Unë po çuditem, e ti?

Pesë vjet, ata që e votuan, nuk e ndryshuan ligjin për Gjykatën e Posaçme.Diku gjashtë vjet të tjera, gjatë paraburgimit, nuk ndërmorën asgjë. 

Asnjë nismë.

Asnjë projektligj.

Pasi u shpallën dënimet, e kuptuan mirë se ata qenkan vërtet në burg.

Prandaj, tani, vetëm tani, e sollën projektligjin për t’ia zvogëluar kompetencat Gjykatës së Posaçme të Kosovës në Hagë. 

Nisma u dorëzua më 21 shtator, pesë ditë pas aktgjykimit të shkallës së parë. 

Super-Kurti ju shpëtoftë!

O besimtarë të mrekullive politike!

„Na duhen aleatët për ta zhbërë Gjykatën!“, thotë Ganimetja.

Po, a nuk e bëtë ju Gjykatën nën presionin e aleatëve, zonjë e madhe, gjeniale? Apo besoni se edhe ata janë si ju?!

Marrin vendime, pastaj pendohen!?

I kuptoni dëmet e mëdha vetëm pas një dekade dhe u revoltuat, jo atëherë kur duhej, por pasi përfundoi procesi.

Fytyrat e paftyra

Ja ku kemi mbërritur moralisht:

Fytyrat e pfytyra nuk skuqen më;
turpi nuk ekziston,
as ndërgjegjja,
ndërsa pafytyrësia konsiderohet parim moral.

Kur nuk ka më as turp për t’u turpëruar,
as vetëdije për t’u ndërgjegjësuar,
as sinqeritet për të parë përgjegjësinë vetjake,
logjike,
nuk do të ketë as fytyrë për t’u skuqur!

Injoranca klinike

E votuan.

E pranuan.

Heshtën.

PDK, LDK, Lista Serbe.

E pranuat Gjykatën Speciale dhe mburreshit me vizitat në Hagë.

Por një gjë nuk e bëtë: nuk e çuat kurrë në Kuvend një iniciativë për ta zhbërë atë Gjykatë që e zyrtarizuat ju.

Alleluja për shkaktarin e gjenocidit

Para kishës janë mbledhur mijëra qytetarë. Mes tyre është edhe Danilo Vuçiq, djali i presidentit serb.

Të pranishëm ishin disa ministra të qeverisë së Serbisë, ambasadori rus Bocan Harçenko, si dhe ish lideri i Republika Srpska, Milorad Dodik, bashkë me kryetarin e Banjalukës, Drashko Stanivuković.

Sot, shteti serb, përmes organizimit të ceremonisë për Ratko Mladiqin, dëshmoi se mbështetja për atë politikë nuk i përket vetëm së kaluarës. Ajo vazhdon të shfaqet edhe sot, në një çast që duhej të shërbente si distancim nga krimet.