disse nulla. Forse pensava che dentro avrebbe trovato il conto corrente bancario segreto. Ma con l’eccezione dei miei desideri, dei ringraziamenti per l’amore e per i nostri capolavori, dentro non c’era nulla più di qualche debito non riscosso che gli avrei lasciato brutalmente ineredità come ricordo.

Era una giornata fredda e con moltissima neve. In giro si discuteva con grande preoccupazione riguardo la situazione del pianeta Terra: stavamo violentando il normale cammino dell’evoluzione mettendo in moto una nuova evoluzione e nessuno sapeva come sarebbe andata a finire, cosa avrebbe prodotto e cosa avrebbe distrutto. Sì stava violando il progetto del professore Aubrey de Grey. Inoltre, gli specialisti della genetica erano stati in grado di constatare che da qualche parte i geni avevano subito una mutazione nel codice e si supponeva che questo clima potesse influenzare la nascita di esseri umani senza occhi né orecchie.Questo, però, non preoccupava nessuno poiché certe popolazioni non vedevano con gli occhi, e altre non ascoltavano neanche con le orecchie. Altri non vogliono vedere e neanche sentire al tempo stesso. Sono rimasti tali e quali per moltissimi secoli e così resteranno ancora per un bel po'.
Verso le ore quindici andai in città con la macchina e mentre aspettavo davanti al semaforo subii il primo attacco cardiaco. Riuscii a sentire solo le sirene delle auto dietro di me posando il capo sul volante. Il pronto soccorso giunse velocemente, come dice il nome stesso. Mi stesero sul marciapiede e cercarono di farmi ritornare in vita. Ma io non avevo più voglia. E’ meglio andare via, dissi tra me e me. Il medico mi mise una maschera per la respirazione. L’Anima, che aveva preso in prestito il mio corpo, volò via e io osservavo la gente da fuori: le loro espressioni e il loro colorito provocato dalla mia situazione.
- È morto! - disse uno dei passanti facendo alcuni passi all’indietro dalla paura. Dopo di lui fecero lo stesso altre decine di persone. Il medico e l’infermiera alzarono la testa e le guardarono aggrottando le ciglia. Per la prima volta vidi che qualcuno aveva paura di me. Questa cosa non mi piacque. Quando mi agitavo in vita nessuno aveva paura di me e io questo lo prendevo in considerazione come un grande successo. Solo in questo modo consentivo alle persone di essere oneste nei miei confronti e questo mi piaceva rendendomi orgoglioso. Ora, disteso sul marciapiede, terrorizzavo le persone. Che strano! Per un attimo, il mio corpo mi sembrò un’arma biochimica spaventosa. Mi misero in una barella e subito dopo l’ambulanza andò in fretta verso l’ospedale.La moltitudine dei passanti si disintegro.
Per la sepoltura nel placido cortile vennero molti volti sconosciuti ma vennero anche alcuni che non mi amavano. Non erano venuti per me ma per loro stessi, per fare la carità, per trarre dalla mia tragica tragedia qualche punto per il loro paradiso ideale. Per vincere dei punti da me che ero morto e per alleviare l’esperienza del dolore alla mia compagna. Per egoismo, pensai e mi misi a osservare la loro finta tristezza, i loro finti volti sconsolati con una risatina pressoché nascosta ma che in realtà non riuscivano a nascondere dai loro volti insolenti. Il discorso funebre fu tenuto da un amico. Parlava così bene di me che mi sorpresi di quanto ero stato buono e non lo sapessi. Il processionale mi osservò per un ultima volta e gli operai della sepoltura chiusero il coperchio dellabara inviando il mio corpo nel forno, come avevo stipulato per iscritto.
Loro si sono allontanarono e io mi avviai verso il cielo. La mia Anima volava velocemente, più veloce rispetto alla stessa velocità della luce. Dopo sette minuti terrestri attraversai la via lattea e sull’estremità della nostra galassia, là, all’uscita, notai un pianeta quasi simile alla Terra: era bello e pieno di vita con molti esseri che lavoravano i campi. In quel pianeta gli esseri oltre alle mani possedevano anche le ali per volare. Il loro Dio aveva detto loro che dovevano lavorare i campi ed essere grandi credenti, così non facevano nient’altro che questo. Quel pianeta era un milione di anni più antico del pianeta Terra. Mi ero fermato un po’ nella sua orbita e non sapevo in quale direzione andare. Un ufficiale celeste mi si avvicinò e disse:
- Vai avanti! Qui è vietato sostare. Lo guardai infastidito e gli dissi:
- Non so quale direzione prendere, qui ci sono moltissime indicazioni. Erano enormi, sospese
nel cielo e creavano dei corridoi tra di loro. C’erano centinaia di corridoi e ognuno di loro aveva un proprio colore.
- Sei Europeo? - mi domandò.
- Sì. - gli risposi.
- Da questa parte in questi primi cento corridoi e poi raggiungerà il Pianeta Tribunale. Dopo l’udienza principale e dopo esserti disinfettato dai delitti può andare in altri continenti, ma ti servirà un visto!
- Anche qui!? - ho quasi urlato dalla sorpresa.
- A causa del nuovo regolamento celeste, non mescoliamo più i popoli conservando così l’armonia perfetta. Perché ti chiami Naser?
- Non lo so. Forse perché mio nonno era nato nell’epoca di un altro Impero. Forse sperava che io diventassi presidente...
- Lo sei diventato? - mi chiese seriamente il funzionario. Gli dissi allora che per diventare presidente un essere umano doveva essere un gran bugiardo, doveva possedere una enorme sfacciataggine e un gran culone autoadesivo alla poltrona ma io non possedevo queste qualità sovrumane.
- Hai fatto bene, i presidenti si sottomettono ad un esame speciale poiché loro non rispondono solo per se stessi ma anche per tutte le persone del loro paese, per ogni persona - mi disse e mi fece cenno con la mano di continuare il volo.
- Anche gli altri sono così seri come lei? - gli domandai. Sono arrivato con tanta gioia, ma qui ora ho paura.
- Non so, quelli sono altri reparti e io non mi intrometto nelle loro competenze, ma qui regna la giustizia assoluta, non temere - mi rispose molto seriamente di nuovo.
Non va per niente bene, pensai e mi pentii di essere morto. Volai oltre per altri sette minuti del tempo terrestre e atterrai nel Pianeta Tribunale. Tutto sembrava perfetto e in una armonia da mozzafiato. C’erano molte più meraviglie di quanto possano immaginare tutti gli abitanti della Terra. Mi sono trovato di fronte ad un magnifico palazzo con un anfiteatro grande quanto il Kosovo e dove c’erano migliaia di dipendenti con il computer davanti, mentre nel suo cortile atterravano interrottamente le Anime.Gli impiegati erano specializzati negli europei e nei loro reati. Lì si separava il bene dal male. Dopo pochi istanti, mi sono trovato anche io davanti ad un impiegato.
- Buoncielo! - lo salutai in albanese.
- Buoncielo! - mi rispose in albanese.
- Non sarà il Signore ad interrogarmi? - chiesi.
- Sulla Terra, è il giudice o il presidente a giudicare? - mi chiese. Lo osservai deluso ma non dissi nulla.
- Il Signore lo vedono solo le persone perfette e straordinarie o lo si vede quando inizia la morte dell’universo…
- E quando inizia? - lo interrupi triste poiché mi avrebbe atteso anche una ulteriore morte.
- Mai! - mi rispose categoricamente.
- Uffaa - urlai liberato.
- Il Signore può essere visto, continuò lui, anche quando ci sono le riunioni universali. Se tu potrai vederlo oppure no questo non si sa ancora lo vedremmo dopo le tue analisi...
In quel momento ci transitò vicino un’impiegata bellissima, più bella della bellezza stessa: alta di statura, agile e con un portamento sconvolgente e orgoglioso.
- Quando possiamo fare sesso qui? - chiesi al funzionario.
- Quando desideri! Hai preso con te gli organi genitali? - mi chiese.
- No. - gli risposi. Non li avevo con me, erano rimasti di sotto.
- Qui non c'è né nascita e né morte, e di conseguenza non ci si accoppia. Qui esiste la vita senza confini. L’eternità. Il sesso serve all’evoluzione. Questa non è la Terra e non esiste l’evoluzione ma esiste la fine dell’evoluzione, la perfezione. Lì dove si mangia e si beve, esiste la nascita e la morte. Qui, no! La gente del tuo pianeta qui non viene divisa in generi, ma quasi tutti sono vestiti con l’aura divina. La tua professione? - aggiunse alzando la testa.
- Professore di lingue per le scuole secondarie, ma lavoravo come traduttore ...
- Sa fare qualcos’altro?
- Sì, lì scrivevo favole per i vivi...
- Tu eri quello che aveva inviato una lettera a Dio?
- Sì. - gli risposi.
- Appoggia la mano sul vetro!
Missi la mano lì dove mi indicò e sullo schermo apparvero la mia vita e le mie azioni.
- Allora, la pubblicasti poi la risposta di Dio? – mi domandò guardando sullo schermo.
- No. - dissi - Poteva deludere le persone che pensano di essere in coalizione con il Signore ...
- Di quale religione eri credente?
- Di tutte e di nessuna. Il più delle volte politeista e agnostico, qualche volta buddista, induista, taoista, poi deista universale e quando avevo dei problemi credevo in tutte e tre le religioni monoteistiche in virtù delle loro caratteristichee così via dicendo ... dipendeva dalla necessità. Durante la pubertà credevo nella religione marxista e quando le cose mi andavano bene ero ateo e moralista. Non avevo tempo di pensare a Dio, così lo lasciavo in pace ad aiutare coloro che avevano bisogno più di me ...
- Come mai così tante conversioni?
- Non me ne bastava una. O mi mettevano dentro una cornice oppure non avevano nessuna risposta alle mie domande.Come essere umano amavo la libertà di pensiero e saltavo da un libro all’altro per permettermi di avere una chiara percezione.
- Perché politeista?
- Credevo che Dio avesse altri compiti, più importanti e urgenti, per esempio la costruzione di nuovi pianeti,l’allineamento e la ridistribuzione delle galassie. In modo da non occuparsi di me, avrebbe inviato al suo posto un altro Dio, un altro collega oppure altri colleghi. Pensavo che ogni galassia, le migliaia che avevamo scoperto, aveva il suo proprio Dio...
- Bene. - mi disse - Vieni con me. Hai creduto nell’esistenza del diavolo?
- Mai!
- Perché?
- Pensavo che il male non potesse sopravvivere a lungo. Dio non l’avrebbe sopportato. Avrei una domanda, per favore.
- Sì!
- Per quale ragione ho vissuto?
- Per imparare una professione.
- Eh!- tuonai io - Lavoro anche qui.
- Naturalmente. - disse il funzionario. Altrimenti, impazziresti dalla noia.
- Come ricompensate e come punite gli esseri qui?
- Le persone qui sono suddivise sulla base del rispetto e dell’aiuto verso gli altri. Il rispetto e il sostegno. Nient’altro. La gente, quelli del tuo pianeta, è suddivisa in due gruppi. Il primo gruppo sono quelli che hanno rispettato l’essere umano aiutandolo ogni giorno. Essi sono inviati nel Paradiso, a pochi giorni di distanza da qui, dopo il processo principale. Le persone che non hanno rispettato gli esseri umani e non hanno aiutato ogni giorno, ma non hanno agito ingiustamente, nel Pre-Paradiso, un luogo per gli egocentrici ...
- E per coloro che hanno pregato al Signore? - lo interruppi.
- Dipende per chi hanno pregato. Se hanno pregato per loro stessi, cadono nel gruppo degli egoisti e degli egocentrici, trovando lì anche i santuari per pregare fino a correggersi ...
- Cosa succede con le persone malvagie?
- Per loro ci sono tre centri, tre processi in tre tribunali per i crimini gravi: il Purgatorio, l’Inferno e l’Inferno Principale. Puoi andare adesso. - facendomi segno con il dito in direzione della porta dove si elaborava il risultato finale delle analisi ...
- Ho ancora altre due domande per favore. Qual è l’azione che spedisce l’uomo direttamente presso le Corti Supreme dove non c’è salvezza? Un crimine che non si può perdonare suppongo.
- L’omicidio di un essere umano - disse il funzionario.
- E gli uomini che maltrattano le donne, quale punizione ricevono?
- Se non hanno fatto altri crimini ma solo hanno oppresso le loro donne non vengono puniti, solo subiscono il cambiamento del sesso e vengono inviati a sposarsi in un altro pianeta maschilista, non sulla Terra ... I migliori vengono inviati a lavorare in altre galassie, dipende delle conoscenza che portano con sé ...
- Buoncielo! - dissi ringraziandolo e inchinandomi.
- Buoncielo! - ripete lui in un albanese perfetto.

Sul petto sentivo una forte pressione. Poi un suono sottile, un biiiip. Ancora un’altra forte pressione e un altro biiippp. I medici si guardarono in faccia tra di loro e sorrisero.
- Ti abbiamo fatto ritornare in vita. - disse il medico mentre stavo aprendo lentamente gli occhi. Eri più di là che di qua.
- Di là non era per niente male. - gli dissi con rammarico e gli domandai per quanti mesi fossi rimasto in quello stato.
- Quasi mezz’ora ...Ti ricordi qualcosa? - mi chiese il medico.
- Sì, molte cose. Una volta in cielo e poi indietro. Fu una lunga traiettoria.
Loro si misero a sorridere e dopo pochi minuti uscirono dalla stanza. Una bella infermiera, come quella del Tribunale, entrò con alcuni farmaci in un piccolo contenitore in mano. Due settimane dopo le mie dimissione dall’ospedale, stipulai il terzo testamento ...

Brunilda Ternova ; http://brunildaternova.blogspot.com/

Epoka e çakejve

2011-12-13T17:33:00.017+01:00

Kur t‘ i vrasin myslimanët gati krejt
Krishterët
Ose kur t‘ i vrasin krishterët gati krejt
Muslimanët
Atëherë
Radhën do ta kenë:
Budistët, ateistët dhe të tjerët...

Pastaj do të shfaqen sorrat në qiell
Do shihen çakejtë me gjymtyrë njerzish ndërmjet nofullave të përjargura
Korbat do çokasin pikë së pari sytë e ushtarit
Pastaj do bëjnë glasa në veshët e tij
Pastaj në gojën e tij
Krimbat do enden nëpër sy, hundë e veshë të fëmijëve:
Do të dalin nga goja
Do të futen në vrimat e hundës së vockël
Apo nga hunda, përsëri në gojë
Apo nga goja, përsëri në veshë
Kështu ditë e natë
Kështu natë e ditë
Larva, larva dhe vetëm larva
Hyrje-daljet nuk do të pushojnë
Poshtë e lartë edhe nëpër fytyrën e gjorë të ushtarit
Shtangur me dy gishta “V”
Mbi të mizëri e kandrrave
Në sorollatje e sipër
Duke u dëfryer me jetën e tyre...

Dhe, nga era keqe e njeriut
Do shfryjnë turinjtë shtazët
Por ngadalë, do ngryset
Dhe, turfullojë shtrëngata:
Shi, breshër
Tym, andej-këtej, kështu disi
Dhe avulli do ngrihet përpjetë
Kurse dielli do lind përsëri
E kufomat tani do jenë zhveshur nga mishi
Dhe, njeriu i mbetur
Nga këto kocka
Do prodhojë armë të reja...

publikoi fjala e lire

Statuti themeltar i Mbretërisë Shqiptare, Gazeta Shekulli

2011-12-04T15:57:00.006+01:00

Mbreti nuk mund të qëndrojë jashtë Shqipërisë më tepër se tre muaj. Ai është komandanti më i lartë i forcave tokësore, detare dhe ajrore të Shtetit, të cilat i ushtron drejtpërdrejt sipas dispozitave të posaçme të titullit V të këtij Statuti. Mbreti shpall luftë në rast mbrojtjeje. Shpërblimi i Mbretit është 500.000 (pesëqind mijë) franga ari në vit. Të gjitha Forcat e Armatosura të Shtetit formojnë një trup dhe janë nën komandën e urdhrin absolut të Mbretit. Në ligjet e rregulloret e Shtetit, kudo që përdoret fjala “Republikë” zëvendësohet me fjalën “Mbretëri”.

Statuti themeltar i Mbretërisë Shqiptare

Ky statut është marrë nga faqja zyrtare e mbretit të vetëshpallur. Autenticitetit nuk mund t‘ i besohet, sepse nëse bazohemi në këtë, atëherë duhet të besojmë se mbreti fliste gjuhën letrare, që akoma nuk ishte kodifikuar (1972). Mund të merret me mend se janë ndryshuar ligje dhe i janë përshtatur kohës. Mirëpo, edhe ashtu si paraqitet në faqen zyrtare, flet për “mbretërinë”, qëndrimin skandaloz dhe zhmbretnimin e saj. Këtu mund të lexoni sa muaj mund të qëndrojë “mbreti” jashtë shtetit, sa duhet të fitojë brenda vitit, cila është detyra e tij në kohë lufte dhe a guxon të cenohet integriteti i vendit, madje edhe Betimin i tij para Kuvendit…

Titulli l

Dispozita të përgjithshme

Art. 1. Shqipëria është Mbretëri (Royaume) demokratike, parlamentare dhe e trashëgueshme.

Art. 2. Shqipëria është e pavarur dhe e pandashme; tërësia tokësore e saj është e padhu- nueshme dhe toka e saj e patjetërsueshme.

Art. 56. Mbreti para parlamentit betohet si vijon:

“Unë (……….), Mbreti i Shqiptarëve, në minutën që hyp në fronin e Mbretërisë Shqiptare dhe marr në dorë pushtetet mbretërore, betohem para Zotit Fuqimadh, se do të ruaj njësinë kombëtare, pavarësinë shtetërore dhe tërësinë tokësore; gjithashtu, do të ruaj Statutin e do të veproj pikërisht sipas atij dhe sipas ligjeve në fuqi, duke pasur parasysh gjithmonë të mirën e popullit. Perëndia më ndihmoftë”.

Art. 63. Kur Mbreti vdes pa lënë trashëgimtar, por Mbretëresha në minutën e vdekjes së Tij është shtatzënë, e cila konstatohet me raportin e tre mjekëve të autorizuar prej Këshillit të Ministrave, formohet Këshilli i Regjencës përkohësisht, i cili ushtron Pushtetin Mbretëror deri në lindjen e foshnjës.

Art. 65. Mbreti banon kurdoherë në Shqipëri; kur përkohësisht del jashtë Shqipërisë, trashëgimtari i Fronit ushtron Pushtetin Mbretëror. Në qoftë se trashëgimtari nuk është madhor ose gjendet në pamundësi për të ushtruar pushtetin, Këshilli i Ministrave, nën përgjegjësinë e vet ushtron pushtetin në fjalë.

Mbreti nuk mund të qëndrojë jashtë Shqipërisë më tepër se tre muaj. Ushtrimi i Pushtetit Mbretëror në raste të tilla, si nga ana e trashëgimtarit ashtu edhe nga Këshilli i Ministrave, do të kryhet sipas porosive urdhërore të Mbretit, të dhëna brenda kufijve të Statutit.

Art. 71. Mbreti është kreu më i lartë i Shtetit; Ai zotëron gjithë kompetencat dhe të drejtat e Fronit, të dhëna në këtë Statut, të cilat i ushtron me anën e Ministrave, sipas dispozitave të këtij Statuti.

Ai është komandanti më i lartë i forcave tokësore, detare dhe ajrore të Shtetit, të cilat i ushtron drejtpërdrejt sipas dispozitave të posaçme të titullit V të këtij Statuti.

Art. 72. Mbreti është i pacenueshëm dhe i papërgjegjshëm. Ministrat e tij janë përgjegjës.

Art. 76. Mbreti ka të drejtë të akuzojë Ministrat dhe t’i dërgojë në Gjyqin e Lartë.

Art. 82. Mbreti shpall luftë në rast mbrojtjeje; shpallja e luftës jashtë kushtit të mbrojtjes dhe lidhja e paqes bëhen pas miratimit të Parlamentit.

Art. 87. Shpërblim paguhet vetëm: për Mbretin, Nënën e Mbretit, Trashëgimtarin e Fronit, djemtë e mitur dhe vajzat e pamartuara ose të veja të Mbretit të vdekur, ashtu edhe për Regjentët në kohën kur funksionojnë.

Shpërblimi i Mbretit është 500.000 (pesëqind mijë) franga ari në vit; kjo shumë mund të ndryshohet herë pas here me ligj. Sasia e shpërblimit të të tjerëve caktohet me ligj.

Art. 97. Në rast lufte ose ndonjë situate luftësjellëse, në kohë kryengritjeje dhe mobilizimi të përgjithshëm ose fatkeqësie, Mbreti, nën përgjegjësinë e Kabinetit, ka të drejtë të shpallë shtetrrethimin pjesërisht ose të përgjithshëm.

Art. 98. Mbreti mban titullin “Lartmadhëria e Tij” (Sa Majeste), Trashëgimtari “Princ i Shqiptarëve” Lartësia e Tij (Son Altesse), Nënë Mbretëreshë dhe Mbretëresha “Lartmadhëria e Saj”; Vëllezërit nga Ati dhe djemtë e Mbretit “Princ”, Motrat nga Ati dhe Bijat e Tij “Princeshë”; këta dy titujt e fundit nuk trashëgohen dhe në rast nevoje mund të hiqen me dekret Mbretëror.

Përveç këtyre, as mund të akordohen , as mund të mbahen nga shqiptarët tituj fisnikërie në Shqipëri.

PJESA A

USHTRIA KOMBËTARE

Art. 176. Të gjitha Forcat e Armatosura të Shtetit formojnë një trup dhe janë nën komandën e urdhrin absolut të Mbretit.

Art. 177. Mbreti, në kohë lufte mund t’ia ngarkojë një oficeri me gradë të lartë komandën efektive te operacioneve. Kur Mbreti merr përsipër velë komandën e përgjithshme efektive, është drejtpërdrejt përgjegjës para Kombit për çka i përket zbatimit të operacioneve.

Art. 178. Mbreti urdhëron thirrjen nën armë të rekrutëve dhe në raste të caktuara me ligj ose në raste të jashtëzakonshme, të rezervistëve; vetëm Ai rregullon dhe urdhëron mënyrën e ndarjes së forcave ndër vende të ndryshme; forcat nuk mund të lëvizin pa urdhrin e Tij, të komunikuar me anë të Komandës së Mbrojtjes Kombëtare.

Art. 179. Mbreti, si Komandant i Përgjithshëm i Forcave të Armatosura, pa ndërmjetësi. i jep urdhra Komandës së Mbrojtjes Kombëtare.

Art. 181. Gjithë trupat ushtarakë absolutisht janë të detyruar t’u binden urdhrave të Mbretit. Ky detyrim përmendet në betimin që bëhet përpara Flamurit Kombëtar.

Titulli IX

DISPOZITA TRANZITORE

Art. 231. Në ligjet e rregulloret e Shtetit, kudo që përdoret fjala “Republikë” zëvendësohet me fjalën “Mbretëri”, dhe kudo që përmendet fjala “Kryetari i Republikës” zëvendësohet me fjalën “Mbret”.

Gazeta Shekulli, 28 komente

Faqja zyrtare Burimi i Statutit themeltar…

Ai ishte Zogu mbret? Gazeta SHEKULLI

2011-11-28T22:42:00.035+01:00

Mik i dashur,

Bertolt Brecht shkruante:“ Gjithë pushteti buron nga populli – por ku shkon ai?” dreqi ta hajë. Tek ne pushteti shkon nga edhe ka ardhur. Herë në Beograd, herë në Athinë, herë në Romë, së fundi edhe në Ankara. Krejt varet se cila qendër na e gozhdon në karrige një politikan. Ndonjëherë edhe dy qendra së bashku. Ju reaguat pas mendimit tim, ku shkrova te një mike në “fb” vetëm këtë fjali: “Zogu nuk është mbret.” Më kundërshtuat me email, privatisht, prandaj edhe nuk po përmend emrin Tuaj, por nga respekti për titullin, që kishit shënuar në fund, jo edhe pa arsye, po ju përgjigjem publikisht. Jo nga perspektiva e një historiani, por e një njeriu të rëndomtë, që përpiqet ta kultivojë një shqisë dhe ndjenjë drejtësie, duke u bazuar vetëm në veprat penale të politikanëve, vepra që duhet t’ i dijë çdo njeri i zakonshëm, madje edhe një doktor i shkencave.

Ta zëmë se Ibrahim Rugova është akoma president i Kosovës dhe ta zëmë se ime motër, pas këmbënguljes time, martohet me Rrahman Morinën, bashkëpunëtorin e madh të Millosheviçit. (Shembujt e sotëm më shërbejnë për ta bërë të qartë peshën e çështjes, ecurinë dhe gjykimin tonë aberrativ ndaj personaliteteve negative historike si dhe rehabilitimin e tyre pa u pas penduar, rrjedhimisht pasojat në shoqëri deri më sot...)

Nejse, të vazhdojmë: Millosheviçi më ndihmon me para dhe unë grumbulloj rreth meje shqiptarë nga Lugina e Preshevës. Serbia na armatosë mirë dhe unë zotohem se nuk do të interesohem për shqiptarët atje, se do të vrasë patriotët e intelektual shqiptarë, si për shembull: Adem Jasharin, Thaçin, Adem Demaçin etj. Përveç kësaj, zotohem me shkrim se do ta pranojë pushtetin serb dhe do të punojë për integrimin e Kosovës në Serbi. Me cuba shqiptarë apo mercenarë serb e rus, unë futem në Kosovë dhe rrëzoj Qeverinë demokratike të Rugovës.

Meqenëse unë futem me ndihmën e Millosheviçit, unë meritoj ekzekutim apo burg të përjetshëm për tradhti të madhe ndaj atdheut dhe për puç. Kapërcimi ilegal i kufirit me një bandë cubash të armatosur, mund të jenë akuza shtesë.

Në një vend normal, të shëndoshë nga ana mendore mendoj, këtu do të përfundonte karriera ime politike, por, meqenëse populli im nuk bënë dallime semantike në mes patriotizmit dhe tradhtisë, unë përpunoj, zhvilloj dhe rris ambiciet e mia dhe zhvilloj lakminë për pushtet të përjetshëm. Nga frika se një ditë më rrëzojnë kosovarët e mi, unë me ata cuba dhe shërbëtorë të Millosheviçit që u futa brenda, organizoj edhe shpalljen time mbret dhe kështu i siguroj vetes të drejtën absolute dhe serike të pushtetit: domethënë edhe kalimin e kësaj prone private në duar e pinjollëve të mi. Unë falënderoj Millosheviçin për ndihmën dhe katapultimin tim në fron mbretëror dhe i fal Mitrovicën me rrethinë Serbisë. Ky është çmimi i parë i fronit, pa llogaritur edhe të vrarët për ta marrë pushtetin...

Këtu konsumohet akti i tradhtisë së lart i sanksionuar në çdo kushtetutë të shteteve tokësore dhe cenohet sovraniteti i vendit për përfitim vetjake, si pasojë e lakmisë sime të sëmurë. Në një vend normal, të shëndoshë nga ana mendore mendoj, nëse jo pas puçit, këtu do të përfundonte karriera ime politike: Cenimi i sovranitetit të vendit!

Edhe spiunit serb Rrahman Morina, i jap një post ministri. Pasi të shpallem mbret i Kosovës, unë betohem se do ta mbrojë atdheun dhe do të punojë për të mirën e tij. Natyrisht për ta arsyetuar veprën time, puçin dhe blerjen e pushtetit me troje shqiptare, unë përpiqem të bëjë edhe diçka për popullin, që i hipa në qafë me armë dhe me ndihmën e Serbisë. Unë di se nuk rrihet në pushtet duke qenë kundër popullit, por vetëm duke vrarë e dëbuar nga vendi ata shqiptarë, që i sulen fronit dhe që mund të organizojnë popullin. Natyrisht se krijoj edhe një administratë sepse përndryshe bota nuk do të më konsideronte Mbret i Shqiptarëve, por Cub. Po, pse i shqiptarëve? I shqiptarëve sepse me ndihmën e atyre, që nuk i kam nën pushtetin tim, u bëra mbret!

Shtetin tim do ta pranojë fqinjët, mirëpo jo të Nolit. Noli nuk i konvenon Ballkanit, unë po! Noli ishte tepër i madh për Ballkanin e vogël. Shumë i mençur për Ballkanin primitiv. Ortodoks me besim, por vendet fqinje ortodokse nuk do ta pranojnë shtetin e tij, por do ta pranojnë timin, sepse vija nga një familje bejlerësh...

Çdokush që synon rrëzimin tim, është tradhtar i kombit, puçist dhe kundër shtetit tonë, i them popullit. Merre me mend zoti doktor i shkencave, edhe pse unë kam falur troje, e them këtë! Unë tradhtari, patriotët e vërtet i quaj tradhtarë! Në fakt, ata që dëshirojnë rrëzimin tim, janë vetëm kundërshtarë të mi, patriot e idealist, por unë për ta siguruar pronësinë e shtetit, e trishtoj atë se kundërshtarët e mi janë tradhtarë, pa marrë parasysh kush janë: Adem Jashari, Rugova, Thaçi apo Demaçi. Konceptit të lakmisë sime të sëmurë i shkojnë për shtat ngatërrimi semantik i patriotizmit dhe tradhtisë, sa të shkrihen deri në mosdallim në mes vete. Këtu arrijmë tek mendimi i shkrimtarit austriak Karl Kraus i cili thotë:“ Disa gjëra janë aq të rrejshme, sa edhe e kundërta e tyre nuk është e vërtetë!” Ngatërrimi është i përkryer dhe ja pse tek ne e kundërta e rrenës është përsëri rrenë. Dhe, e kundërta e tradhtisë është tradhti, e jo patriotizëm, si kudo në botë!

Megjithëkëtë, të vazhdojmë me veprat e mia penale. Sapo të sulmojë ushtari i parë i huaj atdheun tim shumë të dashur, unë arratisem për ta shpëtuar familjen time, duke lënë popullin në luftë pa udhëheqës dhe pa mbrojtje. Në një vend normal me mendje të shëndoshë mendoj, edhe këtu do të kishte përfunduar karriera ime politike dhe do t’ isha dënuar për shkak dezertimit: me ekzekutim apo burg të përjetshëm. Unë jo vetëm që dezertoj para se të marrin vesh ushtarët e mi sulmin, por duke konsideruar veten mbret, më duhen edhe shumë lekë për ta mbajtur oborrin tim gjallë dhe çka bëj unë? Unë vjedh floririn e atdheut, që më mbajti si mbret dhe ia mbath, ku sytë, edhe këmbët. Këtu konsumohet akti i vjedhjes kriminale duke zbrazur arkën e shtetit. Edhe pse mbret i vendit, i betuar, unë do ta shikoj luftën në televizor me plane të reja për ta rrëzuar qeverinë sapo të çlirohet vendi. Fqinjët mirëpo, nuk do të tregojnë interes të më sjellin përsëri në fron, sepse mua më pason një tjetër, që u konvenonte atyre dhe me ndihmën e tyre u ngrit dhe u gozhdua në karrige si diktator.

Këtu doktor i dashur thjeshtësova historinë gati deri në banalizim, me shembuj aktual për të kuptuar nocionin tradhti edhe doktorët si Ju. Tradhtia është tradhti dhe nuk mund ta zhbëjnë veprat e mira aty këtu. Sepse unë para se të bëhem mbret, isha vrasës, puçist, vasal i huaj dhe derisa posedoj titullin mbret, bëhem edhe dezertor, edhe hajn.

Sikur ne të ishim një vend normal, me aftësi gjykuese të shëndosha, atëherë nga pasardhësit e mi të pafajshëm, do të kërkohej së paku floriri i vjedhur. Nëse Tirana nderon me një rrugë Ahmet Zogun, është për t’ u tmerruar pse nuk nderohet edhe spiuni i Serbisë Ceno Kryeziu( Cërnoglaviç) dhe Nikola Pashiçi me një bulevard, që na prodhoi një mbret! Edhe Esat Pashë Toptani duhet nderuar nga familja e së cilit vinte nëna e mbretit Zog. Edhe ai kishte ndërmend t’ i falë Serbisë veriun, kurse jugun Greqisë. Zotimi ndaj mbretërisë së Karagjogjerviqëve, puç me një bandë tradhtarësh, vrasje e patriotëve shqiptarë, dezertimi, vjedhja e arkës së shtetit, nuk janë çështje botëkuptimi dhe pikëvështrimi, por fakte që i ka prodhuar “mbreti”, që Ju adhuroni. Veprat kriminale, nuk mund t’ i zhbëj askush, sepse ai i ka prodhuar vet. Me vetëdije dhe me pasion të sëmurë ndaj pushtetit dhe karrierës. Pajtimi me ato vepra, është krim. Injorimi i atyre veprave kriminale, është pajtim me tradhtinë dhe ngatërrim i normave morale.

Nderimi i Zogut me një rrugë, flet edhe për Qeverinë e sotme shqiptare. Nuk mund të nderohet Noli, Luigj Gurakuqi, Bajram Curri, Avni Rrustemi, Hasan Prishtina, e Ahmet Zogu, sepse këta nuk mund të futen në një kallëp. Ose të parët janë patriot, ose i dyti. Ose të parët janë tradhtarë, ose i dyti. Së bashku nuk shkojnë. Në asnjë shtet të botës nuk mund të gjenden rrugë, ku bartin emra të tradhtarëve. Propozimi për këtë emërtim, aprovimi i tij nga administrata e qytetit, flet për gjendjen tonë psikike. Flet për ata që sundojnë sot vendin. Për ata që sundojnë, sepse këta nuk qeverisin, por manipulojnë dhe dominojnë. Jo vetëm kjo, por dëshmon edhe për ata që shëtisin nëpër këtë rrugë dhe lexojnë për ditë emrin e atij, që kërkoi azil politik në Jugosllavi dhe me kunatin e vet Ceno Kryeziun, sulmoi atdheun.

Një vend që nderon një personalitet të tillë negativ, nuk mund të jetë normal, as natën e as ditën, as kur është duke fjetur, as kur është i zgjuar. Ai popull është në vegjetim e sipër. Aty ku nderohen njëlloj si patrioti, po ashtu edhe tradhtari, është e pamoralshme të flitet për norma morale. Apo për etikë në politikë. T’ i flasësh në ndërgjegje atyre që arsyetojnë nderimin e tradhtarëve, është e njëllojtë sikur të shkohet në shtëpi publike dhe të thuhet kjo: “Zonja të dashura, ju duhet të bëni punë tjetër. Ajo që bëni është e pamoralshme...” Akoma pa përfunduar fjalimin, ato na gjuajnë me sytjena, brekë e çizme të gjata. E pse sillen ato kështu?

Ato preken në sedrën e tyre. Ato do ta quajnë punën e tyre të moralshme dhe në dobi të kombit. Ato do të thonë se duke ofruar shërbime horizontale, ndikojnë në rënien e dhunimeve seksuale. Se ato po sakrifikohen për të mirën e kombit, se e bëjnë këtë vetëm për të mirën publike dhe për ruajtjen e paqes. Dhe, do të thonë edhe këtë: “Ne nuk jemi kurva, por kurva janë ato që e japin falas! ( Tradhtarë nuk janë tradhtarët, por patriotët). E çka nuk do të thonë tjetër gratë në shtëpinë publike zoti doktor i shkencave për ta përligjur punën dhe veprat e tyre të ndershme. Dhe, kur të dalim jashtë, kuptojmë se me rënien eventuale të dhunimeve, ato vërtetën bëkan punë të moralshme, patriotike edhe atë, duke flijuar trupin?! Deliri. Vjen pastaj një politikan shqiptarë dhe i shpallë ato Mic Sokola!

Pra, tradhtari në politikë sakrifikohet për kombin, aq sa flijohet një grua e përdalë për atdheun, doktor!

Ministri i Mbrojtjes në Gjermani dha dorëheqje për plagjiaturë në doktoratën e tij. Politikani duhet të jetë i padamkosur, thjesht i padamkosur dhe shembull i së mirës, i moralit dhe qëndrimit korrekt, jo shembull i maskarait, i hajnit, i tradhtarit dhe i vrasësit. Karl-Theodor zu Guttenberg u dënua me një gjobë prej 20.000 €, që duhet t’ ia falë një organizate që lufton kancerin tek fëmijët, edhe atë për 23 pasazhe të vjedhur, ku kishte cenuar të drejtën e autorit. Çfarë dënimi ka paguar Zogu për puçin, vrasjen e qindra vetave, cenimin e integritetit të vendit, dezertimin, vjedhjen e arkës dhe bashkëpunimin me vendin që kishte pushtuar gjysmën e territoreve shqiptare?

Politikani që ka një episod negativ në jetën e vet, ku shquhet tradhtia, vrasja, vjedhja, nuk mund të jetë shëmbëlltyrë për kombin. Kur një politikan vret vetëm një njeri padrejtësisht, ai është vrasës, kriminel, edhe nëse nesër bëhet doktor i shkencave. Një njeri është tradhtar, edhe nëse fal një metër të atdheut pa pajtimin e popullit, edhe nëse nesër bëhet kryetar apo kryeministër. Një njeri është dezertor, edhe nëse është mbret. Historia as nuk guxon t’ i harrojë veprat negative, as t’ i zbukurojë ato, sepse kjo neglizhencë, prodhon tradhtarë të rinj në pushtet. Siç kemi edhe sot...

Këto ishin arsyet e mia mik i dashur dhe më habit edhe një: Pse adhurojmë personalitete që dëmtojnë Shqipërinë? Është në pyetje injoranca jonë e madhe, oportunizmi, paaftësia e ndarjes së patriotit nga tradhtari apo patriotizmi folklorik apo parapëlqejmë despotizmin rural? Apo pse ne gjykojmë kështu: “Gjarpri që nuk më pickon mua, jetoftë 100 vjet!” Unë mendoj se kjo e fundit vlen për ne, por edhe për një arsye: neve na pëlqejnë krenaritë boshe dhe të rrejshme. Neve na pëlqen ta gënjejmë veten, injorojmë aq shumë vepra penale, sepse na eksiton iluzioni se duke pasur mbret, bëhemi disi anglez, prandaj aleluja për atë gjarpër. Ai nuk na ka helmuar neve, por të tjerët...

Faktet e numëruara, nuk janë gjykim komunist i historisë, por tradhtia është tradhti, edhe në feudalizëm, edhe në monarki, edhe në komunizëm, edhe në demokraci dhe edhe aty ku jetohet akoma në struktura fisnore dhe ku nuk ekziston një ngrehinë qeverisëse si shteti. Kur Gjermania fashiste sulmoi monarkitë tjera në Europë, asnjë monark nuk dezertoi. Arsyetimin e tij se nuk kishte armatim për rezistencë, e rrëzoi pasuesi i tij, diktatori Enver Hoxha.

Nëse nxënësit tanë mësojnë në shkollë se Zogu ishte i mirë, e jo siç e meriton në bazë të veprave të veta, atëherë ne nuk kemi historian, por njerëz që shkruajnë përralla, ku edhe tradhtari glorifikohet. Me libra të tillë, edhe në 100 vitet e ardhshme do të prodhojmë vetëm tradhtarë në krye të qeverive, sepse ne nuk jemi në gjendje të dallojmë me mes tradhtisë dhe patriotizmi, ne mes ditës dhe natës, moralit dhe pamoralit, Shtëpisë Publike dhe Qeverisë. Ja pse politikanët tanë i ngjajnë shumë plehut. Mund të ketë dobi anësore, por askush nuk duhet ta durojë në shtëpi. Ali Podrimja në poezinë e tij “Ti dhe dielli” thotë: “Me Plehun mos u pajto: nxirre në gjysmë të natës, në pikë të vapës..!” Ne mirëpo kemi një shprehi të keqe. Ne i mbyllim hundët dhe shtiremi se nuk po e shohim dhe bashkëjetojmë me të.

Summa summarum: Kush ishte Ahmet Zogu? Ai ishte karrieristë i paskrupullt, tradhtar, dezertor, vrasës, hajn, copëtues i vendit dhe punoi vetëm për veten. Vendimi i gjykatës jo në emër të popullit, sepse populli nuk brengoset shumë për këtë, por në emër të drejtësisë: pesë herë burg i përjetshëm! Po e vërteta? Ai shpërblehet. Në Tiranë ka një rrugë që quhet “Rruga e Ahmet Zogut!”

Ky vështrim u nisë me Bertolt Brecht dhe ta mbyllim me gjykimin e tij: “ Kush nuk e din të vërtetën, është njeri torollak. Mirëpo, kush e din këtë, por e quan gënjeshtër, ai është kriminel!” Qëndrimi jonë injorues dhe përkëdhelës ndaj plehut, ka ndihmuar në prodhimin e diktatorit, pastaj edhe të despotit...mirëpo kush ishte Enver Hoxha? Këtë lexoni herën tjetër tek Shekulli.

Gazeta Shekulli, 181 komente

----------------------------------------------------------------------------------------------

Marrëveshja e Zogut me Nikola Pashiqin

Në atë link mund të merrni njohuri të reja mbi Zogun, Pashiqin, Ceno beg Kryeziun dhe Esat Pashë Toptanin: Trekëndshi me lidhje fisnore: Nëna e Zogut nga familja e Esat Pashës, motra e Zogut martohet me Ceno Beg Kryeziun, që të tre në shërbim të huaj dhe prej aty ka marrë tatëpjetën kombi. Që të tre tradhtarë. Edhe një fakt, që të tre bejlerë!

„- Beogradi më ka shkatërruar, por unë betohem në atë, që është më e shenjtë, betohem në eshtrat e babait tim, se kundër Beogradit kurrë nuk do të veproj.“ Ceno Kryeziu

ZOGU-PASHQI, Marrëveshja

"1. Shqipëria impenjohet t'i bashkohet Jugosllavisë me bashkim personal.

2. Kryetar i shtetit shqiptar do të jetë Ahmet Zogu, që më vonë do të njoh dinastinë Karagjorgjeviq.

3. Qeveria Jugosllave, me gjithë mjetet diplomatike dhe ushtarake, do të njoh Ahmet Zogun si kryetar shteti ...dhe i atribuon me një herë një kontribut vjetor të shtetit.

4. Ministria e Luftës Shqiptare do të anulohet dhe Shqipëria heq dorë që të ketë një ushtri Kombëtare.

5. Shqipëria do të mbajë një xhandarmëri aq të fortë sa të mbaj qetësinë e brendshme të vendit për të ndaluar e shfarosur çdo lëvizje të ngritur kundër Ahmet Zogut dhe kundër regjimit të vendosur prej tij.

6. Në këtë xhandarmëri do të bëjnë pjesë edhe oficerë rus të ish ushtrisë të Gjeneralit Vrangel që tashti ndodhet në Jugosllavi. Qeveria Jugosllave do të mbajë atë xhandarmëri me mjete financiare dhe armë.

7. Në xhandarmëri mund të hyjnë për të shërbyer edhe oficerët jugosllavë dhe të tjerë që qeveria Jugosllave do të pranojë në interes të dy vendeve.

8. Midis Shqipërisë dhe Jugosllavisë do të stabilizohet një bashkim doganor në bazë të së cilës akordohet liri e plotë e importimeve dhe eksportimeve të mallrave të dy vendeve. Edhe transiti nëpërmes kufijve të dy vendeve do të jetë i lirë për ushtarët e dy vendeve. 9. Përfaqësuesit e jashtëm Jugosllavë do të ngarkohen edhe për interesat e Shqipërisë, e cila heq dorë që të mbajë zyra diplomatike dhe konsullata të saja jashtë shtetit.

10. Qeveria shqiptare duhet të deklarojë pranë Konferencës të Ambasadorëve në Paris që tërheq pretendimin e saj për sovranitetin mbi Manastirin e Shën Naumit dhe Lokalitetet e Vermoshit e Kelmendit që mbeten në zotërimin e Jugosllavisë.

11. Kisha Ortodokse Shqiptare do të tërhiqet nga Patriarku i Kostandinopojes dhe të bashkohet Hierarkisë Ortodokse të Beogradit, kështu dhe Myftinia Myslimane Shqiptare, do të varet nga ajo Jugosllave.

12. Qeveria shqiptare do të heqë dorë nga një politikë ngushtësisht kombëtare dhe nuk do të interesohet për elementin shqiptar jashtë kufijve të veta. Ajo impenjohet veç kësaj që të mos pranojë në tokën e saj kosovarët dhe elemente të ditur dhe të dyshimtë dhe segmentet e tyre kundërshtare të politikës jugosllave.

13. Për çdo koncesion që Shqipëria do të bëjë vendeve të tjera, ajo është e detyruar të marrë pëlqimin nga Jugosllavia.

14. Në qoftë se Jugosllavia është në luftë me Bullgarinë dhe Greqinë, Qeveria Jugosllave, do të ketë të drejtën të rekrutojë në Shqipëri një ushtri prej 25 mijë vullnetarësh me qëllim për t´i përdorur në frontin bullgaro-grek. Në rast gjendje lufte midis Italisë dhe të Greqisë kundrejt Shqipërisë, ushtria, jugosllave do të ketë të drejtë të okupojë gjithë tokën shqiptare për t'i siguruar kështu Shqipërisë gjithë tokën e saj nga invadimi eventual italian ose grek.

15. Qeveria Shqiptare nuk mund t´i deklarojë luftë asnjë shteti pa pëlqimin preventiv të Jugosllavisë.

16. Ky traktat është sekret dhe nuk mund të zbulohet e të shtypet pa pëlqimin e dy palëve".) ( Shyqri Hysi: Marrëveshja Nikolla Pashiç - Ahmet Zogu e gushtit të vitit 1924 )….

Melodia e dashurisë

2011-11-21T16:26:00.004+01:00

Gishti saj tregues përkëdheli dorën ngadalë
Rrëshqiti nën mëngë, me ngashërim pitër
Ai i shtangur përpinte prekjen valë-valë
Ajo vazhdoi, si burbuqe në lulëzim e sipër

Nën dritën e qiriut tani në këmbë ngritur
Me dallgë afshi kokë e këmbë përshkuar
Sy më sy u panë, qerpikët pa përpëlitur
Shastisje, dëshirim dhe mendjepushtuar

Rrëqethje dhe rrahje zemre me aq shpejtësi
Faqe skuqur, shkopsitje me hov e pullës së parë
Një nuk zbërthehet, ankth dhe në pikë të hallit
Vrull, shqeu këmishën dhe e puthi, në lule të ballit

Ia përplasi flokët anash, pllakosi qafën me puthje
Gati e mpakur, u mbështet lëndimthi për muri
E veshur me afsh dhe vegim, vetëdija në zhdukje
Ata në ethe, ofshamë e ndërsjellë, u ndrit nuri

E mori në krahë, e lëshoi në krevat ngadalë
Flokët e saj u shpërndanë mbi nënkresë
Hov, në vesh pëshpëriti me ëmbëlsi ca fjalë
Ajo e skuqur, djersitur, si trëndafili në vesë

Ai murmuriti në dalldi, mendjen pa vrarë
Zjarr i brendshëm, dashuria në shfrenim
Shtrëngim shoqishoqëm, si njësi e pandarë
Gërvishtje në supe, supet me nënshkrim

Në fluturim e sipër, klithmë dhe kënaqësi
Hov e vrull, frymë e ngrohtë, në gufim ndjesia
“Ti je Perëndesha ime”, belbëzoi disi në amulli
Plot hiperbola, plot ngjyra, lulnajë plot hijeshi

Notim atje, atje ku epshi shpirtit dhuron mrekulli
Në përqafim zbritën lehtë, në katin e shtatë qiellor
Atje ku shuhet, atje ku pështjellohet universi mendor
Atje ku epshi përshenj, ku epshi shëlbon, llojin njerëzor

publikoi : Fjala e lirë

Po,po - Charles Bukowski

2011-11-19T14:22:00.003+01:00

kur Zoti krijoi dashurinë nuk na ndihmoi shumë
kur Zoti krijoi qentë nuk ndihmoi shumë qentë
kur Zoti krijoi bimët qe një gjë normale
kur Zoti krijoi urrejtjen na dhuroi një gjë normale të dobishme
kur Zoti krijoi Mua krijoi Mua
kur Zoti krijoi majmunin ishte duke fjetur
kur krijoi gjirafën ishte i dehur
kur krijoi narkotikët ishte në pikë të qejfit
kur krijoi vetëvrasjen ishte në tokë
kur të krijoi ty shtrirë në krevat
dinte se çfarë po bënte
ishte i dehur e në pikë të qejfit
dhe krijoi malet dhe detin dhe zjarrin
në të njëjtën kohë
bëri disa gabime
por kur të krijoi ty shtrirë në krevat
bëri krejt Gjithësinë e Tij të Shenjtë

Charles Bukowski, nga gjermanishtja Lis Bukuroca

Qeveri të tilla idiokratike...gazeta Shekulli

2011-11-08T13:06:00.008+01:00

Revista”Spiegel” para disa muajve pat intervistuar blegtorë grekë, që kishin vjedhur subvencione europiane. Ata për kokë bagëtie merrnin ndihma nga fondet e Europës. Grekët kishin bartur delet nga stalla në stallë dhe kështu kishin arkëtuar të gjithë. Reporteri i pat shtruar këtë pyetje: kur do të bëheni europian? Blegtori grek, i cili këtë nuk e konsideronte vjedhje, por marrje, i pat thënë se brezat e rinj do të europianizohen...

Një reporter i televizorit pyeti në një treg të Athinës pse shitësit nuk kishin edhe arkë, ku regjistroheshin hyrjet. Tregtari grek iu përgjigj kështu:”Kur bie shi, arka mund të laget dhe prishet, prandaj nuk e përdorim...”

Televizori gjerman njoftoi se në Greqi punojnë 4 milion njerëz dhe një milion prej tyre janë të punësuar nga shteti, nëpër administratë. Nëse në Greqi janë edhe 1 milion pensionistë, atëherë dy veta punojnë për dy veta që nuk punojnë.

“Frankfurter Allgemeine Zeitung njoftonte se në Greqi në vitet e shkuara, janë harxhuar 8 miliard euro për pensionet e grekëve të vdekur. Shihet se Greqia nuk kujdeset vetëm për grekët e gjallë të Shqipërisë, por edhe për ata në botën tjetër. Nuk kanë faj, ndoshta në botën tjetër pagat janë më të vogla apo paguhen me drahma e grahma.

Sipas gazetës gjermane “FAZ” 9000 grekë me më shumë 100 vjet, marrin akoma pensione. Kjo është shifra më e lartë në UE e mbi 100 vjeçarëve. Sikur të vazhdohej me këtë ritëm, atëherë pensionistët grek do të hiqnin dorë nga vdekja. Nuk kanë faj. Në Ballkan vjedhje konsiderohet vetëm nëse thyhet dera apo dritarja, jo nëse shteti të dërgon në bankë.

Nëse falimentojnë bankat greke, do të tërhiqet pas edhe Rumunia e cila po furnizuaka me kapital të freskët nga bankat greke. Ky është Unioni Europian sot. Kur nisë ndërtimi i shtëpisë nga kulmi, atëherë edhe shembet: fuqia e gravitacionit! Monedha e njëjtë, sisteme të ndryshëm financiare dhe ambasada akoma nëpër shtete pa kufij ndërmjet vete. UE!

Shumë ekonomistë gjerman mendojnë se Greqia duhet përjashtuar nga Unioni Monetar. Shefi i Bankës Gjermane e kundërshtoi këtë sepse mund ta bëjnë pastaj edhe vendet tjera: në rrezik janë: Portugalia, Spanja dhe Italia e Berlusconit. Spanja ka gati 5 milion të pa punë, 22%. Tek brezi i ri papunësia arrin në 45%.

Papandreu propozoi referendum. Nuk i shkoi mendja fare se Gjermania mund të bëjë referendum se a duhet të bëhet dorëzanë për miliarda greke. Grekët kanë falimentuar, por protestat nuk pushojnë dhe kërkojnë pagat e njëjta dhe shpresojnë se këto duhet t’ ua falë dikush tjetër, e jo të paguajnë tatime... Ata punonin më pak se 11 muaj, por merrnin 14 paga!

Mos të gëzohemi me krizën greke, sepse qeveri të tilla idiokratike kemi në tërë Ballkanin. Ballkani është duke krijuar një aristokraci si kishte Europa në shek. XIX dhe për këtë i duhen para nga jashtë. Aristokratët tanë, si edhe tani grekët e pasur, i dërgojnë lekët përsëri jashtë: në Zvicër do të ruhen ato.

Gazeta Shekulli

Saliu në pranga, gazeta Shekulli

2011-11-05T15:36:00.015+01:00

Sikur të ishte ky lajm i vërtetë, shumë njerëz do ta pranonin si lajm objektiv dhe të drejtë. Madje, edhe lajm të shumëpritur. Do të numëroheshin të bëmat e tij dhe do të thuhej: “Drejtësia erdhi ngadalë, por megjithatë, erdhi edhe në Shqipëri!” Disa, me të drejtë do të pezmatoheshin se ajo u vonua tepër, mirëpo edhe këta do t’ ia falnin pafuqinë drejtësisë shqiptare, sepse gjykata nuk mund të arrestonte Kryeministrin, ashtu si nuk mund ta arrestojnë italianët Berlusconin. Ashtu si nuk mund të arrestohej: Zogu, Enveri apo Gadafi.

Noli nuk e rrëzoi Salep Sulltanin me shkrime e poezi; as dallkaukët e kopukët, e as Edi Rama nuk mund ta bëjë këtë me artikuj e libra. Në demokraci duhet përfituar edhe ata që nuk lexojnë. Shumicën.

Çdo njeri që ka dy palë mend në kokë, që kupton demokracinë, do ta dinte qysh nga dita e arrestit, se ai do të dënohej me burg të përjetshëm. Kryeakuza do t’ ishte: Tradhtia kombëtare, në disa raste. Cenimi i sovranitetit të vendit. Cenim i interesave kombëtare. Shembja e shtetit dhe vrasje me paramendim. Vrasje në masë dhe shkatërrim të ekonomisë kombëtare. Pastaj shpifje, denigrim, mashtrim, kërcënim dhe shantazh, në mes të tjerash.

Pas arrestit, do ta braktisnin gati të gjithë. Të parët ata që e përkrahin vetëm nga dobia vetjake. Të dytët, ata që e nderojnë nga frika. Ky do t’ ishte çasti kur do të distancoheshin nga ai, edhe ata që i rrahin supet sot dhe mburren me të. PD-ja do të niste vlimin, gurgullimën dhe do të derdhej në disa drejtime. Këtë do ta përjetojmë dhe këtë film do ta shohim. E pasigurt është vetëm data tani për tani. Jo ngjarja.

Fakti mirëpo është ky: Saliu ka treguar aq shumë pasion e dashuri për ta mbajtur pushtetin, aq shumë egërsi, aq shumë arrogancë, aq shumë kërcënime e shantazh, aq shumë barbarizëm e rrugaçëri, aq shumë gatishmëri për dhunë, aq shumë finokëri, sa çdo shqiptarë ka marrë vesh se ai mund të rrëzohet vetëm me kryengritje. Si u rrëzua edhe Gadafi. Kjo mirëpo do t’ i kushtonte shumë vendit dhe do të përjetonim një luftë qytetare, që askush nuk mund ta dëshirojë apo rekomandojë. Këtë e ka kuptuar edhe opozita dhe duket se në heshtje është pajtuar që Sali Ram Berisha të perëndojë në karrige. Ky racionalizëm i opozitës shqiptare, kjo parimësi, ky pragmatizëm, i levërdisë Sali Berishës dhe ka punuar pikërisht për këtë gjendje: Trishtimin e kundërshtarëve politik dhe i ka disiplinuar dhe varrosur për së gjalli. Në Itali kjo kllapi dhe neglizhencë, kjo heshtje para krimit, quhet “Omertà ”.

Ai edhe në zgjedhjet e ardhshme do t’ i vjedhë votat. Nuk ka asnjë arsye të mos e bëjë këtë. Nuk është aspak reale të mendohet se sa më shumë që mplaket, aq më shumë urtësohet. Truri nuk thyen rekorde, siç mund të thyhen në not me muskuj, i shoqëruar me sekundantët e vet. Nuk i ka vetëm ky fajet për narcizmin e tij patologjik, por edhe klani i tij, që i mbushë mendjen se është i pazëvendësueshëm.

Ndihmë për ta kuptuar ardhmërinë e vendit dhe Berishës, mund të ofrojnë disa plaka që dinë t’ i lexojnë filxhanët e kafeve dhe pastaj t’ i rekomandojnë opozitës ecurinë e tutjeshme. Nëse edhe ato tuten dhe refuzojnë të merren me parashikime të tilla, apo opozita nuk pranon udhëzimet e plakave, atëherë prijësit e partive opozitare, duhet të mbyllen në klauzurë, siç izolohen murgeshat. Ndoshta në këtë mënyrë mund të ushtrojnë më shumë ndikim në politikë, se sa tani. Për ta evituar boshësinë eventuale në pushtet, le të mbetet jashtë Kreshnik Spahiu.

Ndërkohë prijësit e opozitës të futen në : Xhami, kishë, teqe, sinagogë dhe në faltore budiste, nëse ka, dhe aty le të luten për largimin e Berishës. Ndoshta Zoti apo Zotërat nga trysnia e lutjeve, mëshirohen dhe dërgojnë një engjëll apo një djall, që i imponon Saliut një pasion tjetër në jetë, si noti për shembull

. Olimpiadat. Dhe, le të notojë në detin grek, që sipas tij, padrejtësisht i takon ende Shqipërisë. Opozitarët të mbeten në klauzurë, deri sa të vijë lajmi, se u realizuan dëshirat e tyre...Më shumë, jo!

Kur shikohet në “youtube” si merrte në pyetetje Enver Hoxha, Kadri Hazbiun dhe kur shikohet si flet Saliu për opozitarët dhe jetën e tyre private, atëherë mund të konstatohet se Enveri ka lënë pasardhësin e denjë, madje, edhe më të denjë se Ramiz Alinë. Komiteti Qendror ngrihet dhe duartroket pas çdo kërcënimi, kështu vepron edhe Komiteti Qendror i Partisë Demokratike. Enveri nuk duronte kundërshtarë, por vetëm pakurrizorë rreth vetes. Sot zvarranikë të tillë kemi në PD, por me emra dhe mbiemra tjerë. Janë zëvendësuar aktorët, por skenari është po ai. Ka dhe një dallim të vogël: Ata ishin idealist. Ata krenoheshin me idealet e tyre dhe varfërinë. Këta janë materialist. Këta mburren me mashtrimin, me makiavelizmin e tyre dhe pasurinë!

publikoi: Shekulli,(53 komente) Gazeta C, Revista Drini (5 komente),zemrashqiptare, 19 komente

Patologjia e polemikes

2011-11-03T22:41:00.007+01:00

Realiteti i shpërfillur i R. Qosjes dhe gabimet mbi të cilat ndërtohet një mllef përbuzës

Mendimi i R. Rolanit nuk është cituar vetëm për të arsyetuar procedimin e të menduarit, por i jepet edhe detyrë sugjestive. Nëse R. Rolani mendon ashtu, kështu mendon edhe akademik R. Qosja, atëherë kush nuk gjykon si ata, e ka gabim; kur mendohet kundër të gjithëve, atëherë luftohet për të imponuar ankthshëm diçka, duke qenë i bindur se të gjithë e kanë gabim! Si tufë!

Për ata që nuk u përkulën para sugjestionit dhe autoritetit të parë, pak më poshtë u prezantohet autoriteti i dytë. Dhe natyrisht detyrë e këtij autoritetit është që t´i bind ata që nuk binden lehtë, por kanë edhe ide fikse apo së paku përpiqen t´i krijojnë bindjet e veta. Ky shkrimtar paska thënë se nëse një libër nuk posedon edhe një kundërlibër, atëherë ai libër nuk ka vlerë. Kjo nuk është e vërtetë!

Ashtu beson akademik R.Qosja dhe prandaj shkruan një kundërlibër, mirëpo edhe këtu sugjerohet diçka e gabuar, një bindje subjektive e importuar. Ajo që paska thënë ai shkrimtar nuk është e vërtetë se ka qindra dhe mijëra libra që nuk kanë kundërlibër, por kanë pasur sukses të madh dhe kanë vlerë të madhe të pakontestueshme. Kundërlibri në këtë rast shkakton huti, rezignacion dhe dezorientim!

Citatet janë zgjedhur pse i përshtaten konceptit të akademik R.Qosjes, botëkuptimit të tij. Pra, me dy autoritete synohet të përligjet mënyra e shkrimit, mënyra e rezonimit dhe kryesisht motivi i etiketimit të I. Kadaresë.

Më poshtë shpjegon arsyen se pse bëhet tutor i myslimanëve apo më qartë pse na nevojitet një protektor i tillë: sipas tij ne po diskriminohemi rënd. Shumica nga pakica në Shqipëri dhe myslimanët po diskriminohen nga myslimanët në Kosovë!

Meqenëse akademik R. Qosja është politeist dhe i beson dy Perëndive i ka caktuar vetes për detyrë morale dhe intelektuale t´i mbrojë të diskriminuarit dhe, me dy Perëndi është më lehtë se sa kur ke vetëm një; këto Perëndi vihen në fronin deist kur fjalët abstrakte shkruhen me shkronjë të madhe: “e vërteta” dhe “e drejta”.

Ai bëhet edhe mbrojtës i myslimanëve, sepse ai dëshiron gjithmonë ta mbrojë të “voglin, të pambrojturin dhe të diskriminuarin”.

Pas kësaj ndihme që i jep shtresave të shtypura myslimane, akademik R.Qosja i kthehet kundërshtarit, i cili në këtë rast mund të konsiderohet armik, sepse akuzohet si armik, trajtohet si i tillë dhe i drejtohet në këtë mënyrë. Ai tani e tutje nuk do merret më me qëndrimin, botëkuptimin e Kadaresë, por e godet Kadarenë personalisht. Ai do ta quajë mbrojtës të stalinizmit, do ta akuzojë për sëmundjen e dikurshme të Shqipërsië: hikikomorin! Do ta akuzojë për larje dhe shpëlarje, do ta quajë armik të Islamit dhe do ta quaje RACIST dhe me qëndrim të dëmshëm për kulturën shqiptare! Me një fjalë, njeri ideal për eliminim!

Dhe mendimet e I. Kadaresë do t´i krahasojë me Oriana Falaci dhe Michel Houellebec . Këtu do të kuptohet se akademik R.Qosja nuk po polemizonte, por qëllimi i tij ishte asgjësimi moral dhe intelektual i Kadaresë. Shfronësimi i tij tërësor.

Më tutje merret me Nënë Terezën, Papën dhe kërkon barazi në respekt në mes Ferid Muratit dhe Nënë Terezës, sepse sipas tij Nëna po nderohet më shumë, sepse ishte misionare katolike, kurse F. Murati nuk po respektohet, sepse është mysliman, por sipas tij që të dy njësoj kanë ndihmuar njerëzimin.

Edhe kjo nuk është e vërtetë. Pikësëpari Nëna Tereza kishte ndihmuar të varfrit, mjeranët, ata që ishin braktisur nga bota: gra, fëmijë, pleq, plaka dhe të rinj, të sëmurët, të pafuqishmit.

Ferid Murati kishte arritur t´i ndihmojë impotentët, pra burrat, jo gratë, jo fëmijët, jo të braktisurit, por burrat e pasur, por të braktisur nga potenca. Dhe për këtë punë shpërblehet dhe pasurohet! Ferid Murad në autobiografi thotë se nuk është mysliman, por i pagëzuar në kishën episkopale, ja një fragment nga autobiografia: (This was also applied to our religious choices as my father was Muslim, my mother Baptist and we were raised in a Catholic community. Subsequently, my brothers became Catholic when they married Catholic wives and I was baptized Episcopalian in college. My wife of more than forty years is Presbyterian, two of our daughters married Jewish men and one married a Catholic man.)

Akuzat e akademik R. Qosjes për diskriminimin e Ferid Muratit , siç shihet, bazohen në informata të gabuara.

Jak´ o ditë e uruar!

Që lind nga perëndon! N. Frashëri

Qosja nuk brengoset vetëm për diskriminimin e myslimanëve në Shqipëri dhe Kosovë, por edhe në botë. Do t´ishte mirë ta rimarrim Voltaire-in në dorë dhe të kujdesemi për kopshtin tonë, sepse ne nuk kemi fuqi as politike, as ekonomike të kujdesemi për barazi planetare. Këtë nuk e bën as Kina dhe as Rusia dhe nuk i takon Kosovës të brengoset për Irakun, as akademik R.Qosjes,! Një altruizëm i tillë quhet harakiri! Kina nuk i rrezikon interesat e veta për Irakun...As Iraku, as Turqia, as Arabia nuk rrezikojnë interesat e veta për Palestinën!

Amalgamë identitetesh

Pse jemi oriental? Oriental jemi sipas akademik R. Qosjes, sepse ne kemi kuzhinë orientale, varrosemi orientalisht, martohemi orientalisht. A është kjo e vërtetë ? Dasmat shqiptare bëhen tani nëpër restorante dhe përzihen gra dhe burra. Kuzhina jonë është aq orientale sa është ajo : greke, serbe, maqedone, bullgare e boshnjake. Edhe muzika ballkanike është orientale! Por Ballkani nuk e quan veten oriental.

Çka domethënë kjo? Nëse unë ha hamburger amerikan, dëgjoj muzikë amerikane dhe varrosem në mënyrë amerikane, a domethënë kjo se unë mund të konsiderohem evroamerikan? Nëse mendojmë si na sugjerohet, atëherë po!

Akademik R.Qosja pa dashje po punon në një identitet të ri kosovar. Kosovar mysliman! Tundimi është i tij.

Po nëse unë bëhem budist? Çka bëhem atëherë, kinez apo indian? Apo mbetem evropian me fe budiste? Po nëse dikush i beson scientologies se Ron Hubardit, në çfarë kallëpi gjeografik duhet ta hedhim atë?

Dikur na thuhej se feja e shqiptarit është shqiptaria, dhe kudo kjo ka ndikuar në afrimin tonë dhe rrënimin e barrierave fetare. Kjo ishte kristalizuar mirë. Njëqind vjet kultivuam këtë ide. Tani akademik R. Qosja mëton krijimin e identiteve fetare, gjoja si masa profilaktike ( cura posterior), dhe varros identitetin e deritanishëm kombëtar. Krijimi i identiteteve fetare është përçarje, sepse ndërton Ne-Ndjenja të reja (Wir–Gefühl), dmth. ne jemi mysliman dhe jemi të afërt me turqit, ata janë ortodoks dhe janë me grekët , të tretët janë katolik dhe janë me Vatikanin, pastaj protestant, dhe së fundi akademik R.Qosja i madh thotë se i kemi pesë fe dhe si fe të pestë numëron ateizmin!

“ Lëreni popullin të vendosë vetë për besimin e tij, sepse historia askujt nuk i fal asgjë!” Ukshin Hoti

U shkruan shumë shkrime dhe nuk pati pajtime me akademik R.Qosjen; ai edhe nuk ka pritur diçka të tillë, sepse qysh në fillim ka cituar autorin me të cilin do ta kundërshtojë botën. Tash akademik R.Qosja kërkon tejtheksimin e myslimanizmit, sepse i konsideron të diskriminuar, dhe kështu shembet një botë e tërë besimi koherent se feja e shqiptarit është shqiptaria.

Paskemi jetuar me iluzione! Po kush jemi ne në fakt ?

Ne jemi europian, me fe myslimane. Te ne, mirëpo, ka vend për të gjithë dhe çdo njeri le të jetojë në botën e vetë, sepse feja e shqiptarit është pikë së pari shqiptaria! Dhe në fund, kalimi prej krishterimi në islam e konsideron mimikri, por mbetjen në mimikri e quan parim! Ai që dinë të mendojë historikisht, e dinë se popujt do të ndryshojnë dhe se religjionet kanë afat skadimi, mu si edhe ligjet dhe mendësitë!

ps.

Sikur një akademik gjerman t' i thoshte popullit, mos e ndërroni religjionin, njerzit do ta konsideronin të krisur. Shumë intelektual pranojnë budizmin, por askush nuk i jep vetes të drejtë të përzihet në çështje aq private, siç bëri Qosja në një artikull tjetër duke u bërë thirrje të mos ndërrojnë as emra, e as religjionin...( Ky shkrim qe shkruar në kohën kur polemizonin Kadare dhe Qosja dhe nuk qe publikuar i tërë, por vetëm disa rreshta tek Shekulli...)

publikoi fjala e lire

Enti Federal i Statistikave

2011-10-26T23:08:00.005+02:00

Visbaden, 25.10.2011

Enti Federal i Statistikave

Në Gjermani në vitin 2010 nga 18,2 milion bashkëshortësi, 1,2 milion (7%) ishin bashkëshortësi gjermane me të huaj. Siç raporton Enti i Statistikave Federale (Destatis) pas rezultateve të mikro censusit, 14% të këtyre çifteve binacionale, njëri partner posedonte shtetësinë turke.

Gratë gjermane, që jetojnë në një bashkëshortësi binacionale më së shpeshti kishin një partner turk (17%), në 12 % të rasteve kishin një partner italian dhe në 6% ishin të martuara me një austriak. Burrat gjerman që jetojnë në një bashkëshortësi binacionale jetojnë më shumë me një partnere nga Turqia (11%), me një partnere nga Polonia (10%) ose të martuar me një grua nga Federata Ruse (8%).

Nga gjermanishtja

L.Bukuroca

Simfonia femërore

2011-10-25T15:57:00.005+02:00

Fustanshkurtër e takelartë, plot magji
Këmbët si dy trëndafila kryqëzuar
Zgurdullime dhe ngasje, deri në dalldi
Në dukje kofsha, vështrime të përgjëruar

Ndoshta dhe valuar nga puhiza lazdrake
Me kurorë princeshe dhe fustan të gjatë
Rrëmbyese e shpirtit, klithmë zemërake
Gojë e syhapur për lëkurën e mëndafshtë

Aureolë mbretëreshe, me kapelë krenare

Ose me kordele dhe qafë e gjatë në hapësirë
Nderim e përkulje, e madhështisë pronare
Me bisht të syrit, shumë vështrime të ngrirë

Ndoshta flokët tufë, në një anë mbi gjoks lëshuar
Ose nga stuhia e vrullshme, ato në gafrrim
Buqeta ëndrrash, për supet e lëmuar
Joshëse, magjepsëse, deri në dëshirim

Gjinjtë, dy molla t’ arrira, pulitje me zili
E shfaqur flokëlagur, si pas vesës freskia
Sa më afër buzëve, pështjellon këtë ndjesi
Dihatje të thella, përndizet lakmia

Beli ngushtë, imazh i hirshëm femëror
Vithet në pah, plot imagjinatë e tundim
Buzët e kuqe, turbullim mendor
Pasthirrmë, perandore deri në sundim

Dukje skofiare me dashje për ledhatim
Me saten të hollë, e ndritshme dhe vezulluese
Dëshira epshore, dehëse deri në rrëmbim
E këndshme si orkide, erëmirë e pushtuese

Si perde teatri qerpikët lëshon me nge
Jetë metaforike shkrepë dëfrimi
Në gjysmëterr shfaqet skena e re
Valë e nxehtë, i mpakur durimi...

Zhveshë pushtetin, e lëshon në dysheme
Qetë-qetë shtrirë, me pamje engjëllore
Ndijim i prushtë, afsh dhe fluturim mbi re
Dhuron pasion, falë simfoni hyjnore...

u publikua tek Fjala e lirë

Gruaja

2011-10-22T23:15:00.007+02:00

Mirëpo, ti je dhe Nëna me fëmijë në gji
Që rrit vogëlushët e mbanë të tërën shtëpi

Ti je Ajo që me fëmijën në shkollë nxiton
Ti je Ajo, që mjekut dhjetëra pyetje shtron

Ti je Gjyshja, që me përralla nipat rrit
Ti je Mike, që këshillon pleqtë dhe të ritë

Ti je Motra, që qanë për vëllanë e mërguar
Ti je Halla, që qafon nipin e lazdruar

Ti je Zonjë me vepra, me ndjenja sipërore
Nga larg e nga afër, lë mbresa hyjnore

Me Ty lindet jeta, me Ty rritet dashuria
Ku mungon Fjala Jote, rritet hasmëria

Ti je Nëna, që pret fëmijën me padurim
Ti je Nëna, që dërgon bijë e djalë në luftim

Edhe në ditë festive je duke punuar
Kur çlodhen të tjerët, je duke gatuar

Edhe për tetë marsin, më 28 Nëntor
Ofron shërbime për burrin gazmor

Jashtë e punësuar dhe në shtëpi
Pa falënderime dhe çdo ditë bëhesh fli

Edhe rrahësit i shtrihesh natën pranë
E helmuar i kthen shpinën, tutje ofshanë

U falë të gjithëve, me lot në sy
Të zë ankthi të jetosh pa fëmi

Dhe shpreson se një ditë burri mësohet
Se në familje vetëm me dashuri jetohet

Ti je sublime dhe me shpirt fisnike
Kryedhurata je Ti, në këtë botë tragji-komike!

publikoi: fjala e lirë

ARD, kanali i parë publik gjerman

2011-10-19T10:47:00.009+02:00

19. tetor 2011, Shqipëri: Përkujtim dhe ditë festive

Ditë përkujtimore për Nënë Terezën

"Dita e lumturimit të Nënë Terezës në vitin 2003, është ditë festive në Shqipëri.

Administrata dhe shkollat nuk punoojnë. Fituesja e Çmimit Nobel për Paqe ka lindur si shqiptare në Maqedoninë e sotshme dhe në vitet e 20, pat shkuar në Indi. Atje jetoi në lagjet e varfëra të Kalkutës dhe kujdesej për ata që ishin pranë vdekjes,bonjakët dhe lebrozët, të cilët i merrte nga rruga.Themeluesja e urdhërit vdiq më 5 shtator, pak ditë pas vdekjes së mikes së saj Lady Diana".

ARD, 19.11.2011

Më thuaj e dashura ime

2011-10-10T23:04:00.002+02:00

Më thuaj të lutem pse nuk mundem pa Ty
Ndoshta pse kam dro nga vetmia
Nga boshësia
Nga heshtja
Nga uturima e veshëve
Nga zhurma vetëm e hapave të mi
Apo
Ndoshta pse tutem me folë vet me vete
Me ia lexue vetes titujt e gazetës me zë:
Gazmoret, ngjarjet tronditëse, lajmet...
Apo pse kam frikë me hangër darkën vet
E me i thanë vetes: Të bëftë mirë
E me dëgjue vetëm zhurmën e lugës time në pjatë
E me rrufit vet kafen e mëngjesit duke vështruar nga dritarja:
Plakat me shporta në dorë
Fëmijët me çanta në shpinë
Xhintë duke nxituar në punë
Shiun e mërzitshëm
Apo diellin e hareshëm...

Ndoshta pse vetmia grimcon shpirtin
Kur perëndon dielli
E kur ndizet qiriu
E kur zbrazet shishja e verës
Apo pse kam frikë nga moscakërrimi i gotës
Nga mosshikimi në sytë e Tu plot shkëlqim
Apo pse nuk kam me kë të zihem
Me kë të pajtohem
Kujt t’ i kërkoj ndjesë
Kujt t’ i falë
Apo pse shqetësimi Yt është arsyetim i jetës
E ngushëllimi im pasojë?!

Të dua vetëm për kënaqësinë time
Apo kam parasysh edhe Tënden
Timen, Tënden, edhe tonën?

Është dashuria egoizëm egocentrik
Centrim pasioni
Dhe vartësie
Apo altruizëm dhe një lloj empatie
Apo edhe përplasje alegorike e dy egoizmave të pasigurt?!
Apo edhe dëmshpërblim i Perëndive?

Je Ti që më donë?
Apo jam unë që të pushtoj çdo ditë
Jam unë që të dua?
Apo je Ti që më magjepsë çdo ditë
Je Ti mëkatare?
Apo jam unë shkaku?
Jam unë mëkatar?
Apo je Ti motivi?
Apo jemi të dy fajtorë me paramendim?
Apo thjesht pavetëdijshëm
Na ka rënë flama kronike e quajtur Dashuri
E vite të tëra mashtrojmë njëri tjetrin?!

Unë nuk e di
Por me ty jetohet pëllumbeshë
Dhe mashtrimi Yt
Është kulmi ëmbëlak i Dashurisë!

Më mashtro tutje të lutem!
Më lejo të të mashtroj tutje, të lutem!
Sepse kjo është Dashuri!
Me dashtë dhe me pasë dëshirë për njëri tjetrin
Edhe atë pa shtrëngim
Sepse vetëm kjo shfaqje është Dashuri!

Kuptove tani pse nuk mundem pa Ty?
Kuptove tani pse trishtohem nga vetmia e madhe?
Sepse më zë tmerri mos me nderue e mos me dashtë më Gruan...

10.10.11, publikoi: fjalaelire, tribunashqiptare

Shtëpia e kurvave, gazeta Shekulli

2011-09-23T00:05:00.007+02:00

Gjyqtari lëshoi dosjen mbi tryezë dhe të pranishmit u ulën pas kërkesës së tij. Në sallë gjendeshin Vlora, avokati dhe pas tyre publiku: një grup gjimnazistësh me një profesor.

Ai përshëndeti nxënësit dhe u përkulë drejt mikrofonit për të bërë thirrjen formale. Zëri i tij u dëgjua edhe në korridor dhe pastaj hynë edhe një çift pleq duke ecur ngadalë. Ata, ashtu të kapur dorë për dore, u akomoduan në rreshtin e tretë, ku ishin disa karrige të zbrazëta. Plaku u ngrit përsëri, vari xhaketën e shoqes dhe u kthye me hapa të vegjël pranë saj.

Gjyqtari i vuri syzat dhe ngriti një flet para vete. Një herë e aviti, pastaj e largoi përsëri dhe nisi leximin dhe incizimin në një shirit të një magnetofoni të vogël. Mirëmëngjesi. Si gjyqtar i vetëm, gjyqtari Freitagsmüller. Ju lutem shkruani: Datën, numri i dosjes: 12 48 A/ 11. Për “Zyrën Federale për Migracion dhe Refugjatë”, nuk është i pranishëm askush. Për palën ankuese e pranishme zonja K. me avokatin Dr.Wollschläger, tha ai dhe lëshoi mikrofonin mbi tryezë.

Dosja është e gjatë, por do t’ i lexoj shënimet kryesore që kam nxjerrë. Ju zonja K. keni lindur në vitin 1987 në Prishtinë, Republika e Kosovës. Keni katër motra, një vëlla dhe nënën atje. Për t’ atin nuk dini gjë që nga lufta, nga viti 99. Shkollimin për infermiere keni ndërprerë për shkaqe shëndetësore, post traumatizmi, depresioni, shtoi ai duke parë Vlorën. Me 15 janar jeni nisur nga Kosova me djalin dhe partnerin Tuaj. Ai ka blerë tre pasaporta serbe për tre mijë Euro. Me 16 janar keni mbërri në Munih. Aty keni bërë kërkesën për strehim. Si dokument identifikimi keni dorëzuar certifikatën e lindjes dhe letërnjoftimin, lëshuar nga Republika e Kosovës. Pasaportat serbe i keni humbur gjatë rrugës...

Nxënësit të përqendruar dëgjonin, kurse avokati herë pas here shfletonte dosjen, nënvizonte diçka dhe përsëri kthente shikimin drejt gjyqtarit duke rrotulluar lapsin në dorë.

Lutja Juaj është refuzuar me 20 mars, vazhdoi ai. “Zyra Federale...” nënvizon se kërkesa është e paarsyeshme. Sëmundja Juaj, mund të mjekohet edhe në Kosovë dhe për t’ i dhënë fuqi bindëse këtij argumentimi,” Zyra... “ ka bashkangjitur edhe informata nga “Amnesty Internacional”, si edhe të dhënat, që posedon nga Ministria e Jashtme. Kundër këtij vendimi, Ju keni bërë ankesë brenda afatit. Kjo ishte shkurtimisht, tha ai dhe mbylli dosjen. Nëse keni diçka të shtoni, atëherë mund ta bëni këtë tani Ju lutem, iu drejtua avokatit.

Mohimi është i padrejtë, tha avokati duke nxjerrë një fletë nga dosja e tij. Zonja K. nuk mund të shërohet në Kosovë. As nuk mund t’i mbulojë harxhimet mjekësore. Atje ende nuk kemi një sistem shëndetësor, siç e njohim ne në Gjermani. Atje, zoti gjyqtar, mjekët janë të korruptuar dhe kush nuk ka para, ose vdesë nga ndonjë sëmundje kronike, ose çmendet nga ndonjë sëmundje psikike. Medikamentet janë të shtrenjta si në Gjermani. Zonja K. nuk punon dhe nuk mund të punojë, jo vetëm për shkak të sëmundjes, por edhe për shkak të djalit të vogël. Ajo ka nevojë për ndihmë nga shteti gjerman. Me kthimin e saj, nuk vihet në rrezik vetëm zonja K., por edhe djali i pafajshëm(...)

Gjyqtari dëgjonte me vëmendje dhe herë pas here tundte kokën apo merrte shënime.

Faleminderit, tha ai. Do të incizoj këtë pikë së pari, e pastaj dua ta dëgjoj edhe zonjën K. dhe mori mikrofonin në dorë. Pasi përfundoi, iu drejtua Vlorës. Zonja K. më tregoni Ju lutem për shkaqet që Ju detyruan ta braktisni Kosovën.

Ajo ngriti kokën, shikoi gjyqtarin, avokatin e vet, pastaj u kthye prapa duke u hedhur një vështrim edhe nxënësve. Mori frymë thellë, shtrëngoi nofullat, pastaj shtrëngoi edhe duart para vete dhe foli: Zoti gjyqtar, ju falënderoj që më jepni mundësinë të flas mbi jetën time. Arsyet për braktisjen e vendit janë dy: Keqtrajtimet nga burri dhe sëmundja...

Nga burri? Ju, mirëpo keni thënë se nuk jeni e kurorëzuar, e ndërpreu gjyqtari dhe shënoi diçka në fletën, që mbante para vete.

Po, keni të drejtë, mirëpo ai është burri im.

Avokati ndërhyri duke shpjeguar se tek shqiptarët, në fillim martohen vetëm sipas të drejtës zakonore. Martesa tek ta bëhet në fillim si një provë, tha ai. Kam pasur disa raste të tilla. Kurorëzimin e bëjnë disa muaj apo disa vite pas martesës. Nuk është sikur tek ne. Sipas mendësisë kosovare, ai është burrë i zonjës K., sipas sonës, partner me të cilin bashkëjeton. Gjyqtari hoqi syzat, i lëshoi mbi tryezë dhe nuk tha gjë.

Në vitin 2000, vazhdoi Vlora, për shkak të traumave kam shkuar për herë të parë te mjeku i familjes. Katër apo pesë vite jam trajtuar prej tij, jo rregullisht...

Çfarë medikamente ju ka dhënë, pyeti gjyqtari.

Në fillim vetëm barëra për qetësim. Më vonë, meqë natën zgjohesha befasisht e trishtuar, qaja apo strukesha e tmerruar në qoshe të dhomës, edhe medikamente për gjumë.

A ju ka ndihmuar partneri, burri, siç e quani Ju? Vlora bëri një buzëqeshje ironike.

Jo, jo, më shante se e trazoja nga gjumi. Bërtiste dhe më thoshte se “je trenu dhe je ba psiko, budallicë!” pastaj më përzinte nga dhoma e fjetjes dhe natën e kaloja në një kolltuk në korridor.

Gjyqtari vështroi avokatin dhe nxënësit. Nxënësit u shikuan në mes vete. Dy pleqtë ngelën si të ngrirë, por në fytyrat e tyre nuk pati fare grimasa nga të cilat mund të lexohej përshtypja.

Pse nuk keni sjellë me vete edhe vërtetimet mjekësore?

Kam sjellë të fundit, tha Vlora dhe shikoi avokatin e vet.

Këtë që kishte përkthyer një përkthyes zyrtar, një profesor i anglishtes në gjermanisht?

Po, atë. Përkthyesin e gjermanishtes nuk e gjeta. Ky i anglishtes më tha se mund ta përkthejë në internet dhe e përktheu. E ka vulosur. Kam paguar dyzetë euro për këtë.

Ah, zonjë e dashur, është dashur të ripërkthehet. Nuk merrej vesh gjë, shtoi gjyqtari duke sjellë kokën në shenjë habie. Mirë, po pse nuk keni sjellë edhe të tjerët, ju tek “Zyra Federale...” keni pohuar se viteve të fundit shkonit te psikiatri çdo muaj.

Po, mirëpo për këtë nuk kam mundur të flasë atje. Kisha frikë nga burri. I kam shqyer të gjitha raportet mjekësore...

Pse, pyeti ai i hutuar.

Nëse nuk gabohemi ishte festa e Vitit të Ri 2006 apo 2007. Tani nuk më kujtohet. Tek ne patën ardhur shumë mysafirë. Ndoshta njëzet apo më shumë. Nuk di saktësisht. Burri im qe hidhëruar me mua pse mishorizi kishte shumë kripë. Derisa po më qortonte, në sergjenin e kuzhinës, pa raportin e psikiatrit. Pastaj e mori në dorë, shkoi në dhomën e ndejës dhe u tha mysafirëve: “ Kshyrni kit dokument pi psikiatrit, me dokument e me vulë kallxon se gruja jeme asht e trenume, hani kryp si dele sonte! “ Nga kjo ditë, nuk kam kërkuar raport mjekësor. Nëse mjeku më jepte ndonjë vërtetim, atëherë e shqyeja rrugës për në shtëpi.

Më falni ju lutem. Ju pohuat më parë se keni qenë e keqtrajtuar prej partnerit, tha ai duke shikuar në fletën e vet. Tek “Zyra Federale...” nuk keni folur për këtë.

Nuk kam guxuar të flasë, nxitoi Vlora. Mund ta merrte vesh burri...

Meqenëse raportet nuk ishin aq të mira, atëherë pse keni lejuar të mbeteni shtatzënë dhe të dëmtoni edhe ardhmërinë e fëmijës, e ndërpreu gjyqtari.

Po,unë nuk kam mundur të vendosë për këtë...

Pse nuk keni refuzuar fjetjen me të?, ndërhyri avokati pasi mori lejen prej gjyqtarit.

Si ta refuzojë unë në shtëpinë e tij? Ai më telefononte para se të kthehej nga puna, më thoshte çfarë fustani të vishja...

A domethënë kjo se ju ka dhunuar?, u ngut avokati me pyetjen tjetër.

Vitet e para, jo, më vonë nuk kam dashur të flejë me burrin...po, po, ai më ka dhunuar, shumë herë, tha Vlora dhe uli shikimin mbi tryezë. Nxënësit në sallë u shikuan dhe dy nga dy pëshpëritnin në mes vete, ndërkaq, profesori i tyre dëgjonte i qetë dhe i pa shqetësuar.

Atëherë pse nuk jeni ndarë?, pyeti gjyqtari.

Nuk guxoja! Është kërcënuar se do të më vriste. Ai ka gjashtë vëllezër...

Zonjë, Ju mirëpo po tregoni këtu shumë gjëra, që nuk i keni cekur fare tek “Zyra Federale...” pse?, pyeti ai duke marrë përsëri shënime.

Po, nuk kam guxuar, e thash edhe më parë. Tani burrin e kanë kthyer në Austri. Meqenëse nuk ishim të kurorëzuar, atëherë kërkesa e tij duhej të shqyrtohet atje, ku ai pat kërkuar strehim para një viti. Kështu vendosi “Zyra Federale...”

A ju ka shoqëruar partneri tek mjeku?

Jo, kurrë! Aq sa përkeqësohej gjendja ime, aq më keq dhe më ashpër sillej...

A ju ka rrahur?

Po! Rregullisht! Disa herë në muaj. Nxënësit u shikuan në mes vete. Plaka tundi kokën.

A keni kërkuar ndihmë nga shteti?

Po! Nja tre muaj para se ta braktisim vendin, po. Vetëm një herë. Kisha frikë.

Dhe?

Pasi më rrahu, iku jashtë i nevrikosur. Pas pak, unë vrapova në stacionin e policisë. Kisha shenja në fytyrë: buzën e çarë, hematome në nofull dhe një dhëmb të thyer. ..

Nëse dikush nuk mund t’ i dëgjojë këto rrëfime, atëherë mund të dalë tani jashtë, iu drejtua gjyqtari nxënësve. Ndërkohë do të incizojë atë që u tha deri më tani. Tri vajza dhe një djalë u ngritën dhe mbyllën derën ngadalë pas vete.

Po, tha gjyqtari një copë herë më vonë dhe lëshoi mikrofonin mbi tryezë. Vazhdoni ju lutem.

Ah, po, kur hyra brenda, në zyrë qenë tre policë. Më pritën mirë, por kur u thash se më ka rrahur burri, ata refuzuan ta shkruajnë protokollin. Polici më pyeti se a kisha ndërmend ta arrestoja burrin dhe se a dija, se në çfarë bote po jetoja. Ai u ngrit nga tryeza e punës. Shkrimin e refuzuan edhe dy kolegët e tij. Njëri më shikonte me një vështrim përbuzës dhe sillte kokën. I treti propozoi të thërrasë një aktiviste, që merret me të drejtat e grave. Kur dëgjova këtë, u lehtësova pak. Mendoja të strehohem me djalin në “Shtëpinë e Grave” dhe i plasi vajit.

Avokati i afroi brokën me ujë dhe gotën, që gjendeshin mbi tavolinë. Vlora heshti disa çaste, piu pakëz ujë dhe fshiu lotët. Drejtoi shikimin drejt tavanit, hodhi flokët pas, nguli vështrimin në qoshen e sallës, sikur fiksonte diçka dhe tha: ah, po, po, pas gjysmë ore erdhën dy aktiviste dhe mori përsëri gotën në dorë. Unë kërkova të vendosem në “Shtëpinë e Grave”, në Prishtinë, vazhdoi ajo duke e lëshuar gotën në tavolinë. Ato thanë se nuk ka shtëpi të tillë, por edhe nëse ka, atëherë aty shkojnë vetëm kurvat. “Na po folmi me burrin, ai nuk t’rreh mâ dhe ti kthehu n’shpi!”, më thanë ato. I telefonuan dhe pas gjysmë ore, erdhi burri në polici dhe më mori...

Erdhi burri në polici?!, përsëriti gjyqtari i tronditur duke sjellë kokën dhe vuri përsëri syzat për të marrë shënime. Në sallë të gjithë u shikuan në mes vete.

Këto janë prova të mëdha, ndërhyri përsëri avokati. Gratë nuk kanë mbrojtje as nga shteti, as nga organizatat joqeveritare, thjesht nga askush!

Më falni që do të largohem pak nga çështja. Para dy javëve kam marrë nga një strehimkërkues një vërtetim të lëshuar nga një gjykatë e Kosovës. Po e cek vetëm për kuriozitet. Aty shkruan se filani ka pasur marrëdhënie seksuale me një vajzë dhe prandaj kërcënohet me vrasje nga vëllezërit e saj. Dokumenti ishte vulosur dhe nënshkruar nga një gjykatës kosovar! A mund ta merrni me mend këtë ju lutem? Gjykata ka për detyrë të dënojë kërcënuesit (...) Në sallë gati të gjithë u lëvizën nga karriget duke tundur kokën dhe u mbështetën përsëri. Pastaj kemi edhe probleme me dokumente. Mbiemri i zonjës K. brenda ka dy shkronja të ndryshme: në certifikatën e lindjes ka një “ç”, në letërnjoftim një “q”. Në rrethanat tona nuk mund të merret me mend një nëpunës shtetëror, që nuk zotëron drejtshkrimin. Vende dhe zakone. Tmerr..Mirë, të vazhdojmë, shtoi ai.

Në ngjarjet që kanë ndikuar në post traumatizmin Tuaj, nuk do të ndalemi. Kjo këshillohet shprehimisht nga psikiatri zyrtar, që pata angazhuar unë. Këtë raport ia kam dërguar edhe “Zyrës Federale...” dhe avokatit Tuaj. Është e trishtueshëm të lexohet çfarë keni përjetuar gjatë luftës, në moshën dymbëdhjetë vjeçare. Nuk dua të Ju mundoj me rikujtimin e atyre ngjarjeve. Kjo më mjafton. E ju zoti avokat? Keni diçka të shtoni, pyeti ai .

Edhe një fakt nuk duhet të harrojmë i nderuar gjyqtar. Zonja K. qe shtrirë për dy javë në spitalin e psikiatrisë, tha ai. Gjendja saj psiko-patologjike ishte shumë e rëndë. Dhe, nuk shkoi ajo atje vullnetarisht, por me vendimin e gjykatës. Zonja K. pat provuar të bëjë vetëvrasje këtu. Partneri e kishte kërcënuar me telefon...

Po, e di edhe këtë, shkruan në raportin e psikiatrit. Mirë, ta përfundojmë. “Zyra Federale për Refugjat dhe Migracion” ka kërkuar lutja të hidhet poshtë si e paarsyeshme. Cila është kërkesa Juaj?

Zoti gjykatës, unë kërkoj ankesa të pranohet dhe të konstatohet se përmbushen të gjitha parashikimet sipas nenit 60 pikë një dhe 60 pikë dy deri në shtatë të Ligjit për Strehim. Të konstatohet se gjendja e saj shëndetësore, në rast kthimi, do të dëmtohej në mënyrë tronditëse. Edhe psikiatri pohon se traumatizmi i saj përkeqësohet në rast kthimi. Nuk duhet harruar edhe rrezikun permanent nga vetëvrasja. Unë përveç kësaj, në rast pranimi, do të bëj kërkesën për t’ ia ndërruar emrin dhe mbiemrin. Ka rrezik se kthehet partneri. Duhet të kemi parasysh edhe mendësinë që ekziston në Kosovë. Atje, rrahja e gruas, konsiderohet burrëri, zoti gjykatës.

E tha këtë me aq lehtësi, thua se po fliste për një sport popullor në Kosovë, që dinë ta luajnë të gjithë...

Kaq kisha, shtoi ai dhe futi dosjen e vet në çantë.

Zonja K. a keni diçka të thoni në fund?

Jo, tha Vlora, pasi shikoi avokatin e vet.

Këtu përfundon. Kam edhe tri seanca tjera. Do të merrni vendimin me shkrim, ose mund të prisni deri në orën 14:00.

Me shkrim, tha avokati. Nuk mund të pres...

Gjyqtari u ngrit, pas tij të gjithë të pranishmit. Ai falënderoi përkthyesin, pjesëmarrësit dhe u nisë drejt derës, që gjendej pas tryezës së tij.

Mund të na thoni së paku tendencën?

E mirë, duhet ta peshojë, tha gjyqtari dhe braktisi sallën.

Mund t’i them dy fjalë zoti avokat, pyeti plaku me zë të shterur nga fundi. Avokati u ndalë.

Unë nuk dija për këtë rast, por jam gjyqtar i pensionuar, detyrën e ushtroja në Berlin deri para pesë viteve. Jam shpërngulur përsëri në qytetin e lindjes dhe herë pas here kthehem edhe në këtë gjykatë, ku pata filluar punën...

Po, tha avokati.

Kur zonja po fliste për keqtrajtimin nga partneri, më vajti mendja tek revolucionari francez Antoine de Saint-Just, bashkëpunëtor i Robespierr. Ai thoshte: “Popujt vërtetë të lirë, e duan gruan dhe e adhurojnë.” Kosova është çliruar fizikisht, por jo shpirtërisht. Ky është proces dhe duhet mësuar lirinë. Kjo mund të krahasohet me gjendjen e një njeriu, që pas dhjetëra viteve lirohet nga burgu dhe nëse nuk ka mbështetje të sinqertë nga jashtë, atëherë nuk dinë ta përdorë lirinë e vet dhe vetburgoset, dëmton veten apo hidhet përsëri në rrugë të gabueshme. Këtë mendim desha tua jap me vete dhe ju falënderoj që më dëgjuat. Avokati e falënderoi duke bërë shenjë me kokë dhe u nisë me Vlorën. Gjatë daljes, dëgjohej debati i nxënësve me profesorin e tyre. Plaku ndihmoi shoqen për të veshur xhaketën dhe dolën dorë për dore duke ecur ngadalë dhe duke biseduar me zë të ulët...

Epilog: Tek disa popuj, me sedër të dëmtuar, qoftë nga diktaturat vetjake, qoftë nga e huaja, pas çlirimit, sillen me gratë, gati si sillej diktatori apo pushtuesi me ta. Edhe motivi, edhe rezultati është i njëjtë: Nënshtrimi!

Shtëpia e kurvave, Gazeta SHEKULLI

Më fal, Teuta!

2011-09-10T00:56:00.024+02:00

Të kujtohet Teuta vaji Çajupit, kruspullosur për Evgjeninë
Si dëneste Goethe lëmsh për Frederikën, kur humbi dashurinë
Si qante Dante i dëshpëruar për Beatriçen, tanimë zemërzhuritur
Si rënkonte Petrarka Laurën, i mjeri, edhe ky shpirttronditur!?

Nga droja, hutimi, përplasa derën pas, mora botën në sy
I zbehur nxitova në tren, pa u përshëndetur me Ty
Ti rrije e qetë, shpresoje, duke qëndisur atje një shami
Trupin bartte treni, duke e hedhur pakthyeshëm në largësi.

Unë ikja, ikja, por në shpirtin tim shumë përjetime kishin mbetur
Aq shumë ëndrra, arratia merrte me vete, unë krejtësisht i stepur
Treni fishkëllente drejt mjegullnajës, dashuria jonë ende si tezë
E unë mendoja shpirti fshihet, mu si fshihet edhe dërrasa zezë!

Letra erdhi disa muaj pas, kur fërfëllonte me ngut dëbora
Nën pullazin e shtëpisë fshija lotët, ah sa më dridhej dora
Lamtumirë për këtë jetë, fjalët Tua të ftohta, plot zhgënjim
Flaka shishen, lëmsh si Dante, gati i ngrirë, deri në agim!

Të lagura me lot, një mbi një palosa letra dhe disa fotografi
Nga dashuria për Ty, ndeza zjarrin për ta zhbërë atë dashuri
Një shpëtoi, ende në sirtar fshehur, pate shkruar në kopertinë,
“ E jotja përgjithmonë” tek Preveri, ruan aty, akoma dashurinë!

Të falënderoj që në jetën time hyre dhe dole krenare
Qafëgjatë e ëmbëlake, pushtuese, plot hir si sorkadhe
Dashuritë e mëdha nuk fshihen, kaq vonë këtë e kam nxënë
Perandore! Mijëra fjalë, që janë dhe kanë ngelur pa u thënë!

Nuk di Perëndeshë, si përpunoi Çajupi dhembjen për Evgjeninë
Sa net zbardhi Goethe për Frederikën, kur humbi dashurinë
Pse Dante e Petrarka nuk flinin, pa dashuritë e tyre hyjnore
Nuk di, por edhe tani, edhe pse nuk duhet, unë të rikujtoj prore...

Ishe dhe në kujtesë mbete shtojzovalle, Teuta Mbretëreshë
Pas aq shumë viteve të shkruaj, përkulem, më fal Hyjneshë
I hidhëruar, helmuar për sjelljen e keqe, të trisht në rini
Oh Teuta, më fal të lutem, gabon njeriu edhe në dashuri!

publikoi: fjala e lirë dhe zemrashqiptare

Fletërrufe - kush është Erdoani -gazeta Shekulli

2011-09-07T19:10:00.006+02:00

Unifikimi i dy krenarive nuk është vetëm metaforë politike

“As histori të Enverit, as të Titos”! Nuk e tha këtë një akademik shqiptar, një historian shqiptar, një politikan shqiptar, por këtë e tha Ministri turk, si në vilajetin e vet. Ne nuk paskemi mundësi të zgjedhim, por duhet vetëm të pranojmë dekretin e sulltanit, edhe atë, jo histori sipas metodologjisë europiane, por histori sipas stereotipeve neo-osmane. Turqia me historinë e vet ka vite që asimilon pakicat dhe u imponon me dhunë krenarinë e vet. Zhdukja e shëmbëlltyrave nacionale dhe zëvendësimi i tyre me të huaja, është i hapi i parë dhe i sigurt për zhdukjen e një kombi apo pakice. Kjo dukuri mund të quhet edhe gjenocid identitetar, sepse praktikisht shfaros etni, gjuhë, zakone dhe tradita. Sot, në Turqi, ka miliona me origjinë shqiptare, por nuk ka shqiptarë.

Ndryshimi i historisë u kërkua nga Kryeministri kosovar, që ishte ankuar se Berisha po përpiqet ta shndërrojë Kosovën në krahinë të Shqipërisë. Për ta penguar panshqiptarizmin, Thaçi i trishtuar, kishte kërkuar ndihmë tek ambasadori amerikan. Kabllogramet e wikileaks flasin për fytyrat e vërteta të politikanëve tanë. Qëndrimet e tyre janë aq nënshtruese, aq depersonalizuese, aq pa integritet, aq zvarrë, sa të ngjallin neveri.

Për shqiptarët është më e mirë historia e shkruar nga Enver Hoxha, se sa nga Tito apo Ahmet Davutolu. (Shqiptimi i drejtë fonetik pa “g” [ahˈmet ˈdavutoːɫu])

Kombet e Ballkanit kanë ndërtuar identitetin e tyre në qëndresën kundërosmane dhe çlirim. Identiteti neo-osman, turk, ndërtohet pikërisht mbi këtë pushtim, mbi këtë krenari dhe pikërisht prej aty buron mburrja e sotme. Ata ishin pushtues, ne të pushtuar. Ata zotërinj, ne rob. Ata krenohen me pushtimin tonë, tani këtë e kërkojnë edhe prej nesh. Vezirët me origjinë shqiptare nuk kanë punuar në dobi të kombit shqiptar, por të Mbretërisë Osmane dhe nuk mund të krahasohen me Fadil Hoxhën në qeverinë jugosllave për shembull, por vetëm me Rrahman Morinën. Ky i fundit i shërbente Serbisë për karrierë të veten, jo për të mirën e kombit. Mu si edhe vezirët me origjinë shqiptare. Mu si sot vasalët grek dhe turq në Shqipëri dhe Kosovë.

Shkrirja e dy krenarive asimetrike ka për qëllim zhdukjen e bërthamës kombëtare dhe implozionin e saj. Qeveria e Kosovës pranoi pa asnjë kundërshtim dekretin. Dekretin e kishte pranuar dhe nënshkruar edhe stalinisti i fundit në Europë me funksion politik, Sali Berisha. Fotografia e bërë publike tek Shekulli, gjatë nënshkrimit, tregonte qartë trajtat e dy fytyrave: e Erdoanit, me një buzëqeshje të lehtë prej ngadhënjyesi dhe e Saliut me turinj të mbledhur, grimasa që flisnin për një nënshtrim dhe për një vendim të marrë për dobi vetjake, jo kombëtare. Ky tellall është urdhër për t’ u shndërruar shqiptarët në mazohist. Ne e pranuam. Ne i premtuam se do të vishemi, do të lyhemi e ngjyhemi, siç dëshiron Mbretëria Neo-Osmane. Shkurt e shqip, i premtuam se për ta merituar dashurinë e saj, kemi caktuar edhe një komision, që do ta përcaktonte shkallën e tjetërsimit tonë. Pakica turke po na e ndryshon të kaluarën, të tashmen, natyrisht edhe të ardhmen. Pakica greke dhe serbe të tashmen dhe të ardhmen. Njëra dëshiron ta kultivojë të kaluarën, historinë e vet me kisha, tjetra historinë e vet me xhami dhe të ndryshojë semantikën e mikut dhe armikut. Ne mbetemi aty statist dhe jetim, pa përkujdesje dhe pa mbrojtje. Një gazetë gjermane para disa javëve shkruante: “ Turqia ndihmon Kosovën me fjalë, kurse Maqedoninë me vepra, ekonomikisht!” Kjo Turqi para disa viteve pat ndihmuar Maqedoninë në luftë kundër shqiptarëve. Tani e kemi shpallur: vëlla.

Pse u vëllazërua Thaçi me Erdoanin

Kosovën e çliroi Perëndimi në vitin 99 dhe deri në mbarim të vitit 2010 u ndoq rruga e Rugovës dhe e zgjedhjes së miqve. U bazuam në investimet e tyre në lirinë tonë. Ishim mirënjohës, siç e urdhëron e drejta zakonore shqiptare. Barka kosovare qe ankoruar mirë nëpër porte atlantike. Kundërshtarë e tij, jo para lufte, as gjatë luftës, por tani, kundërshtojnë rrugën e tij si jo largpamëse, sepse kishte injoruar Lindjen. Sido që të jetë, rruga e Rugovës ndikoi që të shihemi në Perëndim si popull i qytetëruar dhe duke u bazuar në filozofinë e tij paqësore, merituam edhe intervenim dhe shpëtim. UÇK u shfaq në çastin e duhur dhe lëvizja paqësore tok me kryengritjen, plotësuan dhe ndihmuan njëra tjetrën. SHBA-të, Anglia, Franca dhe Gjermania e përfunduan. Edhe vendet tjera ishin bashkëveprues, por në periferi. Rrugën perëndimore ndoqi edhe Thaçi deri në fund të vitit 2010. Në fund të janarit të vitit 2011 Asambleja Europiane aprovoi kërkesën e Martyt për hetime ndaj Thaçit dhe njerëzve rreth tij. Ai nuk pat akuzuar Thaçin drejtpërdrejt, por mendonte se duhej të ishte në dijeni për shitjen e organeve. Nga ky çast duket se ai u ndje i braktisur, i izoluar dhe i kërcënuar nga Perëndimi. Barka kosovare tërhoqi spirancën dhe nisi braktisjen e porteve të atlantikut, duke kaluar në sferën e interesi të Turqisë, në Detin e Zi. Tani për tani nuk mund të thuhet me saktësi, ishte Thaçi timonier apo iu afrua në ndihmë Erdoani, që ka emrin “Korrik”. Me këtë emër metaforik në shqip, ai shfaqet dhe korrë rezultatet e huaja, saqë një analist nga Kosova, si ideator i kombi kosovar, jo vetëm se përkrahu pa rezervë ndryshimin e historisë, por shtoi edhe këtë: “Pavarësia duhet t’ i kushtohet Turqisë”. Jo vetvetes, por Turqisë. Jo SHBA-ve dhe Francës të cilat qysh në vitin 2006 kishin vendosur se ne duhet të pavarësohemi, por Turqisë se qenka lodhur më shumë se të gjithë. Pra, timonieri nuk dihet akoma, por edhe këtë do ta marrim vesh një ditë nga wikileaks.

Pas vendimit të Asamblesë, u shpeshtuan vizitat e ndërsjella. Ky ankorim nuk do të jetë i mirë për Kosovën, sepse nuk buron nga populli, por vetën nga qeveria dhe nuk shihet me simpati në Perëndim. Dihet se akuzat janë të rrejshme, por për shtetin e Kosovës më mirë do t’ ishte sikur hetimet të bëheshin ndaj qytetarit Thaçi, se sa ndaj Kryeministrit. Serbia duke luftuar për ta mbajtur Kosovën, desh i shiti krejt industrinë Rusisë. Ne, po shesim edhe shpirtin, edhe atë, duke pasur aq shumë aleat të fuqishëm, si kurrë në më parë në histori, pa pasur nevojë për vëllazëri imagjinare. Nga inati ballkanik, shqiptarët dhe serbet do ta shkatërrojnë të tashmen, rrjedhimisht ardhmërinë e tyre.

Nëse ka prova për akuzat ndaj Thaçit, çka është vështirë të besohet, atëherë neo-osmanizmi nuk mund të ndihmojë asgjë, përkundrazi. Pasojat e vëllazërisë, mirëpo, do t’ i paguajë populli. Siç po i paguan edhe Çeçenia e harruar pas 11 shtatorit. Turqia është shumë larg, por me këtë vetdorëzim, edhe Kosova është duke larguar veten nga Unioni Europian.

A mund të anëtarësohet Turqia në Unionin Europian?

As qëndrimi Turqisë, e as qëndrimi i UE, nuk janë të sinqertë. Në vitin 1963 Turqia ka nënshkruar marrëveshjen e asociimit me Bashkësinë Ekonomike Europiane, siç quhej atëherë. Mirëpo, kjo çështje nuk ka lëvizur para. Pse? Turqia ka pasur frikë t’ i plotësojë kushtet seriozisht. Pengesa më e madhe është çështja kurde. Turqisë nuk i konvenon hyrja. Ajo është e vetëdijshme për këtë. Nëse pranon parimet, vlerat dhe standardet europiane, atëherë ajo do të shembet dhe ndahet nga kurdët. Pse qëndrimet e dy palëve nuk janë të sinqerta? Sepse as pritshmëria europiane, as pritshmëria turke nuk janë të realizueshme: as shpresat e së parës, as shpresat e së dytës. E para mendon se duke hyrë brenda, mund të ndikojë në islamizimin e Europës, e dyta mendon pikërisht të kundërtën: deislamizimin e orientit apo defaktorizimin e tij, vijimisht kontrollimin e vendeve lindore. Nëse pyetet populli në Europë, Turqia nuk mund t’ i bashkëngjitet UE, por në anën tjetër, aq sa rritet krenaria turke - duke u bazuar në zhvillimin ekonomik dhe bashkëpunimin me vendet për rreth, si Iranin, Sirinë, Libinë, Kuvajti, Taxhikistanin etj.,- aq më shumë bie interesi edhe tek turqit për t’iu bashkangjitur kësaj Europe. Kësaj Europe, me këto ligje, me këto liri dhe me këto të drejta të njeriut.

Merkel i tha në sy Tadiçit se strukturat paralele duhet të shuhen. Nuk vonoi as tri ditë dhe u shfaq Ministri turk në Kosovë për t’ i treguar Perëndimit se Kosova është sferë interesit turk. Ai erdhi, përsëriti fjalët e zonjë Merkel dhe urdhëroi ndryshimin e historisë. Merkel na ndihmoi dhe iku modeste pa na bërë asnjë kërkesë të pamoralshme dhe pa u krenuar. Neo-osmanizmi nuk i pëlqen Perëndimit. Kjo mund të lexohet nga kabllogramet e botuar në revistën “Spiegel” dhe shqetësimin e Perëndimit mbi ndikimin e Davutolu në politikën e jashtme turke. Ky klasifikohet si “posaçërisht i rrezikshëm” dhe se nuk kuptuaka politikën jashtë qytetit të Ankarasë. Në kabllogramet e diplomatëve amerikan citohet një ish këshilltar i partisë së Erdoanit (AKP): “ Ne dëshirojmë kthimin e Andaluzisë dhe do të hakmerremi për rrethimin e Vjenës në vitin 1683.” Përveç kësaj, aty mund të lexohet se Erdoani është një islamist injorant. Vlerësimi, që i bëjnë diplomatët amerikan elitës turke, është shqetësues.

Osmanofilët thonë se armata turke është e dyta në NATO. E vërtetë nëse bazohemi në numrin e ushtarëve aktiv, por aspak e vërtetë nëse bazohemi në teknologji ushtarake. Nuk dihet arsyeja pse disa veta harrojnë qëllimisht për shembull se Franca dhe Anglia janë fuqi atomike dhe se numri i ushtarëve nuk luante aq rol, as në kohën e shpatës! Me teknologji ushtarake, nuk qëndron keq as Gjermania, as Italia.

Disa analistë në Perëndim mendojnë se përforcimi i Turqisë mund të ndihmojë edhe Perëndimin, mirëpo ka edhe analistë që mendojnë se Turqia nuk është partner i domosdoshëm i NATO-s edhe atë, për shkak të politikës së Erdoanit.

Kush është Rexhep Tajip Erdoani ?

Drejtshqiptimi fonetik pa „g“. [ˈrɛdʒɛp ˈtɑːjip ˈɛrdɔːɑn] u lind në vitin 1954 në Kasimpasha, lagje punëtorësh në Stamboll. Babai e pagëzoi me emrin “Korrik”, sepse kishte lindur në muajin e shtatë të kalendarit islamik dhe prandaj e kishte quajtur Rexhep. Tajip është emri i dyti dhe respekt ndaj gjyshit. Ai ka mbaruar gjimnazin me orientim fetar në Stamboll. Në rini shiste limonadë në rrugë dhe luante shumë mirë futboll. Është i martuar me Eminen dhe hyri në politikë si islamist radikal. Në vitin 1998 qe dënuar me 10 muaj burg dhe ndalim të përjetshëm në politikë. Arsyeja e dënimit ishin vargjet fetare të poetit Ziya Gökalp, që ai, i kishte cituar në një konferencë në Anadollin lindor, në qytetin Siirt. Këto janë vargjet: “ Demokracia është vetëm tren, në të cilin hipim, vetëm derisa ta arrijmë qëllimin. Xhamitë janë kazermat tona, minaret bajonetat tona, kupolat helmetat tona dhe besimtarët, ushtarët tanë!” Pas katër muajve e liruan nga burgu. Disa analistë perëndimorë mendojnë se qëndrimi në burg ka ndikuar në zbutjen radikalizmit të tij. Gjatë fushatës elektorale për kryetar të Stambollit i pat premtuar popullit se do të ndërtonte shumë xhami të reja. Nuk e bëri këtë, por reformoi administratën dhe pati sukses në mirëmbajtjen dhe pastrimin e qytetit. (Ka premtuar një xhami edhe në Mitrovicë, edhe pse atje dashuria ndaj shqiptarëve tregohet, nëse ndërtohet një kazermë, që do t’ i mbronte kufijtë e Kosovës.) Opozita turke në vitin 2001 thoshte se ai posedon 8 konto bankare në Zvicër dhe më shumë se një miliard dollarë. Erdoani i konsideron shpifje. Si Kryeministër fiton 70 mijë dollarë në vit. Opozita turke e pat akuzuar për ndihma Hamasit. Meqenëse në Turqi ishte ndaluar shamia në universitet, ai i dërgoi bijat e tij në SHBA për studime. Ka edhe dy djem. Gjatë vizitës në Gjermani në vitin 2008, asimilimin e turqve e pat quajtur “krim kundër njerëzimit”. Në të njëjtën kohë, ai asimilon dhe ushtron gjenocid kulturor kundër pakicave në Turqi. Kërkesën e tij për të hapur shkolla dhe universitete turke, e pat refuzuar kancelarja gjermane. Gazetës turke Milliyet i pat deklaruar se nuk është e mundur njeriu të jetë: “hem laik hem Müslüman olunmaz” dhe se ishte ithtarë i sheriatit.

Çfarë shpërblime ka fituar Erdoani?

Çmimin nga Fondacioni Mesdhetar, Itali

Doktor “honris causa” në Universitetin e Sarajevës

Çmim nga Kryetari i Pakistanit “ Nishan-Pakistan”

Qytetar nderi në Teheran dhe Seul në vitin 2009

Në vitin 2010 Çmimin për të Drejtat e Njeriut nga fondacioni Ndërkombëtar i diktatorit Gadafi

Politika shqiptare duhet të jetë e matur me afrimin e madh turk, sepse fërkimet mes Turqisë dhe Perëndimit, nuk dihet se si do të përfundojnë. Dhe nuk mund të thithen dy nëna, sepse njëra patjetër do të jetë njerkë dhe Kosova nuk ka bythë për t’ ulur në dy karrige. Për këtë duhet të jemi të vetëdijshëm, përndryshe mbetemi me gishta në gojë. Miqësi me të gjithë, por vëllazëri fetare me askënd, sepse populli shqiptar është i vetmi në Europë, që nuk i konvenojnë vëllazëritë fetare. Me vëllazëritë fetare tona, në Ballkan mund të provokojmë edhe vëllazëri fetare tjera dhe kjo do t’ ishte shkatërruese për ne. Turqia nuk ka më peshën e dikurshme për Perëndimin, si´e kishte gjersa kufizohej me BRSS-në. Ex-posto mund të thuhet se faktorizimi i Turqisë dhe Iranit, shndërrimi i tyre në fuqi të reja ekonomike dhe ushtarake, do të ndikojë në margjinalizimin e arabëve. Profesori gjerman i Universitetit të Berlinit Herfried Münkler, që ftohet në televizor për çdo çështje të rëndësishme dhe që merret me teorinë politike dhe historinë e ideve, në mes të tjerash, të dielën tha se në dy, tri dekadat e ardhshme, do të ketë më shumë konflikte luftarake, se sa mund t’ i zgjidhë bota.

Diagnoza e popullit shqiptar: limonti kolektive dhe fatalizëm

Nëse për Gjermaninë naziste apo Serbinë e Millosheviçit mund të jepet një diagnozë kolektive si skizofrenia për shembull, për ne mund te vlejë kjo diagnoze: limonti kolektive. Shpjegimi kësaj fjale sipas FGJSSH: : ( LIMONTI; 1. (...) të ndenjurit pa bërë asgjë;(...)2. Gjendje plogështie shpirtërore, kur njeriut nuk i bën përshtypje asgjë dhe nuk kundërvepron ndaj ngacmimeve, pandjesi; moskokëçarje e plotë dhe mosinteresim për punën e për të tjerët...” Kjo limonti na ka hedhur pastaj në sëmundjen e dytë gati kronike, në “Burnout-sindromë”, një lloj djegie shpirtërore: e shterjes emocionale me aftësi të reduktuara. Me humbjen e iluzionit, apati dhe në fund, kalimi në sëmundje psikosomatike, në depresion, për të përfunduar në depersonalizim. Për ta ndryshuar këtë gjendje plogështie popullore, nevojitet një klasë e re politike, që ka ideale, që din të bëjë politikë nacionale, dhe jo greke ose turke. Bashkëpunim me çdo shtet, por jo nënshtrim për zaptimin e pushtetit. Pavarësia nuk fitohet për t’ i ndërruar tutorët.

Përgjigje një pyetjeje që po përsëritet shpesh. Çka do të kishte ndodhur sikur të mos ishim pushtuar nga Turqia? Gjergj Kastrioti do ta kishte rindërtuar shtetin ilirik në Ballkan dhe sot do të kishim qenë shteti dhe kombi më i madh në Europë Juglindore...

07.09.11

Fletërrufe-gazeta Shekulli 17 komente

Dy shqelma dhe përjashta! - gazeta SHEKULLI

2011-08-25T09:58:00.020+02:00

Ramë Buja është dashur ta kapë ministrin turk për veshi, ta godasë me dy shkelma pas dhe ta përplasë përjashta, para dere. Natyrisht jashtë protokollit zyrtar. Republika e Kosovës nuk do të kishte pësuar asnjë dëm, përkundrazi. Do të dëshmonte se është sovrane edhe shpirtërisht. Kjo duhej bërë para kamerave dhe ky akt do të kishte qenë po aq i rëndësishëm, sa edhe marrja pjesë në UÇK apo shpallja e pavarësisë. Me këtë kërkesë ministri turk po cenonte pikërisht pavarësinë tonë dhe konsideronte Kosovën vilajet të vetin. Po cenonte sovranitetin e vendit më keq se Serbia. Në "youtube" do t’ ishte shikuar më shumë se sa këpuca e hedhur drejt Bushit. Buja do të kishte merituar një përmendore për së gjalli. Servilizmi nuk meriton respekt. As shkollarizmi, jo, përkundrazi!

Republika e Kosovës, nuk ekziston pse dëshiron Turqia, por Perëndimi. SHBA-së çlirimi i Kosovës i kushtoi 70 miliard dollarë...

Turqia dëshiron të bëhet vëlla me Kosovën, pasi e çliroi Perëndimi. Për çudi, asnjë politikan kosovar nuk quajti kancelaren gjermane Merkel, motër, edhe pse ajo bëri më shumë se vëllai i Hashimit, Erdogani. As Clintonin nuk e quajti askush baba, as Bushin, Albrightin madje as teze jo.

Merkel i tha Tadiçit se rruga e Serbisë për BEE kalon nëpër Kosovë. Për t’ u bërë më vëlla se Erdogani, Merkel, e meriton edhe me qindra mijëra shqiptarë të punësuar në Gjermani, që mbajnë sot Kosovën gjallë nga merr edhe Hashimi rrogën, por, për çudi, udhëtimi i Merkel konsiderohet obligim, kurse kollitjet turke shpjegohen si bomba atomike në favor të kosovarëve. Gjermania ka më shumë ushtarë se çdo vend tjetër në Kosovë dhe mbron shtetin nga Serbia. Sipas teorisë së Thaçit, ajo nuk mund të quhet motër, sepse na ka vrarë dhe dëmtuar më pak se Turqia. Disa në Kosovë sillen si fëmijët jetim ndaj babait, që i ka braktisur. “Na ka telefonuar babai”, mburren ata. Kaq! Ai telefonon, por më shumë as nuk mundet, as nuk ka dëshirë. Kjo është sindroma e fëmijës së braktisur dhe mungesa e dashurisë së sinqertë interpretohet si dashuri e vërtetë. Komplekse permanente vogëlsie, pavlerësie! Radhën do ta ketë Serbia. Edhe ajo do të thotë se në kohën e saj kemi pasur përparim më të madh, se sa 500 vjet nën Mbretërinë Osmane! Dhe, ndonjë Hashim tjetër, do ta shpallë edhe Serbinë popull vëlla! Po na rritet familja!

Çka mund t’ i jap Turqia Kosovës, që nuk mundka Perëndimi ose SHBA-të? Çfarë sigurie mund t’ i ofrojë Turqia Kosovës? E në fakt, Turqia nuk po vjen në Kosovë për neve, si Perëndimi, duke na respektuar ashtu si jemi, por për të na asimiluar, siç po bën tani me miliona shqiptarë, me 30 milion kurd dhe me pakicat tjera. Turqisë i duhet një shtet satelit në Europë për ta shantazhuar Europën! Hashimi ia dorëzoi!

Investitorët turq, që vijnë në Kosovë, nuk janë degë të shoqatës Nënë Tereza, por vijnë për zmadhimin e kapitalit të tyre, për përfitime të veta, jo nga solidariteti, sepse kapitali nuk njeh empati ekonomike, por vetëm përfitim. Ndërmarrësit turq nuk vijnë në Kosovë për ta ndihmuar Kosovën, por për të fituar më shumë se sa fitojnë në Turqi. Kjo është normale.

Mbretëria Osmane paska qenë e jona dhe e tyre, paska pasur rreth njëzet vezirë shqiptarë. Por, në Perandorinë Romake, kishim 30 perandorë me origjinë ilire...Shihet se ne botës i kemi dhënë gjithmonë njerëz të mëdhenj, por tek ne kanë ngelur gjithmonë maskarenjtë.

Perandoria Romake ishte bartëse e kulturës, civilizimit, arkitekturës... Mbretëria Osmane nuk mund të quhet Perandori. Në Perandorinë romake njihej e drejta romake( para 2450 vjetëve), e cila rregullonte jetën e qytetarëve. Në Mbretërinë Osmane nuk njihet një e drejtë osmane dhe kjo është arsyeja pse mbijetoi kanuni. Sot kudo bëhen gërmime për të gjetur vendbanime romake: amfiteatër, obelisk, qypa, poçe, etj., por askund nuk kërkohet gjë nga mbretëria osmane, sepse nuk ka dhe nuk kishte. Bile asnjë qyp për turshi! Shtëpi me qerpiç që shembej me vdekjen e pronarit! Në kohën e Qesarëve ushtari romak duhej të dinte shkrim-lexim, përndryshe nuk pranohej në ushtri. Roma kishte kanalizim, kurse në mbretërinë turke qenefet ndërtoheshin në oborr, ku infektohej edhe uji i pijshëm i pusit. Edhe sot shihen këto nëpër fshatra. Para më shumë se 2000 vjetëve në “cirkus maximus” tuboheshin 300.000 spektatorë për t’ i shikuar lojërat verore, që i organizonte Perandori. Sot akoma nuk ka një stadium kaq të madh. Në kohën romake kishte edhe filozof, shkrimtarë e historian: 1500 vite më vonë, në kohën osmane kishte: ekzorcist, magjistar, fallxhorë dhe njerëz që shkruanin hajmali. Në kohën e osmanëve nuk ekzistonte as amfiteatër, as bibliotekë, as arkiv, as gjykata, as kanalizime, as ujësjellës si në Romë. Në Mbretërinë Osmane ndërtoheshin vetëm hamame ku laheshin burrat së bashku. Pasojat nga rënia në një mbretëri të prapambetur, shpjegohen duke krahasuar vendet perëndimore me shtetet tona. Për një popull fatkeqësia është dhjetëra herë më e madhe, kur pushtohet nga një popull më i prapambetur se sa është vet.

Serbia toleronte shkolla shqipe me plan programe serbe. Në Turqi janë ndaluar shkollat shqiptare: gazetat, radio dhe televizor. Serbia dhe Turqia janë dy shtete që kanë determinuar fatin e shqiptarëve, copëtimin tonë dhe tragjedinë kolektive. Turqia ka investuar me shekuj në injorancën tonë. Ajo kur erdhi gjeti njerëz që dinin shkrim lexim, kur iku, ishim gati të gjithë analfabet dhe ishim kthyer në shekullin zero. Turqia në shekullin XIX kishte hapur shkolla greke, serbe dhe turke, por asnjë shqipe. Aty shkolloheshin serbet dhe grekët, që do të na copëtonin dhe sundonin gjatë shekullit XX.

Kosova sot mundet pa Turqinë dhe pa Serbinë, por Kosova nuk mundet pa Perëndimin, veçanërisht jo pa SHBA-të. Mirëpo edhe kjo miqësi duket se është zvetënuar. Duket se pas vrasjes së amerikanëve, është bërë një tregti e madhe mes SHBA-së dhe Turqisë. SHBA-të do t’ i lënë hapësirë veprimi Turqisë aq sa dëshiron ajo, me kusht që Erdogani të mos përzihet në çështjen palestineze. Prandaj aktiviteti turk është shuar në Palestinë dhe rritur në Kosovë. Turqia nuk mund të lobojë për Kosovën tek vendet muslimane, sepse edhe ata qenë kthyer në injorancë të madhe pas pushtimit turk edhe pse në mesjetë, zhvillimi shkencor tek ta kishte marrë hov. Vendet muslimane nuk kanë mendim të mirë për Turqinë dhe e shohin si tradhtare. Po të kishte pasur Turqia ndikim, atëherë deri tani do ta kishin njohur të gjitha vendet muslimane.

Pas kësaj kërkesë, në Kosovë, u sqaruan shumë gjëra: në fakt, ata që luftojnë për komb kosovar, janë mbështetës të idesë turke për ndryshimin e historisë.

Tregoni Turqisë se shqiptarët në Turqi kanë nevojë për ndihmën e Erdoganit

Tregoni Turqisë se kurdët kanë nevojë për ndihmën e Erdoganit

Tregoni Turqisë se ne kemi SHBA-të dhe Perëndimin si miq dhe vëllezër nuk na duhen

Tregoni Turqisë se Çamëria ka nevojë për ndihmë

Tregoni Turqisë se gjenocidi mbi armenët, shqiptarët duhet dënuar. Vetëm kështu mund të ndihmohet vëllai i Hashimit dhe tregoni se kemi nevojë për miq, që nuk intervenojnë në substancën tonë kombëtare dhe këtë të drejtë nuk e ka askush, madje as ai që na fali dinjitetin njerëzor: SHBA. Turqia nuk ka të drejtë morale, njerëzore të bëjë kërkesa te tilla perverse, sepse në Kosovë pakica turke ka të gjitha të drejtat, që i mungojnë shqiptarëve në Turqi...Pse nuk na donë turqit ashtu si jemi? Gjegj Kastrioti shndërroi mbretërinë e tyre në organizatë qesharake dhe këtë nuk e harruan kurrë. Do t’ ishte sikur sot San Marino të fitonte kundër SHBA-ve! Megjithatë, ne fituam kundër tyre: fituam atëherë, do të fitojmë edhe sot. Qeveritarët e sotshëm po punojnë në rrëzimin e tyre...

Çudi dhe trishtuese për kombin shqiptar është miratimi në heshtje i kësaj kërkese nga Rexhep Qosja. Ai zakonisht diagnostifikon mirë gjendjen në Shqipëri, por hesht për simptomat vdekjeprurëse dy kilometra larg shtëpisë së tij.

Në vizitën tjetër Turqia do të vijë me listën e shkrimtarëve që duhet ndaluar në Kosovë dhe me kërkesën për largimin e Gjergj Kastriotit –Skënderbeut. “Skllevër, bij-skllevësh, s'e meritoni, e liri s'doni!" pat thënë Noli i bekuar...

Gazeta Shekulli, 58 komente

Meditim

2011-08-19T09:55:00.008+02:00

Gjykatësi

Deshi të vrasë një pëllumb
në një pemë
vrau një njeri të skamur në ballkon:
i pasuri tha: “më vjen keq!”

“Po i vjen keq”, tha gjykatësi!

Pa alternativë

Dje shqiptarët i vrisnin
pse mendonin
sot shqiptarët vrasin veten
pse mendojnë!

Dremitja

Nuk di ç‘ kam sot,
por
nuk jam i kënaqur

as me mua
as me Ty

na grabitën ëndrrën:
aftësinë me tejshikue
mundësinë me tejshkue

me kundrue nga larg
dhe me vujt nga afër

dje Trishtim e zjarrmi
sot Dhembje e tymnajë

Mosmarrëveshja

Mendoje se dashuria
është vetëm dalldi
vetëm kacafytje epshi
dhe fryme
dhe përplasje
e ndërsjellë

vetëm buzëqeshje

tronditje
e dyanshme

...dashuri është
edhe lindja
edhe rritja
edhe telashet
jeta dhe vdekja
dhe vaji!
është dashuri!

Pafytyrësia

Nëse Ti ke të drejtë se Filani
i pafytyrë është
dhe zëvendësi i tij
dhe bashkëpunëtorët

Atëherë,
mik i dashur,
më të pafytyrë jemi Ne
që durojmë pacipërinë...

Lis Bukuroca

Albania, madre mia

2011-08-16T18:58:00.022+02:00

Naim Frashëri
1846-1900

O alberi lunghi e voi montagne d’Albania,
Vasti campi di fiori, che vi ho sempre in mente mia,
Voi alture incantevole e voi fiumi limpidi,
Selve verdi, apici, colline e voi pendii ripidi!
Canterò il bestiame che voi tenete e voi sfamate,
O paesini benedetti, voi cuor e mente mi rallegrate!
Tu Albania, dammi il nome Albanese, dammi quest’onore,
pieno di desiderio e di fuoco, tu mi affinasti il mio cuore,
Albania, o madre mia, anche se son’esiliato,
L’amor tuo, mio cuor, non ha mai dimenticato.

Traduzione di Lis Bukuroca

Bagëti e bujqësi

O malet e Shqipërisë! E ju o lisat e gjatë,
Fushat e gjera me lule, q’u kam nër mënt dit’ e natë,
Ju bregore bukuroshe e ju lumënjt’ e kulluar,
Çuka, kodra, brinja, gërxhe dhe pyje të gjelbëruar!
Do të këndonj bagëtinë, që mbani ju e ushqeni,
O t’vëndethit e bekuar, ju mëndjenë ma dëfreni!
Ti, Shqipëri më ep nderë, më ep emërin Shqipëtar,
Zemrënë ti ma gatove plot dëshirë dhe me zjarr.
Shqipëri! Ò mëma ime! Ndonëse jam i mërguar,
Dashurinë tënde kurrë, zemëra s’e ka harruar.

Censusi, parandalim ose kaos, gazeta Shekulli

2011-08-15T11:01:00.024+02:00

Regjistrimi duhet parandaluar para se t‘ i jepen Greqisë “fakte” në dorë, me të cilat ajo mund ta shantazhojë shtetin shqiptar ose ta dhunojë integritetin e vendit. Censusi duhet evituar me çdo kusht, sepse po bëhet regjistrim jo sipas interesave të vendit, por sipas planeve dhe dëshirave greke. Greqia nuk bën një regjistrim të tillë, nuk ka bërë, por urdhëron Kryeministrin shqiptar ta bëjë këtë. Ne nuk dimë sa arvanit jetojnë atje. Sali Berisha do ta shndërrojë jugun në vend eksploziv, si Tadiçi veriun e Kosovës. Dyzetmijë serb në veri mbajnë Kosovën peng. Edhe grekët po përgatiten. Edhe ata kanë pas vete Akademinë e Athinës, si dje Serbet Akademinë e Beogradit. Edhe ata kanë popët e vet që manipulojnë popullin. I njëjti rrugëtim, e njëjta ideologji dhe popët në rend të parë me tasa në dorë, qoftë para cungave, qoftë para busteve, qoftë duke spërkatur kriminel e armë me ujë të bekuar. Perversion që nuk mund të gjendet sot te asnjë kishë perëndimore! Kishat e privatizuara greke dhe serbe, janë grupime ultra-nacionaliste, ultra-ortodokse, ekstremiste dhe nuk merren me religjion, por me politikë. Aty ku protestojnë dhjetë veta, shfaqet menjëherë popi duke tërhequr pas fustanin e zi. Ato dy kisha janë organizata politike dhe nuk kanë asgjë të përbashkët me doktrinën krishtere. Ato nuk merren me religjion, por popët mjekërbardhë e mjekërzinj, bëjnë politikë të zezë dhe përgatisin luftëra. Ata edhe fitojnë nga vdekja. Nuk është me rëndësi a fiton shteti i tyre, me rëndësi të vdiset. Varrimet sjellin përfitime. Është iluzion të besohet se një pop që bekon tanke, cunga e buste, banka e biznese, të jetë i krishterë. Krishti ndalonte edhe vrasjen e pushtuesve romak në atdhe. Krishti u falte vrasësve të vet nga kryqi dhe ua tregoi vendin të pasurve, atij soji, që sot bekohen nga popët. Ato dy kisha, janë kisha antikrisht, profane dhe ofendim për Jezu Krishtin.

Merreni me mend Krishtin duke bekuar një tank

Merreni me mend Krishtin duke bekuar një bankë ose një biznes

Merreni me mend Krishtin duke bekuar një bandë të armatosur

Nuk mund të përfytyrohet? Te kisha e privatizuar serbe, po. Te kisha e privatizuar greke, po! Ata, aq shumë kanë keqkuptuar Krishterimin, sa shumë prej tyre besojnë se Jezu Krishti ishte serb, respektivisht grek! Kujt i besojnë këta popë? Këta i besojnë parasë, nacionalizmit, politikës dhe vdekjes. E çka thoshte Biri i Zotit pak para se të shkonte në qiell: “ O atë, fali se nuk dinë ç’ po bëjnë!” E ç’ ka thonë këta popë: “ O atë, bekoi paratë dhe armët e bashkëkombësve të mi për ta vrarë të afërmin!” Ankth dhe paranojë e pafund!

Nejse, t’ i kthehemi oborrit tonë: Popi tjetër, apo hoxha, dreqi nuk din se çka është, i joni, që solli Janullatosin me tre grek tjerë në krye të Kishës Autoqefale Shqiptare, Sali Berisha, nuk qeverisë Shqipërinë, por manipulon dhe cenon sovranitetin e vendit. Dhe, kopeja e demokratëve, miratoi ligjin, që rrezikon Korçën dhe Gjirokastrën, që nacionalistët grek me ndihmën e popit, duanë t’ i shndërrojnë në “Vorio-Epir”.

Pse sillet Greqia kështu? Ajo dinë se duke shfaqur pretendime territoriale, do t’ i mbështeste për muri nacionalistët shqiptarë dhe në vend se të dëmshpërblejë për Çamërinë, do të vajtohet jugu. Pas përmbarimit të këtij akti, pasi të shndërrohet Shqipëria në një shtet fragjil, ndoshta edhe e zvogëluar, Sali Berisha do të mbetet në pushtet me mbështetjen e gardës dhe Greqisë, ashtu si mbeti Zogu: me bashibozukë dhe Serbinë pas vete. Dallkaukët tanë sigurojnë pushtetin vetëm duke falur troje dhe duke u mbështetur prej atyre që kanë pretendime territoriale dhe ujore.

Nuk ka dyshim se numri i grekëve do të rritet. Për këtë ka vite që kujdeset Janullatosi, konsulli grek dhe Qeveria greke. Nuk ka dyshim se njerëzit nga nevoja do të deklarohen si grek. Prindi mund ta refuzojë denacionalizimin, por nëse fëmijët e tij kanë uri, ai do të pranojë të shkruhet edhe dreq, mjafton t’ i shohë ata të ngopur. Disa do të shpresojnë se marrin nga treqind euro në muaj, si të tjerët deri tani. Nëse këtë herë mbyllim sytë, atëherë do të gdhihemi me probleme më të mëdha, se sa që i kemi sot. Administratorin e Kishës Autoqefale Shqiptare, duhet ekstraduar dhe ajo të drejtohet nga një ortodoks shqiptar. Ashtu si duhet dëbuar edhe Oliver Ivanoviçi nga Kosova. Pas njëzet viteve, nuk mund të përligjet drejtimi i Kishës Shqiptare nga një i huaj, që urren gjuhën shqipe dhe kombin shqiptar.

Regjistrimi i popullsisë duhet mbajtur pas integrimit në BEE dhe pasi Greqia të braktisë forcat separatiste në jug dhe pasi të kujdeset për gjendjen e vet ekonomike, ku mbi dy të tretat (sipas shtypit gjerman) nuk paguajnë tatime.

Nëse ky regjistrim duhet mbajtur patjetër, atëherë para se të nisë, të deklarohet Kryeministri shqiptar dhe ai grek, se rezultati nuk do të shfrytëzohet për autonomi territoriale apo ndryshimin e kufijve. Meqenëse është paradoksale dhe e çuditshme t’ i besohet Sali Berishës, atëherë të kërkohet garanci për integritetin e vendit nga: SHBA-të, Gjermania, Anglia, dhe Franca. Nëse regjistrimi bëhet pa këtë dorëzani, atëherë askush nuk mund ta parashikojë gjendjen pas regjistrimit.

Ata që mendojnë se Greqia për shkak të BEE-së nuk mund të pushtojë troje shqiptare, atyre duhet rikujtuar Qipron: Greqia dhe Turqia janë në NATO, por njëra copëtoi tjetrën! Duhet rikujtuar diskriminim shqiptar në Maqedoni me bekimin e BEE-së. Europa nuk do t’ i prishte marrëdhëniet me Greqinë për disa qytete shqiptare.

Regjistrimi duhet pezulluar para se të shkaktohet dëmi. Kjo detyrë i takon grupimeve të reja, ndoshta Aleancës Kuqezi, sepse është dëshmuar se opozita nuk ka aq fuqi, energji, ide dhe vullnet, sa ka Sali Berisha për të mbetur në pushtet. Është krijuar hapësirë për krijimin e një aleance të re shqiptare, e një partie që mbron interesat e popullit.

Zgjedhjet e ardhshme

Partitë opozitare të deklarohen qysh tani dhe të zotohen publikisht se nuk do të dalin në zgjedhjet e ardhshme. Marrja pjesë është tallje, që i bëhet popullit dhe vullnetit të tij. Mund të miratohen qindra ligje, Sali Berisha do t’ i gjejë mijëra mënyra për t’ i manipuluar ato dhe për ta shpallur vetën fitues. Sali Berisha nuk guxon të zbresë nga pushteti! Ai e dinë se do të ndiqet penalisht. Partitë politike duhet të marrin pjesë vetëm pasi të jetë shqyrtuar drejt përgjegjësia për të vrarët në Gërdec dhe pasi të jenë arrestuar fajtorët.

Partitë opozitare duhet të marrin pjesë në zgjedhjet e ardhshme vetëm nëse arrestohen hajnat e 220 milion eurove. Ato nuk i ka marrë vetëm Saliu dhe Luli, por janë ndarë në mes shumë vetave dhe, me atë shumë të madhe, mund të blihen edhe së paku njëqind vendime gjyqësore.

Partitë opozitare nuk duhet të marrin pjesë në zgjedhjet e ardhshme, pa u burgosur ai që dha urdhrin dhe ata që vranë katër shqiptarë jashtë oborrit të Kryeministrisë. Në komunizëm pushteti vriste njerëz dhe nuk dënohej askush, kjo nuk guxon të lejohet edhe në demokraci.

Dënimi i dashit me vdekje, duke i prerë qafën në mes të qytetit me një thikë të madhe, nuk është vetëm simbolikë, por është edhe mesazh; “ne për pushtet vrasim njerëz, kafshëve ua presim qafën në mes të rrugës dhe kështu festojmë fitoren e dyshimtë dhe vdekjen e sigurt të të parëve.” Kjo ishte arsyeja pse u spërkat me gjak të nxehtë bashkia e Tiranës. Për pushtet u spërkat me gjak shqiptari edhe rrethoja e Kryeministrisë.

Si mund të rrëzohet katraligu, Sali Berisha? Me protesta paqësore, që duhet të zgjasin më shumë se sa mund t’ i përballojë ai. Jo të drejtuar nga opozita, sepse ajo mbledhë vetëm elektoratin e vet, por nga Aleanca Kuqezi, që do ta tubonte popullin. Koloneli Myslim Pasha zmbrapsi një herë shitjen e detit. Tani, për integritetin e vendit, nuk mjafton një njeri, duhet populli. Nëse nuk pengohet kjo nismë, atëherë do të merremi me llogaritjen e dëmit apo do të kemi një kaos të madh dhe kjo do t’i kushtojë shumë popullit dhe ekonomisë kombëtare. Integrimin në BEE mund ta harrojmë në njëzet vitet e ardhshme. Në Ballkan dhe Europë, ka shumë njerëz, që mezi presin destabilizimin e Shqipërisë. Me këtë regjistrim, sipas urdhrave greke, destabilizimi do të jetë i përkryer! Mirëpo, ka edhe një alternativë tjetër: të flemë si deri tani, e ndoshta Saliu mëshirohet me ne e nuk i falë aq shumë tokë e aq shumë det, sa kemi frikë ne! A i meritojnë popujt qeveritë, që i kanë? Po, mirëpo me një kusht. Vetëm nëse nuk janë vjedhur votat.

Gazeta Shekulli, 409 komente, artikulli më i komentuar....

Si financohet pushtimi i vetvetes? - Telegrafi, gazeta SOT

2011-08-08T10:43:00.009+02:00

Revista gjermane „Stern“ njofton se në veri të Kosovës janë së paku 2000 mafioz. Atje kontrabandohet me benzinë, që kushton më pak se në Kosovë dhe Serbi. Përveç karburanteve, atje kontrabandohet edhe material ndërtimor, medikamente, drogë dhe armë, të cilat prej aty, vazhdojnë në tërë Kosovën. Sipas “Stern” banorët e saj konsiderojnë veriun si “Duty Free-Shop-in“ më të madh të Europës. Mafia qenka atje në gjendje sa herë të dojë të organizojë konflikte dhe se mafia shqiptare dhe serbe, bashkëpunuakan në mënyrë të mrekullueshme. Qeveria serbe paguaka 200 milion euro në vit për t’ i financuar strukturat paralele në Kosovë.

Memoria e peshkut

Peshku i detit, që quhet kocë ((lat. sparus aurata) mund të mbajë mend vetëm tre sekonda. Shqiptarët pasi u kthyen nga eksodi, akoma pa rindërtuar shtëpitë si duhet, u vërshuan përsëri nga produktet serbe. Nga materiali ndërtimor, deri edhe te produktet bujqësore. Serbia i dogji shtëpitë dhe ato tani rindërtoheshin me materialin serb. Bota u çudit me memorien shqiptare dhe produktet serbe, por ata nuk intervenuan. Puna më e madhe që bënë ata, talleshin me kujtesën tonë të peshkut. Politikanët kosovarë e duruan këtë. Krimi po materializohej dhe Serbia po nxirrte përfitime të majme nga vepra e Millosheviçit. Mbi 400 milionë euro në vit. Prej kësaj shume, 200 milionë ktheheshin përsëri në Kosovë për të financuar administratën paralele serbe. Me mbi 400 milion euro, Kosova garantonte mijëra serbeve vendet e punës. Nga viti 99 deri në vitin 2011 nga Kosova kanë kaluar në Serbi më shumë se 5 miliardë euro.

Deutschlandfunk, radio nacionale gjermane, raportonte nga Mitrovica. Nga një spital. Në prapaskenë dëgjoheshin vajet e fëmijëve. Mjekja serbe ankohej se pas marrjes së kontrollit kufitar, spitali kishte mbetur pa medikamente. Ajo ankohej se edhe ndihma e shpejt nuk mund punojë, sepse nuk kishin benzinë. Kur reporteri e pyeti pse nuk blinin benzinë nëpër pompat e shumta nëpër Kosovë dhe medikamente nëpër barnatoret shqiptare, ajo u përgjigj përafërsisht kështu: Qeveria serbe nuk pranon faturat e Kosovës dhe se ata janë të punësuar nga Qeveria Serbe dhe paguhen prej saj. Ata nuk guxojnë të blejnë nga shqiptarët.

Ultimatumin e gjeneralit Erahrd Bühler, e përkthyen shumica e gazetave gjermane si fitore serbe. KFOR u kërcënua dhe u tërhoq duke u munduar të gjejë arsyetime të qëndrueshme. Kështu nuk reagojnë dhe nuk gjykojnë ushtarakët. Gjenerali gjerman, nga luftërat në Ballkan, është dashur ta njohë psikologjinë serbe. Ai duhet ta dijë se atje, pos mafiozëve, janë të stacionuar edhe njësitë speciale serbe. Problemi i tij dhe EULEX-it duhet të jetë konstatimi i numrit: janë qindra apo mijëra dhe të dëbohen në Serbi. Tani, pasi kontrollohet kufiri, detyrë e KFOR-it duhet të jetë edhe sekuestrimi i atyre milionave që sillen në Kosovë për ta destabilizuar vendin. Dhe, ata që njohin mendësinë serbe, dinë qysh tani se Serbia do të sjellë përsëri mall në Kosovë, jo në kamion të mëdhenj, e ndalon marrëveshja,por në kamion të vegjël. Në vend se një, do të vijnë shtatë kamion.

Negociatat me Serbinë dhe detyrat e Qeverisë

Negociata duhet të ndërpritet dhe të vazhdohen pasi Qeveria serbe të deklarohet publikisht për këto vepra kriminale të shteti serb:

vrasjen 13,500 vetave, dhunimin e 20 mijë grave, mbi 3,000 të zhdukurve dhe të meqë nuk gjenden, t’ i bëhet kjo pyetje Qeverisë serbe: ku janë shitur organet e shqiptarëve? Ideja se gjatë luftës janë shitur veshkë nga shqiptarët, mund të vijë vetëm nga tregu i Serbisë dhe spitalet serbe. Meqenëse mbi 3000 veta nuk gjenden, atëherë ka dyshim të bazuar se organet e tyre janë shitur. Pastaj, të anulohet marrëveshja për kopjet e arkivit dhe të kërkohen origjinalet. Origjinalet e veriut i nevojiten gjeneralit Bühler për të parë se sa policë të Serbisë gjenden tani në Mitrovicë dhe të dëbohen. Të ekstradohet të gjithë politikanët serb në Kosovë, që nuk pranojnë shtetësinë e Kosovës dhe që paguhen prej Serbisë për ta rrënuar shtetin. Tadiç duhet të deklarohet edhe për 100,000 shtëpi të djegura, shkatërruara apo dëmtuara. Ai duhet të deklarohet edhe për deportimin e më shumë se 800 mijë shqiptarëve. Vetëm nëse Qeveria serbe dëshmon se nuk pajtohet dhe se ndjehet keq për veprat e shtetit serb, vetëm atëherë mund të nisin negociatat. Krimi nuk mund të futet në mes të kllapave. Bisedimet nuk mund të zhvillohen me një Qeveri e cila mbron veprën e Millosheviçit. Një Qeveri serbe, që nuk pushon me propagandë agresive kundër Kosovës, nuk mund të konsiderohet partnere për bisedime, e as e pjekur për kandidim në BEE. Bisedimet në mes qenieve njerëzore kanë një parakusht: ato mund të mbahen pasi të pranohet faji dhe të sjellë fakte të besueshme se shkëputet nga politika nacional-socialiste e Millosheviçi, që tani po zhvillohet me mjeta tjera.

Deklaratat e politikanëve serb se nuk duan luftë, janë deklarata cinike. Ata e dinë se kundër NATO-s kanë humbur luftën dhe betejën dhe çdo njeri e dinë, se Serbia, derisa të jetë NATO aty, as që do të guxonte të mendonte në një përplasje të tillë. Kjo na çon tek deklarata tjetër e politikanëve serb se : “ ata që njohin serbet mirë, duhet ta dinë se serbet nuk tërhiqen.” Bota dhe ne dimë mirë se serbet u tërhoqën nga Sllovenia, u tërhoqën kolektivisht nga Krajina e Kroacisë, ku kishin shpallur republikë dhe me drunj bllokonin rrugët dhe u tërhoqën nga Bosnja dhe u tërhoqën si humbës edhe nga Kosova. Ne pra, të gjithë dimë se serbet tërhiqen, por për fat të keq, jo me marrëveshje, por duke humbur betejat, për t’ i festuar nesër si fitore dhe për t’ u kënaqur pastaj në rolin e viktimës.

Qeveria e Thaçit për herë të parë pas pavarësisë, bëri politikë nacionale, e jo tallava politikë, siç ishim mësuar të shohim. Meqenëse Perëndimi nuk lejon krijimin e një ushtrie që do t’ ishte në gjendje t’ i qëndroj përballë agresionit dhe politikës serbe, atëherë të shfrytëzohet prezenca e NATO-s për ta mbrojtur integritetin dhe sovranitetin e vendit. Kosova nuk dëshiron asgjë më shumë se sa të kontrollojë kufijtë e saj, ata kufij, me të cilin e ka njohur Perëndimi. Meqenëse duket se Thaçi është bërë esëll, atëherë duhet të ndërtojë edhe “Muzeun e gjenocidit” në Drenicë dhe aty të grumbullohen, të shkruhen përjetimet nga qytetarët, të arkivohen fotografitë, filmat, gazetat dhe çdo gjë e cila duhet nesër të shërbejë për historianët. Një ditë Kosova duhet t’ i falë Serbisë, por me këtë muze, dëshmon se nuk do të harrojë kurrë, siç harroi dhe fali këtyre viteve edhe pa i kërkuar ndjesë Serbia. Thaçi mund ta dëshmojë se dinë të mbajë dhe qeverisë shtet nëse brenda disa muajve zhduk kriminalitetin në Kosovë. Ai mund ta bëjë këtë. Kosova është e vogël. Dhe, Thaçi njeh mirë administratën në Zvicër. Qeveria e Kosovës të lidhë kontratë me kohë të kufizuar me të gjithë ata që paguhen nga shteti. Brenda kësaj kohe të përjashtohen të gjithë ata që nuk janë të arsimuar për vendin që mbajnë, të gjithë ata që nuk kryejnë detyrën si duhet dhe në fund, të zhduket edhe korrupsioni. Kjo do të jetë po aq e rëndësishme për shtetin e Kosovës, sa edhe shpallja e pavarësisë. Shpallja u ndihmua edhe nga jashtë, por se dimë të mbajmë shtet, duhet ta dëshmojmë vet. Me këto do të tregonte Qeveria se e donë shtetin e Kosovës dhe shtetin ligjor.

Pyetje shtesë për censusin-Gazeta Shekulli

2011-08-07T19:55:00.011+02:00

Lis Bukuroca

Kuvendi i Shqipërisë, ku ishin të pranishëm pesëdhjetë demokrat dhe votuan njëqind e pesë- për fat të mirë i kanë nga dy duar- miratoi sot edhe disa pyetje shtesë. (Disa deputet, që nuk ishin në Kuvend, votuan nga plazhet me sms.) Pas rekomandimeve të BEE-së, deputet u bindën se duke pyetur sa më shumë popullin, mund të ndikojë tmerrësisht shumë në rritjen ekonomike të vendit, prandaj aprovuan disa amendamente të reja. Madje, aty u konstatua se Greqia gjendet para falimentimit, pikërisht pse nuk kishte marrë kurrë në pyetje popullin e vet, siç do ta bëjë Shqipëria me dëshirën e madhe greke. Greqia ngulë këmbë për ta shpëtuar Shqipërinë nga fati i njëjtë. Krejt kjo, bëhet nga dashuria– dashuria e Patriarkanës ndaj atij që kemi pranë - nga “l’ amore del prossimo”, “Nächstenliebe”, mu si edhe në veri të Kosovës.

Por, Greqia, me të drejtë, është edhe pakëz e brengosur pas numërimit të votave në Shqipëri. Ajo ka frikë se publikimi i të dhënave mund të manipulohet, të zvarritet, prandaj Qeverisë shqiptare i ofroi ndihmën vëllazërore duke dërguar disa Pita Gorë për të numëruar shpejt, drejt, bukur, greqisht dhe sipas standardeve europiane.

Luteni të shënoni në kutinë e vockël një “x” të xixës: ☒. Ato fletë që kanë përgjigje pozitive, do të jenë të gjitha të vlefshme, pa marrë parasysh gjendjen e tyre, sepse shprehin njohuritë, bindjet dhe botëkuptimin e popullit tonë të dashur dhe besimplotë.

Pyetësori plotësues cilësor*

1. Cili është personaliteti më i madh shqiptar që nga Pirroja në këto troje? (Duke iu përgjigjur drejt kësaj pyetje, bota do të kuptojë, sa ngushtë janë të lidhur populli dhe Partia)

☐ Sali Berisha 20 pikë

☐ Gjergj Kastrioti Skënderbeu 1

☐ Edvin Kristaq Rama 0

2. A mendoni se opozita është një klub i tradhtarëve?

(Me përgjigjen e drejtë, shtetasi tregon se merr vesh në politikë dhe nuk hanë bar)

☐ Po 20

☐ Jo 1

☐Nuk e di 0

3. Pse Sali Berisha u detyrua të bëhet anëtar i Partisë së Punës?

☐ E detyroi Enver Hoxha 20

☐ Partisë së Punës i mungonte një gjeni 20

☐ Iu bashkëngjit vullnetarisht 0

4. Pse Sali Berisha shiti naftë Serbisë?

☐ Për ta ndihmuar popullin e Kosovës 20

☐ Për t’ i ndihmuar vëllezërit Konferencës në shitje 20

☐ Nuk e di 0

5. Kryeministri notoi deri në detin grek, që i takon ende Shqipërisë për:

☐132 minuta 20

☐131 minuta 5

☐130 minuta 1

6. Pse Qeveria vrau katër shtetas banditë?

(nga kjo përgjigje mund të kuptohet gjendja Juaj mendore)

☐ Për ta shpëtuar atdheun nga armiku i brendshëm 20

☐Për ta parandaluar grusht shtetin nga tradhtarët e kombit 20

☐ Nuk e di 0

7. Pse Dashi dha jetën e vet?

☐Nga gëzimi për Lulin: me gjak u fitua, me gjak jepet 20

☐Nga dëshpërimi pse humbi Kristaqi 0

☐Nuk e di 0

8. A keni menduar ta ndryshoni religjionin?

(Kjo na sjellë numra të qartë për të parë edhe sa shtetasve Greqia u ka borxh)

☐Po 20

☐Jo 1

☐Nuk e di 0

9. Çfarë pozite seksuale preferoni?

(Këto i duhen Qeverisë për dizajnimin e krevateve të rinj europian)

☐Horizontale 20

☐Në këmbë 5

☐Seksi nuk më pëlqen 20

10. A përdorni prezervativ gjatë aktit seksual

(Këto i duhen Qeverisë për ta rritur zhvillimin ekonomik dhe hapjen e fabrikës së re)

☐Po 20

☐Jo 5

☐Nuk e di 1

11. Sa partnerë/e keni pasur para bashkëshortësisë?

(Këto i duhen Qeverisë për ta rritur zhvillim e ekonomik dhe për ta kuptuar sa herë

shqiptari merret në nishan nga Kupidi. Nëse Kupidi ka bërë masakra, Qeveria do t’ ia ndalojë hyrjen)

☐3, 20

☐5, 15

☐Asnjë 1

☐Nuk e di 0

12. A keni tradhtuar në jetë?

(Këto i duhen Qeverisë për të hyrë më shpejt në BEE dhe për t’ i kuptuar hormonet e popullit,

respektivisht për të konstatuar nivelin e oksitocinit (ndryshe, hormon i besnikërisë) tek shqiptari

☐Po 20

☐Jo 1

☐Nuk e di 0

13. A përdorni viagra?

(Qeveria po negocion me Feridi Muratin, me shqiptarin që drejtoi botën mashkullore dhe e

ngriti peshë, për të hapur një fabrikë në Viçidoll. Qëllimi: kthimi dinjitetit burrave të vyshkur)

☐ Po 20

☐ Jo 1

☐ Nuk e di 0

14. Ku ju pëlqen të bëni seks?

(Qeveria ka ndërmend të shtrijë dyshekë përjashta për ta rritur komoditetin

e popullit dhe me këtë, shtohen edhe vendet e punës në prodhimtari)

☐ Në natyrë 15

☐ Në plazhet greke 20

☐ Nuk e di 0

15. Me cilin religjion mund të fitosh pension ose lekë në Shqipëri?

☐ Me ortodoksinë 20

☐ Me myslimanizmin 20

☐ Me katolicizmin 0

16. Sa herë në ditë gënjeni?

(Këto i duhen Qeverisë për të kuptuar se sa është kompatibël populli me udhëheqësin)

☐Tre herë 1

☐Pesë herë 10

☐Më shumë se pesë herë 20

17. Pse Janutallosi është personaliteti i madh?

☐ Reformoi Kishën Shqiptare 20

☐ Mbushi me vetëdije kombëtare shqiptarët në jug 20

☐ Nuk e di 0

18. Pse adhuroni Shqipërinë multietnike?

☐ Pasuron shtetasit shqiptarë 20

☐ Flet për bujarinë dhe mikpritjen shqiptare 20

☐ Nuk e di 0

19. Ku ka pasur seks Edvin Kristaq Ramma?

☐ Në semafor 20

☐ Në Stadium 20

☐ Nuk e di 0

20. Çka do të ndodhte me Shqipërinë pa birin e popullit Sali Berisha?

☐Nuk do të ekzistonte më si shtet, do ta pushtonte Greqia 15

☐ Shqipërisë do t’ i ndalohet hyrja në BEE dhe përjashtohet nga NATO 10

☐ Do të ndodhin vërshime, tërmete dhe Ballkani do të zhduket 20

0-20 pikë

Nëse Ju keni fituar 20 pikë apo më pak, atëherë ju keni pasur fatkeqësinë të lindeni pa identitet shqiptar dhe keni defiçencë kongjenitale. Kjo mund të kuptohet lehtë. Mjafton t’ i pyesni nënat. Nëse keni qarë menjëherë pas lindjes, atëherë ju keni bërë këtë pse keni lindur në këtë vend, që nuk e doni, nuk e vlerësoni dhe nuk kemi mëshirë për të afërmin. Ju jeni njerëz pa dinjitet, të pafytyrë, nuk adhuroni seksin, nuk adhuroni detin Jon, e urreni naftën,shani Ferid Muratin, jeni të pa fe, nuk kuptoni pozitat seksuale, nuk kuptoni mikun dhe armikun, nuk dini çka është patriotizmi, urreni natyrën, urreni plazhet dhe nuk bëni seks jashtë vetëm për ta dëmtuar ekonominë e vendit dhe aderimin në BEE. Ju jeni paranoid, labil dhe me probleme të mëdha perceptimi. Ju jeni të pa Zot! A mund t’ ju jap unë Zot? Jo! Dokumentet për maskarallëqet tuaja, i kam unë. Kush e di se ku punojnë gratë tuaja dhe motrat?! Ju duhet të ekstradoheni se dëmtoni atdheun e shqiptarëve...

20-200 pikë

Ju akoma nuk keni kuptuar mirë botën dhe lekun, që ndikon në hormonet tona. Ju jeni mirëpo në rrugë të drejtë dhe mund të korrigjoheni. PD është e hapur për ju dhe për riedukimin Tuaj!

Mbi 200 pikë

Ju jeni qenie e përkryer. Ju mund të bëheni menjëherë anëtar të PD-së. Ju kur keni lindur nuk keni qarë, por keni buzëqeshur se u lindët në vendin e shqiponjave dhe keni prejardhjen prej saj, pra, prej shpendit grabitqar, ndërsa, ata me më pak se 20 pikë kanë origjinën prej majmunit dhe duhet të banojnë në lisat e Saharës. Ju jeni njerëz që keni lindur me identitet. Fjalën e parë që keni pëshpëritur disa sekonda pas lindjes, menjëherë pas buzëqeshjes, ka qenë: “Shqipëri më jep nder, më jep emrin shqiptar”, dhe ja ku e dëshmoni me këto përgjigje të sakta, madhështore. Dhe ja, unë ua certifikoj këtë emër plot nder. Ju jeni shqiptar i ndritur!

Ju, me këto pikë, lajmërohuni në degën më të afërt të PD, më merrni mua në telefon apo Lulin. Ne do të bëjmë çdo gjë që është e mundur të fitoni një vend të punës. Nëse ne nuk mund t’ju ndihmojmë, do ta lusim Zotin ta bëjë këtë për neve. Zoti ndihmoftë Qeverinë dhe i theftë qafën opozitës staliniste, komuniste dhe revizioniste!

*Sqarim i Kryeministrisë:

Ata që nuk shohin, ata që kanë probleme psikike, të penguarit, ata që nuk kuptojnë rëndësinë e këtij regjistrimi dhe ata që nuk kanë kohë, për 200 lekë mund ta marrin formularin e gatshëm, të plotësuar dhe të firmosur. Qeveria është zotuar se do marrë në pyetje shqiptarin, kudo që ta gjejë, edhe atë, në çdo skutë të vendit. Obligimi duhet kryer me suksese dhe është punë madhore. Ky regjistrim është synimi më madhor dhe më fisnik i Qeverisë për t’ i dhënë shqiptarit Zot, edhe atë falas, pa paguar ndonjë taksë hyjnore. Garantuese për këtë është Patriarkana dhe Konferenca.

Gazeta Shekulli

Pse po na braktisë Perëndimi? gazeta Shekulli

2011-07-30T10:42:00.006+02:00

LIS Bukuroca- Çka do të ndodhë pas vrasjes së policit kosovar? Asgjë! Qeveria mori një vendim pa u konsultuar me amerikanët dhe me ata që i konsideron si aleat. Problemi mirëpo qëndron diku tjetër: ata nuk na konsiderojnë më aleat si dikur. Kjo shihet, por nuk dëshiron të besohet. Kjo shihet edhe nga trajtimi i Serbisë. Më poshtë do të arsyetohet ky konstatim, ky mutacion, duke parë si perceptohet tani Kosova jashtë dhe motivet.

Perëndimi është duke u përpjekur të gjejnë një rrugë pa humbur nderin të dalë nga Kosova. Përpiqen ta bëjnë këtë sepse koston e lartë duhet ta arsyetojnë para tatimpaguesve dhe para atyre që nuk u pajtuan me intervenimin ushtarak. Çka do të bëjnë ata tani? Ata do të ngulim këmbë të qetësohet gjendja, të ulen gjakrat dhe të kthehemi në gjendjen e mëparshme. Forcat speciale të Kosovë u kthyen prapa me helikopter të NATO-s. Qeveria nuk duhet të dërgojë policët aty, ku nuk është e sigurt se do të mbeten. Ajo e bëri këtë aksion për të përmirësuar imazhin e vet, që dëmtoi me nënshkrimin e marrëveshjes, ku cenohej suvereniteti i Kosovës. Perëndimi nuk dëshiron konflikt të ri, as nuk do të na përkrahë ta çlirojmë veriun. Vet nuk mundemi ta bëjmë atë. Ne nuk kemi ushtri...

Pos deklaratave të ekuilibruara dhe rekomandimeve, nuk do të bëjnë gjë tjetër. Gjendja do të qetësohet. Hashimi do të arsyetohet. Pse? Perëndimi ka kuptuar shumë gjëra më mirë se sa na pëlqen neve t’ i besojmë. Kosova nuk është më ajo e pafajshmja, properëndimorja, ajo e virgjëra, që e propagandonte Rugova. Ka ndërruar pamja e saj, dukja. Kosova është tjetërsuar aq shumë sa edhe banorët e saj në Perëndim, kanë vështirësi të identifikohen apo të pajtohen me shfaqjet atje, me atdheun e vet. Imazhin që propagandoi Rugova në Perëndim, gati e kemi shkatërruar. Ai konsideronte mik të madh SHBA-të dhe Perëndimin. Thaçi drejtoi barkën kosovare drejt Detit të Zi. Ai bëri vëlla Erdoganin, të cilit akoma nuk iu dëgjua zëri për “vëllanë “ e vockël në gazep. Këtu shihet se vëllazëria e tyre kishte prapavija tjera dhe nuk ishte e sinqertë, as në dobi të Kosovës. Ai donë ta kthejë krenarinë osmane. Të bëhet faktor në Ballkan. Asgjë më pak. Ajo nuk mund ta ndihmojë Kosovën, ka Bullgarinë dhe Serbinë në mes, e as nuk ka fuqi t’ i ndihmojë palestinezët. Për ta qetësuar Turqinë, do të kujdeset Rusia. Mundësitë tjera janë përralla dhe potere turke.

Pse mund të thuhet se Perëndimi është largim e sipër? Kjo mund arsyetohet me sjelljet tona pas luftës. Në vitin 2004, pas djegies së kishave, nisi ndryshimi i madh i perceptimit të Kosovës jashtë. Këtu qe humbur ai virgjinitet i Kosovës të cilën e kishte besuar Perëndimi duke u mbështetur në veprimtarinë e Rugovës. Trajtoheshim gati me aq dhembshuri dhe empati si hebrenjtë. Kjo ndryshoi. Në një anë të krishterët mbronin shtetin tonë nga Serbia, në anën tjetër vandalistët shqiptarë digjnin kishat. Mjerimi dhe injoranca botëkuptuese e disa shqiptarëve qëndron në njësimin e Krishterimit me serbet. Pas kësaj ngjarje, nisi rehabilitimi i ngadalshëm, por i sigurt i Serbisë.

Amerika na solli nga mali në shtëpi, madje edhe na transferoi me avion në SHBA dhe sapo arritëm atje, ia nisëm përgatitjeve për të ushtruar terrorizëm ndaj atyre që na çliruan nga Serbia. Për fat të mirë, ata u arrestuan para se ta kryenin veprën. Kjo ngjarje tronditi skenën politike perëndimore. Ata menduan se ishte një rast i izoluar dhe e kapërdinë këtë realitet të hidhur. Sidoqoftë, ata konstatuan se me popullin e Nënë Terezës dhe Rugovës, nuk ishte diçka në rregull apo se ky popull, paska edhe një fytyrë tjetër: njërën ku i ka punët pisk dhe tjetrën në paqe. Aq sa më shumë largoheshim nga lufta, aq më shumë faktorizohej radikalizmi fetar, saqë në fund edhe Thaçi, e pa të nevojshme të fotografet duke u lutur. Kjo lutje nuk i solli asnjë njohje. Në gazetat perëndimore si dhe televizion, herë pas here shfaqen fotografi nga Kosova duke u falur në rrugë apo duke demonstruar për shami. Si pasojë, çdo qytetar në Perëndim, pyet veten: ku i kemi dërguar djemtë dhe pse? Pastaj doli imami i Prishtinës dhe tha: “Nënë Tereza gjendet në xhehenem, sepse nuk ka besuar Allahun...”. Kur dëgjuan këtë deklaratë perëndimorët, e përkthyen ashtu siç kishte dashur ta thotë imami: “ “Nënë Tereza është ne ferr, por edhe ushtarët krishterë që na mbrojnë, vendin e keni atje. Të gjithë krishterët e kanë vendin atje. Atje vendin e kanë 80% e banorëve të kësaj Toke!” Ky njeri mbeti përsëri imam. Me vrasjen e katër amerikanëve imazhi jonë mori vulën mbi letër, vepër dhe perceptim. Edhe pse ai ishte rritur në Gjemani, shteti i Kosovës është dashur t’ i dëmshpërblejë familjet e tyre. Skena politike perëndimore ishte në rezignacion dhe vështirësi për ta shpjeguar: na vranë aq ta që i shpëtuam dhe u falëm shtet! Nuk vranë serbet amerikan, por shqiptarët! Në anën tjetër, në Luginë, Serbia toleron mësimin e religjionit në shkollat shqipe dhe nuk do t’ ishte e çuditshme, nëse dikujt i pëlqen më shumë demokracia serbe me miqësi të mëdha arabe, se sa demokracia amerikane me miqësi izraelite.

Gabimet tragjike të lartpërmendur mund të jenë faktorët kryesor, që kanë çuar në humbjen e simpatisë dhe në ngrirjen e konfliktit në veri si dhe trajtimin e Serbisë me dorëza. Ndihma që i jepet tani Kosovës, nuk bëhet nga dhembshuria dhe empatia, por për të dalë ata nga Kosova ballëlart. Rastet e lartpërmendur janë arsyet se pse Kosova dalëngadalë por sigurt, do të rrëshqasë nga dora amerikane në atë europiane ose turke.

Religjioni është e drejtë bazë e çdo njeriu, por ata që shndërrojnë religjion në ideologji politike, luftarake, nuk kanë vendin as në gazeta, as televizor e as në rrugë.

Si do të përfundojë? Thjesht do të qetësohet gjendja, Kosova nuk do të ketë kontroll atje dhe do te ngelet ashtu si ishte para vdekjes së policit shqiptar. Serbia paguan për t’ u krijuar ngjarje në Kosovë, që i shkojnë asaj në favor. Brenda pesë viteve, aq sa është paraparë të zgjasin bisedimet, Kosova do t’ i prodhojë edhe disa gabime të mëdha dhe një ditë do të kuptohet Serbia, insistimi i saj, do të mëshirohet dhe veriu do t’ i jepet. Serbia e pret këtë, e dinë këtë, ka njerëzit e vetë në Kosovë dhe një ditë do ta fitojë atë për të cilën angazhohet me shumë përkushtim dhe me shumë miliona. Për fat të keq, në Kosovë, ata që dëmtojnë imazhin e vendit,si radikalët fetar dhe kriminelët, posedojnë imunitet...

Rasti në Norvegji, vrasja e amerikanëve nga një shqiptar, tregojnë se religjioni duhet mbajtur larg nga shkollat, sepse ndikon në helmimin e të rinjve dhe kultivon urrejtjen ndërnjerzore! Europa ka si bazë humane shumëllojshmërinë, jo zhdukjen e diferencave. Vlerat universale njerëzore burojnë nga filozofët dhe nismën e kanë tek revolucioni francez. Jo nga librat fetarë. Urrejtjen fetare mund t’ i a lejojnë vetes iranianët, por jo shqiptarët e Europës. Ai shqiptar që është kundër SHBA-së dhe Perëndimit, ai shqiptar është në shërbim të Serbisë dhe paguhet prej saj.

Gazeta shekulli 30 komente

Batakçiu i rendeve - gazeta Shekulli

2011-07-24T10:12:00.008+02:00

Lis Bukuroca

Jam kundër regjistrimit të fesë së individit, sepse këtë e konsideroj çështje private. Njeriu nuk ka vetëm një besim fetar, por ka edhe plot besime tjera: i beson mikut, të dashurës, prindërve, madje edhe armikut... I beson edhe atij që nuk duhet besuar fare, për shembull: Sali Berishës. Ndoshta dikush është politeist, budist, gnostik, vetëm deist apo edhe satanist, por krejt këto, nuk i duhen Sali Berishës. Këto i nevojiten Greqisë. Fansat i besojnë këtij shoumeni edhe kur gënjen, edhe kur mashtron, edhe kur manipulon, edhe kur mban fjalime pranë varreve të atyre, që i largoi nga skena politike të gjallë, por i respekton të vdekur. I besojnë edhe kur flet kundër komunizmit, edhe pse ai është i vetmi në majë me përfitime të mëdha, pikërisht nga ky rend. Njeriu thjesht nuk duhet të pajtohet me atë ide, sepse ajo vjen nga Sali Berisha. Ashtu si nuk duhet pajtuar me idetë e Gadafit, Salehut, Kastros etj. Ashtu si nuk pajtoheshim me shitjen e detit që e konsideronte marrëveshje madhore. Ashtu si nuk pajtoheshim me piramidat që i quante përparim ekonomik, me vrasjen e shqiptarëve që e konsideronte detyrë madhore, me vjedhjen e më shumë se 200 milion eurove që e konsideron patriotizëm. Thjesht ashtu si nuk pajtoheshim me faljen e 400 mijë eurove serbeve të një fshati në Kosovë, që edhe sot mbështesin politikën antishqiptare...

Ky qëndrim nuk është paragjykues, por pasojë empirike, sepse kur një njeri prodhon aq shumë skandale - pa u harruar njëri, prodhon tjetrin- atëherë nuk duhet humbur kohë për t’i kuptuar synimet e tij, më saktë, obligimet e tij. Deri tani, ai ka sjellë shumë ide të prapa dhe nuk mund të ketë dyshim të bazuar se këtë herë e ka mirë.

Saliu duhej shtruar vetes këtë pyetje: nëse në jug të Shqipërisë ka edhe të varfër dhe nëse ata të varfër shpresojnë të marrin ndihma ekonomike apo pasaporta greke dhe nga nevoja deklarohen me mijëra si grek - edhe pse nuk dinë e nuk kanë ditur kurrë greqisht- si do të reagonte Greqia që deshi domosdoshmërish këtë regjistrim? Apo, si do të reagonte Saliu me një numër të tillë mbi tryezë? Rezultati i këtij regjistrimi do të tregojë se a do të kërkojë Greqia autonomi për grekët, respektivisht aneksimin e territorit duke e shkëmbyer me pajtimin për aderim të Shqipërisë në BEE?

Nëse nga ky regjistrim rezulton se pakica e shqiptarëve janë mysliman, çka do të bënte Saliu me Konferencën Islamike dhe si do ta përligjte ai praninë e shtetit laik shqiptar atje?

Nuk ishte i çuditshëm fjalimi i tij. Ishte vazhdimësi e diskursit të njohur salik. Më argëtuese është të shikohet një fjalim, një spektakël, një shou i Berishës, se sa “Kafeneja Jonë” apo “Përralla me tupana”. Ai shan dhe stigmatizon ata, që nuk mendojnë si ai, sepse ai kështu kupton demokracinë. Dikur shante vetëm gratë, tani ua krisi edhe burrave, të gjithëve, pa dallim gjinie dhe orientimi seksual.

T’ ia japim fjalën Kryeministrit dhe të shohin si i përshkruan njerëzit, që nuk pajtohen me të. “Këta vetë janë njerëz pa Zot. A mund t’i bëj unë me Zot ata? Jo! Ata të cilët shfrytëzojnë karriget e larta shtetërore, ata i përdhosin ato karrige”. Partia Demokratike duartrokiti në mënyrë frenetike! E lexuat mirë? Kush përdhos karriget shtetërore? Ata që shfrytëzojnë ato karrige! E kush gjendet në ato karrige? Saliu me të zgjedhurit e vet, që i përkulen BEE-së, por mendimet e tyre i quajnë pordha! Ai për herë të parë pranoi botërisht, se nuk mund t’ i bëjë njerëzit me Zot, edhe pse i ka hapur dyert dhe dritaret predikuesve të çdo lloji, edhe atë me një qëllim: t’ i bëjë shqiptarët me shumë Zotëra dhe t’ i përçajë deri në theqafje.

Ai nuk u ndalë aty, por vazhdoi me semantikë të njëjtë: “Regjistrimi i popullsisë nuk ka asnjë lidhje me klithmat mjerane të disa individëve që për interesa të tyre personale duan të vënë në pikëpyetje identitetin, besimin dhe thelbin e kësaj shoqërie.”

Nëse je kundër regjistrimit sipas kërkesës greke, atëherë je mjeran. Dhe ke përfitime vetjake! Çfarë përfitime? Të paguajnë revizionistët! Tradhtarët e jashtëm! Si të zhduket identiteti? Ai të zhduket nëse kundërshton regjistrimin sipas dëshirës greke! Anëtarët e PD-së e duartrokitën përsëri. Fol edhe një herë Sali, të lutem: “ Ata që përpiqen të derdhin lot për kërcënimin e identitetit të shqiptarëve, kanë fatkeqësinë të kenë lindur pa identitet.”, tha ai me plot seriozitet duke marrë një pozë prej shkencëtari. Se njeriu lindet me identitet, nuk ka guxuar ta pohojë asnjë sociolog, asnjë psikolog, asnjë neurolog e asnjë psikiatër, e asnjë bujk. E as etnologu dhe antropologu Claude Levi Strauss për shembull. Mirëpo, ithtarët e Sali Berishës, që e duartrokasin edhe kur flet, edhe kur kollitet, edhe kur fshinë hundët, e duartrokitën përsëri, në vend se t’i kafshojnë buzët. Në vend se të skuqen!

Fol Sali edhe një herë të lutem se na kënaqe: “ Ata kanë deficencë kongjenitale identiteti, por shoqëria nuk i pranon”, bërtiti ai përsëri me pozë intelektuali duke menduar se zbuloi fakte shkencore të reja dhe anëtarësia e PD-së e duartrokiti me plot krenari, në vend se të trishtohej. Ky tog fjalësh” deficencë kongjenitale” shqip domethënë se ata që janë kundër regjistrimit, ata kanë mungesë identiteti që nga lindja dhe nuk janë lindur me identitet shqiptar si do të kishte dëshiruar Greqia. Edhe ky është zbulim për një Çmim Budallallëku, e kundërta e Çmimit Nobel! “Dhe shoqëria nuk i pranon”. E kush është shoqëria? Shoqëria është Sali Berisha. Partia e din çka i duhet popullit dhe e din çka mendon populli, prandaj ajo nuk i pranon! Kjo mënyrë e të gjykuarit është e njohur për ne. Ai nuk mund të shkëputet nga baza. Partia Demokratike duartrokiti përsëri dhe derisa lexon këtë shkrim, ata janë në duartrokitje e sipër. Ata duartrokasin doktorin e shkencave të mjekësisë, i cili mendon dhe është i bindur se foshnja lindet me identitet kombëtar! Këtë njeri, me këtë dije, ne e kemi Kryeministër! Trishtim!

Se e voton populli, mund deri diku të arsyetohet. Populli nuk është një subjekt, por një masë me fuqi dhe aftësi perceptuese individuale të niveleve të ndryshme. Domethënë e votojnë edhe ata që nuk marrin vesh, por si e duron kryesia e PD-së një njeri të tillë në krye, kjo nuk mund të shpjegohet, kjo nuk mund të kuptohet, kjo nuk mund të arsyetohet.

Gazeta Shekulli, 24 gusht 11

Tallava politika / gazeta Sot

2011-07-15T10:47:00.011+02:00

Kosova po bisedon me Serbinë! Ky lajm do të tingëllonte bukur, sikur të ishte i sinqertë dhe sikur t’ ishin vërtetë negociata në mes dy vendeve sovrane. Kudo në botë negociatat janë më të mira, se sa përplasjet, mëritë dhe armiqësitë. E vërteta mirëpo është krejt ndryshe. Nuk po bisedon Kosova me Serbinë, por Serbia po bisedon me Kosovën. Ajo zgjodhi çastin kur duhet dhe pse duhet biseduar. Ajo po negocion me Kosovën pa ngadalësuar apo pezulluar propagandën kundër Kosovës. Pa kërkuar ndjesë. Pa pezulluar dhe anuluar strukturat paralele serbe në Kosovë. Pa kthyer mbi tre mijë të varrosur nëpër Serbi. Serbia po bisedon me Kosovën, furnizon Dick Martin me gënjeshtra mbi Kryeministrin e Kosovës, mbështet ndjekjen penale kundër Kryeministrit të Kosovës dhe jo vetëm që e detyron t’ i pranojë negociatat, edhe atë pas asnjë kusht elementar- si kërkimi i ndjesës për shembull- por edhe e detyron të pranojë edhe dëmtimin e sovranitetit të shtetit. Në cilin vend të botës ngrihet një padi ndaj Kryeministri fqinj dhe në anën tjetër, negociohet për “çështje teknike”?

Nga këto negociata po reflektohet edhe pozita e Thaçit. Dinjiteti i tij. Pesha e kryqit! Është ai vërtetë Kryeministër apo gjendet aty për t’ i zbatuar urdhrat që i jepen. Si Salehu, që realizon dëshirat greke. (Grekët nuk duhet të jenë shumicë në Kuvendin shqiptar për t’ i kaluar ligjet, që ju nevojiten.) Se qëllimi i Thaçit është vetëm mbijetesa politike, e tregoi edhe ankesa e tij tek ambasadori amerikan. Ai qenka ankuar kundër Salehut që flet shqip, duke kërkuar ndihmë: “Kosova nuk është krahinë e Shqipërisë”, i paska thënë patrioti jonë.

Është pranuar Kosova si shtet më vete apo është krahinë e kujtdo, por vetëm e vetes jo. A kanë mundur të ndiqen penalisht hebrenjtë nga gjermanët dhe nëse jo, pse mund të ndiqen penalisht shqiptarët? Cili komb në botë është ndjekur penalisht nga pushtuesi dhe nëse nuk gjendet në planetin tonë, pse shqiptarët mund të ndiqen me dëshirën e pushtuesit? Nëse Serbia konsideron Kosovën të veten dhe nuk njeh atë, pse ajo nuk paguan pensionet shqiptarëve dhe pse nuk ndjek penalisht ata që vranë dhe dogjën shtëpitë e popullit të saj? Pse ajo nuk dëmshpërblen qytetarët e vet?

Akuza ndaj Thaçit një ditë do të harrohet, krejt kjo propagandë po bëhet për të ushtruar trysni mbi të dhe nëpërmjet tij, të stigmatizohet Kosova, shqiptarët, sepse po të kishim një Kryeministër tjetër, atëherë, akuza nuk do të ngrihej kurrë. Nuk do t’ i interesonte as Carla del Ponte-s, as Martit e as Tadiçit. Sikur Thaçi të mos ishte Kryeministër, atëherë kjo akuzë nuk do ta dëmtonte shtetin e Kosovës, por vetëm Hashimin. Në Kosovë duhet hetuar ata që kanë vrarë shqiptarë pas lufte, po jo për të tjerët, që kanë qenë bashkëpunëtorë apo mbështetës të atij regjimi, që bombardoi NATO.

Serbia përpiqet të përmirësojë imazhin e vet në opinion botëror dhe të përligj veprat e Millosheviçit. Ajo nuk e bënë krejt këtë vetëm kundër nesh, por për t’ i treguar botës se Amerika gaboi dhe në rastin më të keq për të, synon ta barazojë krimin serb me atë shqiptar. Kjo është arsyeja pse Serbia nuk kërkon ndjesë. Kur ta arrijë këtë barazim, atëherë vetvetiu do të shtrohet pyetja: a nuk paska gabuar Perëndimi?! Por, Serbia nuk mjaftohet vetëm me kaq. Ky është vetëm fillimi. Ajo synon më tepër. Millosheviçi ishte kriminel, këtë e pranojnë vetëm jashtë, jo brenda. Njerëzit e Millosheviçit gjenden në të gjitha strukturat shtetërore, por, ata, tani duan ta dëshmojnë se kriminel është edhe Thaçi, me të cilin negociojnë. Në rastin më ideal, nëse kanë sukses si deri tani, për çka edhe angazhohen me pasion, Serbia do mundohet ta paraqesë veten si viktimë e Amerikanëve dhe anglezëve. Kur të arrihet kjo, atëherë ndarja e Kosovës do të jetë e paevitueshme. Atë që nuk arriti Millosheviçi me luftë, do ta realizojnë nacionalistët serb: Tadiçi dhe Jeremiçi me propagandë. Politika jonë në krahasim me të tyren duket diletante, infantile dhe e pa orientim të qartë. Me krijimin e vëllazërive të reja nga Thaçi drejt Lindjes, me dezertimin e tij politik, me durimin dhe motivimin e depërtimit të islamit politik, radikal në vend, vetëm sa ndihmohet politika serbe dhe ngadhënjimi i saj përfundimtar, rrjedhimisht anëtarësimi i saj në BEE. Kur të bindet edhe SHBA se Clinton gaboi - Serbia ka preferuar plan pesë vjeçar për bisedime, me shpresë se largohen Clintonët nga skena politike - atëherë si dëmshpërblim, Serbia do të bëhet anëtare e NATO-s dhe do të ndihmohet edhe ekonomikisht, edhe atë, me ndihmën e HashimThaçit, ish drejtorit politik të UÇK-së.

Përsëri më bekimin e Europës pranuam diskriminim. Kjo Europë, e cila mori pjesë në bombardimin e një regjimi fashist, pajtohen t’ i kthehen kopjet e arkivave të Kosovës. Serbia e Tadiçit demokrat, e konsideron të drejtë vjedhjen e arkivave nga fashisti Millosheviç dhe Europa pajtohet me sekuestrimin e origjinaleve. Kjo Europë, e cila mori pjesë në bombardimet e Serbisë, tani duket se pendohet dhe pajtohet me mosnjohjen e pasaportave të Kosovës. E pasaportave, që i njeh Europa vet. Kjo ishte ajo Europën, e cila i shkroi ligje Kosovës, ku gjuhë zyrtare shpallen edhe ato, që nuk fliten as nga për 2 qind e popullit, në anën tjetër, po me bekimin e kësaj Europe, në Maqedoni, vendosi që gjuha shqipe të mos jetë zyrtare, aty ku jetojnë më pak se 20% shqiptarë. Kjo Europë, e cila gjoja brengoset për të drejtat e romëve nëpër Ballkan dhe Europë, toleron asimilimin tërësor të shqiptarëve në Greqi. Gjermania për ruajtjen e kulturës së minoritet sllav me emrin sorb, paguan miliona euro në vit. Pse po ndodhin diskriminime të tilla? Pse jemi të varfër? Pse kemi politikanë delikuent e diletantë? Pse kemi politikanë maskarenj, që bëjnë tallava politikë?

Duke u bazuar në marrëveshjet e deritanishme, mund të mendohet se Ali Ahmeti, Hashim Thaçi dhe Sali Berisha mund të shantazhohen shumë lehtë, janë politikisht fragjil, kanë frikë dhe prandaj janë në duart e atyre që u japin urdhra, sepse në të kundërtën, do të përballeshin me drejtësinë. Ndryshe kjo nuk mund të shpjegohet. Aty mund të gjendet motivi pse përkrahet Salehu i Shqipërisë, Ahmeti i Maqedonisë dhe Hashimi i Kosovës. Edhe këta, pas përdorimit, do të hidhen si patate të nxehta nga duart, siç u hodhën Mubaraku, Gadafi dhe Saleh. Nëse mundësia e shantazhimit ndaj tyre nuk qëndron dhe ata janë vërtetë me integritet vetjak të pastër, atëherë këta njerëz, e duanë pushtetin më shumë se çdo gjë në botë. Atëherë mund të thuhen se janë karrieristë kronik, patologjik dhe nuk u intereson interesi kombëtar, por dobia vetjake.

Salehu jonë po përgatit Putinin e vet. Ai do të largohet nga skena politike vetëm pasi ta ketë ngritur një strukturë të sigurt, që nuk do ta ndiqte atë penalisht. Ai e din mirë se për vrasjen e katër vetave jashtë oborrit të Kryeministrisë, në demokraci të vërtetë, ndiqen penalisht edhe qeveritarët. Ai e din se në një demokraci të vërtetë, ndiqen penalisht edhe qeveritarë për Gërdecin, si dhe mijëra të vrarë si pasojë e piramidave. Mirëpo, një çerek miliardi euro të vjedhur nga autostrada, ndihmon atë të mbetet në pushtet dhe t’ i blejë të gjitha vendimet e gjykatave. Opozita duke iu kërcënuar Salehut me hetime, e trishton atë dhe pengon largimin e tij pa siguruar pasardhësin besnik. Pasardhësi, që do t’ i garantonte pensionim të qetë dhe harxhimin e milionave në qetësi dhe harmoni familjare. Duket se ai ka nisur largimin dhe po përgatit Lulëzimin si Putin të vetin. Sa më i fuqishëm të bëhet Lulëzimi, aq më shpejt do të largohet Salehu...

Thaçi me këto koncesione Serbisë, përpiqet të tregohet konstruktiv, duke dëmtuar shtetësinë e Kosovës dhe duke përforcuar pozitën e Tadiçit në Serbi. Me këtë qëndrim ndihmon integrimin e saj në BEE. Marrëveshja e tanishme tregon se presioni i Dick Martit dhe Tadiçit po tregojnë rezultatet e para. Thaçi dhe diletantja politike Edita Tahiri, do të bëjnë koncesione të reja dhe më të dhimbshme. Marrëveshja e parë ishte vetëm test për popullin e Kosovës. Jo vetëm kjo marrëveshje tani, por edhe tjerat do të spikasin fragjilitetin e Qeverisë së Kosovës, të cilin Thaçi e bën duke u përpjekur t’ i imponohet botës si i vetmi, që mund të sjellë një pajtim me Serbinë edhe atë, pa pasur frikë nga dëmi i shkaktuar, nga revolta, sepse sipas tij, meqë ka luftuar, posedon legjitimitetin dhe licencën për ta dëmtuar shtetin e Kosovës në paqe. Dashuria e djeshme, nuk justifikon qëndrimin e sotshëm. Gatishmëria për vetësakrifikim nevojitet në kohë lufte, por në kohë paqe, nevojitet vetësakrifikim dhe dija. Idealist në kohë lufte dhe paqe, jo idealist në luftë dhe materialist në paqe.

Greqia vjedh si askush në Europë dhe bën politikë nacionale dhe ofensive drejt jugut të Shqipërisë. Maqedonia me një milion maqedon, bën politikë nacionale dhe diskriminon shqiptarët. Serbia me tridhjetë për qind pakica, bën politike nacionale serbe. Kosova me pesë për qind pakica, bën politikë multietnike, internacionale. Shqipëria, gati e pa pakica, bën politikë internacionale. Skenës tonë politike i mungon sedra vetjake dhe kombëtare (amour-propre). Politikanët shqiptarë, politikanët kosovarë dhe ata shqiptarë në Maqedoni, bëjnë tallava politikë. Kjo është arsyeja pse ne nuk e kuptojmë dhe e vështrojmë në heshtje pa kundërshtime të mëdha...

14.07.11

u botua tek:

gazeta SOT; telegrafi.com, fjalaelire.com, kosovarimedia.com, zemrashqiptare.com tribunashqiptare.com, express.mk

Kombi i shkokëzuar/ - gazeta Sot

2011-06-30T12:08:00.010+02:00

Vështrim sinoptik: asnjë komb në Europë nuk është shkokëzuar si kombi shqiptar. Po ushtrohet një sakrilegj mbi çdo personalitet, mbi integritetin e tyre dhe mbi veprimtarinë, e cila deri dje vlente si shëmbëlltyrë e kombit. Nuk ka mbetur asnjë vete me rëndësi kombëtare, qoftë historike, qoftë e gjallë, që nuk është kryqëzuar kryq e tërthor. Krejt varet nga interesi, pikëvështrimi, bagazhi ideologjik, grupi, shoqata, apo analisti që e zë ngoje. Për disa vjet demokraci, u shndërruam në komb pa shëmbëlltyra: u shkokëzuam tërësisht! Po shkatërrojmë të kaluarën tonë, po dëmtojmë të tashmen rrjedhimisht po e bëjmë të pasigurt të ardhmen. Asnjë komb në Europë nuk gjallon në një kaos dhe mjegullnajë të tillë.

Nuk ka vend në botë, ku festohet dita e pushtimit. Te ne po! Nuk ka asnjë vend në botë, që dëshiron të ndërtojë komb të ri duke huazuar një fjalë nga gjuha e atij, që i robëroi dhe masakroi. Te ne po! Nuk ka asnjë vend në botë, ku me dëshirë do të rrëzohej përmendorja e themeluesit të kombit dhe vihej e pushtuesit. Te ne po. Madje, mëtojnë edhe ta fshijnë nga librat dhe kujtesa. Madje, dëshirojnë t’ i imponojnë njerëzve ndjenja turpi dhe fajësie për krenaritë e djeshme. Diçka e tillë nuk ndodhë askund në Europë. Te ne po!

Predikuesit e brendshëm në favor të shteteve të jashtme, përhapin ide edhe kundër qenies shqiptare. Çdonjëri ka shpjegimet e veta historike dhe shkencore. Çdonjëri arsyeton, përligj dhe “dokumenton” faktet e veta. Çdonjëri përpiqet të fitojë njerëz. Dhe, çudia më e madhe shqiptare, të gjitha këta gjoja përpiqen për të mirën e kombit. Të gjithë këta qëndrimet e veta i quajnë patriotike. Nuk ka demokraci funksionale aty ku rrënohet çdo gjë e shenjtë kombëtare, por anarki vlerash, i gjykimeve dhe i qëndrimeve. Kaos i plotë politik dhe shoqëror: gjendje patologjike. Plogështia, oportunizmi dhe depresion shoqëror shquhet si rezultat. Ata mundohen të ndërtojnë realitete dhe bindje të reja. Pasi të përmbyllin këtë dezorientimin tërësor, do të paraqiten si shpëtimtarë dhe udhërrëfyes. Ky është qëllimi i tyre. Prandaj u duhet kjo zallamahi.

Dikur posedonim një kohezion shpirtëror dhe kishim një strumbullar, ku lidheshim dhe patëm personalitete që nderonim dhe adhuronim të gjithë. Si kombet tjera për rreth. Sot, kombi shqiptar, si asnjë komb tjetër, ka ngelur pa shëmbëlltyra të veta. Madje, kësaj dukurie vetëshkatërruese, nuk i shpëtoi as Nënë Tereza. Rinia e sotshme ka probleme orientimi. Ajo nuk mund të konsiderojë si shëmbëlltyrë një politikan shqiptar. Politika jonë ka rënë në shkollarizëm dhe vetëm zbaton ide, që i jepen nga jashtë. Nga të gjitha anët.

Nëse rinia zgjedh një shkrimtar si shëmbëlltyrë të veten, shfaqet tjetri, që mendon se din më shumë dhe ia rrënon. Çdo lagje ka analistin dhe predikuesin e vet të madh. Rinia nuk ka me kë të mburret e as modele të pa damkosur, që do të duhej t’ i imitonte. Këtë gjendje mund t’ ia dëshironte një vendi vetëm armiku. Komb i shkokëzuar dhe i shkokëluar. Pse ndodh kjo? Kjo ndodh sepse ne nuk kuptojmë demokracinë. Ne mendojmë se në demokraci mund të shkatërrohet çdo gjë që nuk i pëlqen një grupi të caktuar apo nuk i përshtatet bindjeve të disave apo të një individi. Nëse një personalitet kombëtar me veprën e vet na imponon respekt dhe mirënjohje, ngrihen “intelektualët” dhe kërkojnë “fakte” për ta poshtëruar në mënyrë sa më të përkryer. Në një vend të tillë nuk mund të funksionojë si duhet as shteti, as ligji, as ekonomia. Ata që duhet të kujdesen për mirëqenie e popullit, merren me thashetheme dhe mirëqenien e vet! Ata nxjerrin përfitime nga kjo katrahurë.

Me elitën e sotshme politike, me orientimin e saj dhe me punën e saj, mirëqenien do ta kërkojmë me teleskop duke e drejtuar atë drejt Perëndimit, si në shekullin XX. Si në kohën e komunizmit. Asnjë komb tjetër në Europë nuk ka problem të orientimit. Ky është eksperimenti më oportunist, që po bëhet dhe tolerohet nga klasa politike shqiptare me kombin e vet. Kombit i duhet një lajtkulturë, një doktrinë politike dhe morale, sepse jemi katandisur si asnjë komb tjetër. Ajo që shkatërrohet te ne me aq lehtësi dhe pasion, nuk mund të shihet askund! Më të përçarë se ne, nuk mund të gjendet tjetër komb në Europë.

Duket se po na ndjek sindroma e Rozafatit. Atë që ndërtojmë ditën me shumë mund, rrënojmë natën me shumë lehtësi. Pasdarke, nëpër oda, nëpër gazeta e nëpër internet. Dikur mburreshim me Kadarenë të gjithë, tani u shfaq R. Qosja dhe shpalli letërsinë tonë inferiore kundrejt asaj perëndimore. E ku lexohet Kadare? Në Perëndim. E çka thotë kritika perëndimore për Kadarenë? Ajo e konsideron si njërin nga shkrimtarët më të mëdhenj të gjallë në botë...

Ne shajmë Nënë Terezën, kurse Shkupi i falë qytetit të Nyrnbergut një shtatore të saj, e cila vendoset në oborrin e spitalit. Jo vetëm që i falin, por siç njoftonte N-TV, Shkupi ia falte duke e quajtur maqedonase Nënën që quhet Gonxhe. Televizori gjerman bën të ditur se shtatorja e Nënë Terezës është shndërruar në vend vizitorësh, ku njerëzit vendosin pusulla me dëshira për shërimin e shpejt të të dashurve, apo dhe copëza letrash me falënderime për shërimin nga sëmundjet. Gjermanët dhuratën e maqedonasve, jo të shqiptarëve të Maqedonisë, e pranuan me falënderime.

Maqedonasit i ndërtojnë përmendore Lekës së Madh. Ne përlloçim tonat. Maqedonasit mburren me Nënën tonë, ne protestojmë kundër shtatores së saj. Sllavët fshehin krimet edhe të kriminelëve të vet, ne përpiqemi t’ i kriminalizojmë edhe humanistët që fisnikërojnë imazhin tonë. Serbet fshehin mendimet fashiste të Ivo Andriçit, neve trishtohemi nëse Kadare fiton Çmimin Nobel dhe me zell të madh jemi kundër. Naiviteti jonë dhe zelli infantil për drejtësi, nuk ka fund. Ne prodhojmë iluzione dhe dëshirojmë t’i bindim bashkëkombësit se jetojmë në një botë ideale ku sundon drejtësia dhe peshorja e mëkateve...Të shkruhet për moralin, normat e mirësjelljes, për esëllim në një vend ku çdo gjë matet me dobi vetjake, përfitim, inat dhe smirë, është gjëja ma më e pamoralshme që mund ta bëjë njeriu! Për fat të keq, po ditojmë duke hëngër vetveten! Greqia hëngri shtetin, ne po hamë kombin!

30.06.11

u publikua tek: Gazeta Sot; albshkenca, telegrafi, zemrashqiptare, gazetakritika, kosovarimedia, fjalaelire,