14.02.2026

Njeriu që kafshoi qenin, Bota sot

Kostoja sociale

Filozofi gjerman Richard David Precht, kur flet për lirinë e mendimit, shpesh përdor një togfjalësh për shoqërinë gjermane: kostoja sociale. Me këtë ai nënkupton çmimin që individi paguan kur shpreh një mendim që del jashtë normave sociale, politike apo morale.


‚Kosto sociale‘ konsiderohet kur një personalitet publik shpreh një mendim që nënkutphet si shumë radikal, ekstrem apo që i afrohet mendimit fashist. Pasojat mund të jenë humbja e vendit të punës, stigmatizimi publik, përjashtimi nga hapësira mediatike dhe zhdukja nga debati publik. Edhe korrupsioni, dhuna ndaj grave, urrejtja ndaj tyre, droga e dukuri të ngjashme kriminale ndikojnë në koston sociale.

10.02.2026

Pse 45 vjet burg?

Në Hagë, Prokuroria Speciale e Kosovës kërkoi dënim deri në 45 vjet burg për secilin të akuzuar. Kjo kërkesë shkaktoi shumë reagime, pasi ligji i kësaj gjykate parashikon një dënim maksimal prej 25 vjetësh.

Pse ndodhi kjo?
Prokuroria kërkoi 45 vjet duke llogaritur dënime për vepra të ndryshme penale, të cilat ajo i konsideron të provuara, dhe për secilën ka kërkuar dënim të veçantë.

06.02.2026

Armiku nuk ka ndryshuar, vetëm kujtesa jote

Nëse je nga ata “veteranët” e pasluftës që u treguan trima në paqe, e kuptoj kur udhëton nëpër Serbi. Rruga është më e shkurtër, më e lirë. Të kuptoj.

Por nëse ke qenë vërtet ushtar i UÇK-së,
ke luftuar kundër Serbisë dhe sot udhëton nëpër atë vend sikur po shkon për piknik,
e pastaj përfundon në burg,

02.02.2026

Humbje jashtë, fitore brenda

Në Kuvendin e LDK-së u konstatua se dorëheqja e padëshiruar është e padëshirueshme dhe se do t’ishte shumë poshtëruese për kryetarin shumë ambicioz në dorëheqje.

E pastaj, mosshprehja e besimit do t’ia rrënonte ëndrrat për kryeministër, çfarë ai e dëshiron tepër shumë; prandaj 164 delegatë ishin kundër dorëheqjes së padëshiruar, ose 54.67% e tyre, kurse 136 delegatë e dëshironin dorëheqjen e padëshiruar, me përqindje 45.33%.

01.02.2026

Asgjë e re, funerali vazhdon

Lumir Abdixhiku dëshmoi se përgjegjësia politike nuk fitohet në zgjedhje, por në Kuvendin e partisë; jo nga qytetarët, por nga struktura partiake. Humbja e madhe nuk pati pasoja, ndërsa pasojat e mëdha u shndërruan në fitore të madhe. Faji u shpërnda, dështimi u shpërla me dyer të mbyllura dhe larg syve të votuesve.